search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Dossier Wtza Ongehoord


gemaakt. De overheid heeft een zeer lange adem en een goed georganiseerd collectief geheugen via het ambtena- renapparaat dat voor de continuïteit van beleid zorgt. De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid heeft in september nog een lijvig rapport bij de politiek neergelegd dat alarm slaat over de al maar toenemende zorgkosten die binnenkort niet meer op te brengen zijn. We moeten gaan voorsorteren op schaarste in de zorg, de kostenef- fectiviteit moet verbeterd, de greep van de politiek op de collectieve zorguitgaven verstevigd en gerichte werving van zorgpersoneel uit het buitenland lijkt onontkoombaar willen we dat de wal het schip niet gaat keren. De boodschap leest als die van het Rapport voor de Club van Rome uit de jaren zeventig: het is 1 minuut voor twaalf, nog kunnen we de zaak ombuigen. Echter, ook het idee van de (on)houdbaarheid van het zorgstelsel stamt nagenoeg uit diezelfde periode (kabinet Lubbers, commissie Dekker).


Bijna alle wetgeving die sindsdien in de zorg is geïntrodu- ceerd, vormt een serie voetnoten bij het marktdenken dat toen heeft postgevat. De voorspelbare excessen daarvan moeten vandaag de dag worden bestreden met nog meer bureaucratie, loodzware administratieve procedures en breed getrokken fraudebestrijding. Al deze rapporten leve- ren al 40 jaar de gunstige voedingsbodem voor de continu- ering van het vigerende overheidsbeleid. Ze vormen de rechtvaardiging om de huidige bestuurscultuur met al zijn tekortkomingen nog maar even met rust te laten totdat de ‘echte’ maatschappelijke problemen zoals fraude en verspilling in de zorg volledig onder controle zijn gebracht. Kennelijk is de overheid als dat zo uitkomt dus wel degelijk in staat iets te doen met rapporten. Maar of de Ombuds- man dat beoogde met zijn opmerkingen valt te betwijfelen.


“Als we niet


gehoord worden moet Den Haag het op een of


34 NT DENTZ OKTOBER 2021


andere manier gaan voelen”


Y Symptoombestrijding Het ontbreekt overal aan visie en onderbouwd inzicht. Het beleid wordt daarmee onpersoonlijk, technocratisch. De symptoombestrijding gaat zich dan richten op wat mak- kelijk meetbaar en interpreteerbaar is zoals de jaarcijfers. Meebuigen met de waan van de dag. De politiek heeft al jarenlang bewust een cultuur gekweekt en gekoesterd waar de burgers (daaronder begrepen de zorgprofessi- onals) als onbetrouwbare, frauderende partners worden weggezet. Een te bestrijden vijand die alleen eens in de 4 jaar goed genoeg is om even het stembiljet aan te vinken maar zich daar verder geen illusies bij moet gaan maken. De Raad van State spreekt van onvoldragen wetgeving waarbij politici en ambtenaren geen oog meer hebben voor de uitvoering van regels. Ministers zonder visie of grondige dossierkennis laten zich leiden door hun ambte- naren die juist ingezet behoren te worden op hun deskun- digheid. Kamerleden oefenen niet langer de controlerende functie in de politiek uit. Ze kijken liever de andere kant op als partijdiscipline dat vraagt of wanneer een kritische houding niet past in het keurslijf van het regeerakkoord dat de coalitie veilig naar een volgende regeerperiode moet loodsen. Steeds meer kleine, versnipperde partijen met beperkte mankracht moeten niettemin wel alle dossiers


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88