Vlaams initiatief voor recycling van grote banden
INNOVATIE Yves De Groote
Extreem hoge d van rubber
Het Vlaamse bedrijf Btrc bvba ontwikkelde een ultra-hoge-druk waterjettechnologie voor het recyclen van grote rubberbanden tot hoogwaardig, fijn (400-450 micrometer) rubberpoeder. De proceswaarden zijn in meerdere opzichten extreem. Hierdoor is het proces niet alleen duurzaam maar ook kosten- efficiënt. Het bedrijf heeft verschillende patenten aangevraagd. Het rubber kan als grondstof worden hergebruikt (gevulkani- seerd) in rubberproducten. “De fabriek in Gent moet nog worden gebouwd maar de productie voor anderhalf jaar is al verkocht”, zegt initiatiefnemer en manager Jacques Vervaet over het nieuwe ‘zwarte goud’.
‘We komen met een wereldprimeur’
Het ontwerp van de in alle opzichten unieke productie-installatie vormde veruit de belangrijkste uitdaging. Dit geldt voor alle productiefasen; van snijden en ver- wijderen van het rubber, via het drogen/ zuiveren tot de volledige controle van het proces, van bandenaanvoer tot en met het opslaan van het rubberpoeder. Vijf jaar denkwerk en meer dan 500 procesvariabelen de- finiëren. Btrc slaagde hier uiteindelijk in met als ‘kers op de taart’ de bouw van
Ontwerp 52
In de periode 2002-2007, voorafgaand aan de oprichting van het bedrijf in 2007, is alleen maar gewerkt aan het ontwerp en de engineering, naast de nodige haalbaarheid- en marktstudies. Er werden bijvoorbeeld in een vroeg stadium 23 patenten op het terrein van versnijden van banden met hoge waterdruk bestudeerd. Jacques Vervaet verwijst hiervoor naar uitgebreide infor- matie op hun website die na registratie toegankelijk is. Bij de engineering werd nauw samengewerkt met strategische partners, waaronder Hatrocom Engineering en Trotsaert Machinery, maar ook een leverancier van ultra- hoge-druk pompen.
Solids Processing Nr. 3 - juni 2011
Meer informatie:
www.btrc.be
een eigen fabriek. Jacques Vervaet schat het totaal aantal engineeringuren op zo’n twintigduizend en de investering zo’n vijf miljoen euro. Investeerders en strategi- sche partners droegen hier in belangrijke mate aan bij en in het bijzonder het IWT, het Vlaams Agentschap voor Innovatie door Wetenschap en Technologie, verleende de nodige subsidies. De toe- gekende subsidie van één miljoen euro in augustus 2010 van het Europese Eaci (Exe- cutive Agency for Competitiveness and Innovation) voor het vermarkten van de technologie, beschouwt Jacques Vervaet als een belangrijke erkenning van de on- derneming. “We komen immers met een duurzame oplossing voor het recyclen van grote banden, een wereldprimeur.”
Banden van 1,4 tot 2 meter Voluit geschreven geeft Big Tyre Recycling Corporation kort en krachtig weer waar het bedrijf zich op richt: het recyclen van grote banden met een diameter van 1,4 tot 2 meter. Hiervoor ontwikkelde het bedrijf een volledig nieuwe productielijn gebaseerd op het gebruik van ultra-hoge- druk watertechnologie voor het recyclen van de banden, die uit rubber, staaldra- den en textielvezels bestaan. De keuze voor de bandengrootte kwam via meerdere, strategische redenen tot stand. Allereerst de, in vergelijking met kleinere banden, gunstigere verhouding tussen staal en rubber. “Er zit bij wijze van spreken meer vlees aan”, zegt Jacques Vervaet. Kleinere banden, tot 1,4 meter di-
ameter, worden altijd vermalen. Bij grotere banden is de hoeveel- heid staal in de band relatief groot, in het bijzonder rond de velg, waardoor de energiekos- ten bij vermalen niet opwegen tegen de opbrengst van het rubbergranulaat. Grotere ban- den worden daarom doorgaans verknipt en verbrand. Het traditioneel vermalen rub- ber met een grootte van 2-7 mm afkomstig van kleinere banden, brengt per ton niet meer op dan zo’n 200 euro. Dat komt omdat dit grove rubbergranulaat ver- vuild is en niet opnieuw kan wor- den gevulkaniseerd. Dat maakt het hoogstens geschikt voor laagwaardige toepassingen als onderlaag voor voetbalvelden of wegenbouw, of als goedkoop vulmateriaal. Verder verkleinen van dit rubbergranulaat kan met cryogeen ma- len, maar ook dit kost veel energie wat het rendement verlaagt, legt Vervaet uit. Bovendien moet het voor hoogwaar- dige toepassingen nog steeds worden gezuiverd. Ook het ‘apenhaar kluwerige’ metaalschroot dat bij vermalen overblijft, is relatief weinig waard, niet meer dan 150 euro per ton. Het aangehecht rub- ber en het zwavel hierin is verboden in de staalwalserijen. Het wordt doorgaans ofwel verder gezuiverd of afgevoerd naar Zuidoost-Azië.
Hoge waterdruk technologie De technologie die Btrc in eigen huis ontwikkelde, maakt gebruik van 100 µm (1 µm = 1.000 mm) micrometer fijne wa- terstralen die bij een druk van 4.200 bar en met een snelheid van 2 mach (2 maal de geluidsnelheid ofwel plm. 850m/sec) in een bepaalde hoek op de banden wordt gespoten. Hierdoor komt alle rub- ber los van het metaal en is het meteen verpulverd. Dit gebeurt met behulp van een ronddraaiende nozzle met verschil- lende gaatjes bij een toerental van 3.000 rpm. “Vergelijk het met frezen”, schetst Vervaet. Door de extreem hoge krachten worden de atomaire zwavelverbindingen
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68