888 | WEEK 26-27 27 JUNI 2018
3500 M2 OPSLAGRUIMTE BETEKENT VERDRIEDUBBELING
Scheepsuitruster Wittig in nieuw pand middenin Duisburg-Ruhrort
DUISBURG Talrijke klanten, leveranciers, vrienden, bouwondernemingen, familiele- den én de burgemeester van Duisburg zijn aanwezig geweest bij de feestelijke inwijding van het nieuwe Wittig-pand. Dit oer-Duis- burgse familiebedrijf kroonde zijn 120-jarig bestaan met een gebouw dat tegelijkertijd imposant en elegant is, op een locatie waar een verkoper van scheepsuitrusting ook be- hoort te zijn: aan het water en middenin het havengebied.
JUDITH STALPERS
Op 22 juni wijdden de gebroeders en direc- teur-eigenaren Frank en Ralf Wittig gast- vrij, warm, dankbaar, maar ook manend hun nieuwe gebouw in. Frank deed het welkomst- woord. Zijn familie heeſt een enorme inves- tering gedaan om het groeiende bedrijf meer ruimte te geven. Het nieuwe, donkergrijze gebouw herbergt aan de voorkant de ‘scheepsbrug’, de kantoor- ruimtes. In totaal gaat het om 1100 vierkante meter over drie verdiepingen. Achter dit boeg- gedeelte bevindt zich het enorme pakhuis dat de hoogte van het kantoorgedeelte evenaart. 3500 vierkante meter beslaat de oppervlakte van de hal, waarvan de rekken ook nog eens veel hoger reiken dan vroeger het geval was. Met voorheen 1200 opslag- en 400 vierkan- te meter kantoorruimte gaat het dus om een driedubbel grote capaciteit. Nu nog ogen de hal, de rekken en het kantoor tamelijk leeg. Dat komt omdat er nu alleen staat wat er in de oude hal al aanwezig was. Nieuwe waren moeten nog aankomen. De hal heeſt een afgeschermde hoek voor een verfmengmachine. Achterin de hal is een aparte afdeling voor alle – brandgevaarlijke – verfproducten. Die ruimte kan bij een ca- lamiteit met een branddeur geïsoleerd wor- den. Opvallend mooi werkt de dakconstructie. Over het middenpad tussen links en rechts de rekken zijn daglichtvensters.
Bijna elders
De bouw heeſt Wittig in samenwerking met duisport consulting gedaan. “Wij weten niets van bouw. Dus waren we blij met de competen- te raad en uitvoering onder de regie van duis- port”, zo vertelt Frank Wittig. “Zonder hen za- ten we niet meer in Duisburg. Het was enorm moeilijk om bouwgrond te vinden, en we wa- ren al bijna elders geland”. Duisport kon tijdig vergunningen krijgen van de stadsraad om het bunkereiland als bouwgrond te kunnen gebrui- ken. De dank aan de aanwezige burgemeester, Sören Link, was daarom eveneens groot. “Voor ons is het echt leuk op de plek te zitten waar onze moeder vroeger als klein kind heeſt ge- speeld,” voegt Wittig eraan toe met een warme glimlach naar zijn moeder, die tijdens de ope- ning af en toe een traantje moest wegpinken. Bouw en verhuizing zijn nu afgerond, geheel naar wens en binnen de geplande tijd.
De broers Frank en Ralf Wittig, de eigenaar- directeuren. Foto’s Judith Stalpers
Trots De familie Wittig is er trots op, nu al 120 jaar in Duisburg als ‘eerlijke ondernemers’ actief te zijn. Dat zou niet makkelijk zijn geweest. Frank Wittig: “De hoeveelheid tijd die een bedrijf kwijt is aan registreren, certificeren en audifi- ceren is zo enorm, dat er nauwelijks nog tijd over blijſt voor wat belangrijk is. Dat zijn onze klanten, onze medewerkers, de stad, het land, de wereld en onze familie.” Luid applaus uit het publiek begeleidt de woorden van Wittig. Hij vraagt dringend om soepeler processen. Dan komt hij op de zich snel veranderende markt. De Wittigs hebben niets tegen digita- liseren, ook niet tegen nieuwe concurrentie, maar voor e-commerce platforms waar prijs het enige criterium is voor klanten, heeſt hij geen goed woord over. “En vooral moeten voor on- en offline dezelfde spelregels gel- den”. Wittig wil graag faire lonen betalen en ook met belastingen heeſt hij geen moeite, maar dan moeten anderen dat ook doen”. Zijn bedrijf zet in op kwaliteit, op mensen en menselijke omgang. Voor hem gelden drie dingen: goede ideeën, wederzijds vertrou- wen en sympathie en respect voor elkaar. Het zijn waarden die naar Wittigs mening ver- loren dreigen te gaan. Bij de Wittigs zijn ze vast verankerd. “Anonieme dienstverlening is verkeerd.”
Maar ook de politieke omstandigheden zijn tussen de tijd van planning en opening van het pand enorm veranderd, zo liet Wittig her- haaldelijk in zijn speech weten. Hij verwees naar internationale spanningen, handelscon- flicten, en sinds kort ook de binnenlandse rauwheid zelfs tussen politieke partners. “Wat vroeger vanzelfsprekend was, is op het mo- ment totaal onberekenbaar”.
Enige zorg spreekt uit de openingsspeech van Frank Wittig, die met een geplande overca- paciteit van 25 procent in het gebouw op ver- dere groei heeſt ingezet. “Met ons weet u dat u een betrouwbare partner heeſt, dat probe- ren we in ieder geval te zijn. We zijn een fami- liebedrijf dat zich verantwoordelijk voelt en zorg draagt. Probeert u het toch met ons. Het zal u deugt doen.” En tot slot dan: “In Gottes Namen, heel hartelijke bedankt”.
WAAR LIG JE?
De pontjesroute van Laag- Holland, deel 1: het Wormer- en Jisperveld
GÉ VAN DE ZON
Tussen Amsterdam, Zaanstad, Hoorn, Almaar en Purmerend wordt nog steeds be- roepsmatig gevaren, al zouden de waterwe- gen beter gebruikt kunnen worden. Dit ge- bied vormt het nationaal Landschap Laag Holland, en als je er niet kunt varen kun je er in ieder geval heel fijn fietsen. Want in dit oer-Hollandse gebied met zijn veenweiden en rijkdom aan weidevogels ontdekken we droogmakerijen waar de koeien grazen en waar de akkerbouw nog genoeg variëteit biedt.
Op een zonnige dag fietsen we van- af Zaandam richting westen langs de Westzanerpolder en het Guisveld: een veen- weidegebied zoals we ze van de schilderijen van oude meesters kennen; de vele slootjes waarover je ’s winters prachtig kan schaat- sen met de wuivende rietkragen worden doorsneden door één van de langgerekte lintdorpen van dit gebied: Westzaan. Zo be- reiken we Wormerveer waar we even langs de Zaan het industrieel erfgoed in de vorm van indrukwekkende fabrieksgebouwen zien, zoals ‘de Adelaar’. De Adelaar is een Rijksmonument getooid met een reusachti- ge betonnen adelaar. Het is een voormalige zeepziederij uit de tijd dat de uitstraling en architectuur daarvan een grote rol speelde omdat men trots was op het bedrijf. Aan de overkant van de Zaan staat voormalig rijst- pakhuis ‘Batavia’; een van de eerste grote industriële gebouwen in de Zaanstreek, de monumentale trots aan de noordoever van de Zaan, onderdeel van de zogenoemde fa- briekswand in Wormer, nu omgetoverd tot grand café ‘de Bataaf’ waar het terras popu- lair is.
Hier is de Zaan een meanderende rivier waar terrasjes en jachtjes het gevoel geven dat ‘het grote genieten’ voor meerdere mensen weggelegd is.
Via de Oostelijke Zaanoever komen we bij Oostknollendam, langs het Wormer- en Jisperveld, het grootste aaneengesloten veenweidegebied van West-Europa. Het ge- bied met de honderden weilandjes omgeven door ruisende rietkragen en smalle slootjes wordt beheerd door Natuurmonumenten in samenwerking met boeren. Het is beroemd om zijn weidevogels, waar je vooral van kunt genieten als je met een fluisterboot langs de draaiende weidemolentjes, grazende koeien en weilanden vol orchideeën en koekoeks- bloemen vaart. Oorspronkelijk was dit een veenmoeras maar al rond 1.000 na Christus werd het ontgonnen voor landbouw. Door ontwatering klonk het veen in waardoor het gebied nu tot 2 meter onder zeeniveau ligt. In deze streek zijn daardoor de natte eiland- jes alleen geschikt voor veeteelt en worden de koeien per praam vervoerd. Nu zorgen talloze kleine watermolentjes ervoor dat de waterhuishouding op peil blijſt. Dijken en sluizen beschermen de laaggelegen weilan- den tegen het afkalvende water.
Bij Oostknollendam komen we het eerste fietsvoetveer tegen. Denk je dat je met het fietsen al wat calorietjes hebt verbruikt; hier kun je echt aan de slag, want zo’n pont- je overtrekken gaat nog helemaal niet zo makkelijk. Maar het is wel ontzettend leuk. Omdat er meer mensen zijn zoals wij heb je hier de pontjesroute zodat je toch nog een beetje vaart, op zo’n vrije dag.
Aan de overkant zijn we beland in de pol- der ‘de Starnmeer’. Zo komen we van het Wormer- en Jisperveld , een hoogveenmoe- ras doorkliefd door vele veenriviertjes, in land dat gewonnen is op het water. Maar daarover later meer…
33
Wittig 5.0
‘WITTIG 5.0’ heette het moderniserings- programma voor het bedrijf, waarbij een grotere nieuwbouw bovenaan de agenda stond. Frank en Ralf, samen sinds 1998 als directeuren in vierde generatie aan het roer, wilden het bedrijf klaarmaken voor de vijfde generatie.
Het nieuwe pand met het karakteristieke Wittig-groen (en feesttent op de tweede verdieping).
“Die hoeſt niet per se uit de eigen familie te komen”, zo stelde Frank Wittig. Zonen hebben de twee broers niet. Ralfs doch- ter Vivian (16), die ook bij de opening was, ziet zichzelf in de toekomst wel in het be- drijf belanden. Hoe en wat weet deze jonge
telg nog niet. Volgend jaar eerst eindexa- men doen. En dan kijken welke opleiding het wordt. Ook Frank heeſt alleen dochters die net op de middelbare school zitten. “Zaten er vroeger acht Wittig-mannen in het bedrijf, zijn het er nu twee,” aldus Frank. Dus bou- wen ze het management met derden uit. Het bedrijf met zijn typische groene kleur, het Rheinecht grün dat zijn overgrootvader als verfverkoper zelf had ontwikkeld, staat voorlopig op sterke fundamenten in ‘s we- relds grootste binnenhaven. Bereid om ie- dere binnenschipper van dienst te zijn
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52