Column
De vergrijzingsgolf die er aan komt in de procesindustrie gaat vermoedelijk voor een kennisdrop zorgen...
Industriële automatisering en (remote) maintenance
lat wordt wel steeds hoger gelegd en de complexiteit neemt alsmaar toe. De wet van Moore geldt ook hier. Waar we jaren geleden alleen maar relais- en IO borden en een centrale DCS hadden, komen er nu op de meest verstopte plekken in het pro- ces microcomputers. Een DCS onderhouden, patchen en van nieuwe software voorzien is nog één ding, maar hoe gaan we dat doen door een hele plant heen?
O
André Boer Directeur KROHNE Nederland B.V.
36 | nummer 2 | 2019
De rol van de IT security offi - cer wordt hierbij steeds be- langrijker. Natuurlijk proberen we de realtime proces control wereld van de automatise- ringspiramide zoveel mogelijk te scheiden van zaken als assetmanagement en proces- optimalisatie. Maar ook op de instrumentatielaag worden steeds vaker microcomputers, met bijvoorbeeld Linux als operating system, geïnte- greerd. Er is inmiddels zoveel computing power en opslag- capaciteit op grote schaal beschikbaar - maar met kleine afmetingen -, dat toepassing ervan steeds laagdrempeliger gaat worden. En daar komt ook nog eens bij dat elke scholier van een technische
nderhoud in industriële auto- matisering is niet nieuw, maar de
opleiding, 1 of meerdere Rasp- berry pi’s in huis heeft, naast zijn of haar zelfgebouwde 3D printer gebaseerd op het Arduino platform. Er zijn nog maar een paar beperkingen voor een grootschalige inte- gratie en dat is het energie- verbruik, warmteproductie en de explosieveiligheid. Maar als we ook hier de wet van Moore doortrekken is dat in ander- half jaar ook opgelost.
Kortom, we zijn er tot op he- den redelijk in geslaagd om alles in de automatiserings- piramide af te schermen van de buitenwereld maar dat zal in de nabije toekomst steeds lastiger worden. De vergrijzingsgolf die er aan komt in de procesindustrie gaat vermoedelijk voor een kennisdrop zorgen, en die moet worden opgevangen. Dat kan voor een deel de rol van de toeleverancier worden. Maar deze moet dan wel op afstand toegang krijgen tot die instrumentatielaag. Prak- tisch gezien kan dat steeds makkelijker via webservers die al standaard geïntegreerd zitten in de microcomputers en de bestaande infrastruc- tuur. Even inloggen, paar instellingen aanpassen en klaar. Technisch gezien stelt het allemaal niet zoveel meer voor en is dat nu al goed te doen. Maar hoe gaan we om
met toegangsrechten? Hoe blijft de control room op de hoogte van alle wijzigingen die worden aangebracht in de instrumentatie? Hoe wordt de integriteit van de control loop behouden? En misschien nog wel het allerbelangrijkste, hoe houden we kwaadwil- lende hackers uit het proces? Een masterpaswoord in het device, wat overigens iedere servicemedewerker weet, is echt niet meer van deze tijd. Nee, wij instrumentatieleve- ranciers zullen samen moeten gaan werken met IT security specialisten en we zullen de standaarden uit de software- wereld moeten integreren. Geen ‘mission impossible’, want als de bankenwereld het kan dan moeten wij dat toch zeker ook kunnen?
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48
