goed geregeld is. “Ook in andere Europese landen moet de overheid chemisch recyclen als een goede vorm van recycling zien. Die erkenning is er nu nog niet.”
Bij het Saoedi-Arabische SABIC zou je nog kunnen denken aan eigenaren met diepe zakken. Niets is minder waar, aldus Kuijpers. “Wij krijgen geen miljoenen euro’s toege- schoven om deze technologie te ontwikke- len. Bij elke innovatie die we implemen- teren, staat de winstgevendheid ervan bovenaan. Nu spelen ook politieke ontwik- kelingen mee: met een mogelijke CO2
-
heffing voor de industrie zal onze oplossing alleen maar interessanter worden.” Bij op- schaling denkt het bedrijf aan een jaarlijks productievolume van 200 tot 500 kton. Wat gezien de schattingen van CE Delft (330 kton tot 1,5 Mton kunststofaanbod) een behoorlijk ambitieniveau is. Kuijpers gelooft echter niet dat het meest optimistische sce- nario van 1,5 Mton te contracteren stromen de grens is. “Er gaat veel meer kunststof- afval om in Europa. De vraag is alleen hoe goed deze stromen gesorteerd zijn. Met de inspanningen die grote afvalbedrijven als Renewi en SUEZ zich nu getroosten, ver- wacht ik dat het aanbod de komende tien jaar de 1,5 miljoen Mton ruimschoots zal overstijgen.”
Chemische recycling: palet aan technieken General manager Corporate Sustainability Frank Kuijpers van SABIC (rechts op de foto) toont de eerste
‘circulaire’ polymeren; naast hem Chemelot-manager Jeroen Castelijn (Foto: SABIC). nol, aldus Nouryon. Het ‘waste-to-chemicals’-proces draagt dus -besparing is 1,3 kilo CO2
Inmiddels bestaat er een palet aan technieken die onder de noemer chemische recycling vallen. Bij vergassing wordt kunststof tot de kleinste chemische bouwstenen afgebroken. De vergassingstechnologie van het Canadese Enerkem ‘kraakt’ afvalstromen tot de elementaire verbindingen CO en waterstof. Dit syngas is de basisstof voor methanol. Bij pyrolyse worden polymeren onder zuurstofloze condities door verhitting (400-500 graden) opgesplitst. Afhankelijk van de inputstroom levert dat een gas op of een olieachtige substantie, zoals in het proces van Plastic Energy. In de Amsterdamse haven zet de fabriek van IGE Solutions (voorheen Bin2Barrel) jaarlijks 35 duizend ton kunst- stofafval om in 30 miljoen liter biodiesel. Het door Petrogas/ BlueAlp ontwikkelde procédé zou een veel hoger energierende- ment hebben dan een afvaloven (80 versus 30 procent). Pyrolyse is geschikt voor veel voorkomende kunststoffen als PE, PP of PS. Het nadeel is dat de kraaktechniek niet zomaar geschikt is voor stromen die verschillende kunststofsoorten bevatten. Bij vergas- sen is een brede range van inputstromen mogelijk, naast kunst- stof ook andere koolstofhoudende producten (biomassa, papier en luiers). Verontreinigingen zijn voor de vergassingsinstallatie geen enkel probleem. Nadeel is dat er energie verloren gaat in het proces. Hoewel het Enerkem-proces zelf energie kost, wordt echter in het grotere verband fors bespaard op energie en fossie- le brandstoffen; de CO2
per kilo metha- per saldo flink bij aan CO2-reductie. Bij depolymerisatie (ook wel
chemolyse genoemd) gaat het afbraakproces minder ver terug naar moleculaire tussenstappen uit de kunststofproductieketen, respectievelijk nafta of diesel/gas en monomeren. Ioniqa maakt furore met zijn depolymerisatieproces, waarin een magnetische vloeistof als katalysator versnipperd PET-afval afbreekt en kleur- stoffen verwijdert.
De zuivere monomeren zijn gelijk aan virgin PET (foodgrade). Solvolyse is het scheiden van kunststof van andere materialen met eveneens een oplosmiddel en is geschikt om uit broomhou- dend EPS (geëxpandeerd polystyreen) uit bouw- en sloopafval ‘vers’ PS en broom terug te winnen, terwijl de polymeerketen intact blijft. EPS-fabrikant Synbra opende vorig jaar in Terneuzen een proeffabriek (PS Loop), die met een door het Duitse Fraun- hofer-instituut ontwikkeld proces jaarlijks drie kton polystyreen- schuim recyclet en ook de brandvertragende broomhoudende stof HBCD terugwint. Solvolyse haalt alle onzuiverheden uit het kunststofafval. Het nadeel is dat alleen zeer zuivere materiaal- stromen (max. tien procent vervuiling) voor het oplosproces geschikt zijn.
Bronnen: Roadmap Chemische recycling van kunststofverpakkingen (KIDV, december 2018); Verkenning chemische recycling (CE Delft, september 2018).
10
| nummer 2 | 2019
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48
