Thuis op de voorgrond 59
#verhuizen #extraspannend #veelvrienden#vrijedag
#verhuizen Naar een nieuwe school
Ik vond het niet vervelend toen ik hoorde dat we naar Amerika gingen verhuizen. Ik zat in groep acht en moest sowieso naar een nieuwe school, dus het zou toch al anders worden. Mijn broertjes en zus waren minder blij, want zij moeten van hun school af. We hebben eerder drie jaar op Curaçao gewoond, dus dit was niet de eerste keer dat we ver weg wonen. Of het erg anders is? Vooral de taal natuurlijk. Ze zeiden dat het zou wennen na drie maanden en dat klopt wel. Ik denk nu soms zelfs in het Engels. Al krijg ik soms op school een opdracht waar ik niets van begrijp. Als ik dan vraag wat de bedoeling is, lukt het wel.
#extraspannend Bang dat hem wat overkomt
Mijn vader is veel weg van huis. Hij gaat naar Aruba en Curaçao en doet oefe- ningen en opleiding door heel Amerika. Ook is hij in Afghanistan geweest, maar dat is lang geleden. Twee jaar geleden was hij nog op een korte uitzending in de Middellandse Zee. Hij moet vaak op oefening. Maar soms is het oorlog waar hij naartoe gaat. Dan ben ik wel bang dat hem wat overkomt. Dan vind ik het extra spannend. Als hij lang weg is, bijvoorbeeld een maand, dan schrijven we hem samen een brief, allemaal een stukje. Of ik stuur hem een bericht via WhatsApp. Ik ben dan vooral benieuwd hoe het met hem gaat.
#veelvrienden Leven op de basis
Ik heb hier ontzettend veel vrienden, meer dan ik in Nederland had. Omdat we allemaal op de basis wonen en onze ouders vaak verhuizen, gaat dat hier best makkelijk. Op school speel ik American football [soort rugby] en ik denk erover om mee te doen met de try-outs voor soccer [gewoon voetbal]. Dan kan je echt in het team. Mijn vrienden wonen allemaal op de basis. De huizen hier zijn erg groot, vooral die van de generaals. We hebben onze eigen spullen meegenomen, omdat ons huis in Nederland verhuurd is, dus het is hier gezellig. Al vraag ik me wel af of deze houten huizen wel stevig zijn.
#vrijedag Terugkomen van missie
Als ik thuiskom en de basis op ga, moet ik mijn ID-kaart laten zien. Op die kaart staat dat je kind van een militair bent en daarmee krijg je korting bij veel win- kels, maar ook bij de kapper en de bio- scoop. Hier op Camp Lejeune wil je niet naar de kapper, want hij doet alles met de tondeuse. Dat is niet mooi. Hier in Amerika krijgen kinderen een dag vrij als hun vader of moeder terugkomt van een missie of lange oefening. Al moet je dan wel gewoon je huiswerk van die dag maken. Het zou wel goed zijn als dat in Nederland ook gaat gebeuren.
Wilmer Brouwer (12) woont sinds een half jaar met zijn ouders en twee broertjes en een zus in North Carolina, Camp Lejeune. Zijn vader Mark werkt er als Exchange Officer bij het 2nd Recon Battalion van het United States Marine Corps. Wilmer zit in het junior year, 7th grade op de Brewster Middle School.
Tekst Eline Lubberts
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
