search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
10


vrijheden! Vier


In 1941 benoemde president Roosevelt in zijn State of the Union vier vrijheden die voor ieder mens moesten gelden: vrijheid van meningsuiting, vrijheid van godsdienst, vrijwaring van vrees en vrijwaring van gebrek. Wat dragen onze veteranen bij aan de waarden uit die befaamde Four Freedoms Speech?


Tekst Els Mannaerts Fotografi e Merlijn Doomernik Vrijwaring van


Opperwachtmeester Christiaan Bouwknegt (43) was in 2007-2008 als politiemonitor in Soedan, met de UNMISS CIVPOL 3-missie. ‘Het ontbreken van een fatsoenlijk rechtssysteem kun je als een gebrek opvatten. In die zin was de bevolking van Soedan bepaald niet gevrijwaard van gebrek. Als politiemonitor moest ik lokale politiebureaus bezoeken om te kijken of het Verdrag voor de Rechten van de Mens werd nageleefd. Bovendien moesten we de basisvaar- digheden van de plaatselijke politie op orde brengen. In het achterland had je vaak nog te maken met stammenrecht: regels en gebruiken van de traditionele stammen, die sterk afwijken van wat de VN als rechtsregels beschouwen. Dan werd bijvoorbeeld een minderjarig meisje gedwongen met haar oom naar bed te gaan, maar weigerde haar oom haar vervolgens te trouwen. Dan werd het meisje van overspel beschuldigd


gebrek


en in de cel gegooid. De politie werd in die familievetes gewoon misbruikt. Onze missie vond plaats vlak voor het referendum waarbij Zuid-Soedan over zelfstandigheid zou stemmen. We hebben kunnen bijdragen aan de opzet van een zelfstandige staat die over zijn eigen lot kan beschikken, met een rede- lijk draaiende politiemacht. Als we tegen vreemde situaties aanlie- pen, zoals die familievetes, praatten we veel met de lokale agenten. Daardoor leer je ook anders naar dingen kijken en minder snel te oordelen wanneer een situatie op het eerste oog niet voldoet aan jouw normen en waarden. Door die ervaring ben ik sterker teruggekomen. Ik oordeel niet meer zo snel. En ik heb meer waardering gekregen voor de basisbehoeften in het leven. Er was in Zuid-Soedan geen echte honger, maar ook geen overvloed. Als ik nu iemand in de supermarkt hoor klagen omdat iets er niet is, denk ik: zeur niet zo.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76