32
Na een lange periode revalideren in een ziekenhuis in Zeist is Gerrit Vink (89) weer thuis. De artrose in zijn beide benen bemoei- lijkt het lopen. Hij moet verhuizen naar een woning op de begane grond. Veranderingen die je op deze hoge leeftijd niet in je koude kleren gaan zitten, maar hij slaat zich er moedig doorheen. ‘Gelukkig kan ik nog autorijden. Een tijdje terug is mijn rijbewijs verlengd voor vijf jaar. Ik moest opnieuw afrijden. Dat zou een uur duren, maar al na tien minuten zei de examinator dat ik kon omdraaien. Hij had het wel gezien. Ik zat te zingen in de auto, joh. Heb vervolgens zeven maanden moeten wachten op mijn nieuwe rijbewijs, maar ik mag weer.’
N
Reünies Gerrit Vink is zonder meer een beroemdheid in veteranenland. Hij bezocht meer dan 25 jaar als vrijwil- liger van het Veteraneninstituut en diens voorgangers wel zo’n honderd tot honderdtwintig reünies per jaar. Vooral die van Indiëveteranen.
‘Vroeger werden deze druk bezocht. Maar als er nu twintig man zijn, van wie de helft vaak ook nog eens als begeleider, is het veel. De laatste tijd bezocht ik ook veel veteranencafés, maar daar komen ook weinig mensen.’ Hij zat bij de eerste lichting dienstplichtigen die niet naar Indië werd gestuurd. Ik ben in oktober 1949 in dienst gekomen, en in december 1949 was het gebeurd.’ Hij weet niet zo goed wat hij moet vinden van het onderzoek naar het gebruik van extreem geweld aan Nederlandse zijde tijdens de deko- lonisatieoorlog in Indonesië, tussen 1945 en 1949. ‘Mijn eerste reactie was dat we weer oude koeien uit de sloot halen. Het is 75 jaar geleden. Ik zie het nut van zo’n onderzoek niet in. En ik denk dat de conclusie is dat we het fout hebben gedaan, en dan? De meeste Indiëveteranen die ik heb gesproken, zeggen dat ze de periode in Nederlands-Indië niet hadden willen missen, vooral vanwege de kameraad- schap, die heel groot is. Ik merk dat op de reünies, het zijn net broers van elkaar.’
Lourdes Gerrit Vink zou in mei samen met zijn dochter naar Lourdes gaan, op militaire bedevaart. Die reis is gezien de omstandigheden rondom het coronavirus afgeblazen. ‘Maar het is wel leuk om te vertellen hoe die plannen tot stand zijn gekomen. Ik ga ieder jaar in november naar Best, naar de Nationale herdenkingsdienst voor overleden Defensiepersoneel, burger zowel als militair. Toen ik er vorig jaar was, met mijn dochter, sprak Nelleke [Swinkels, van de Stichting Nationaal Katholiek Thuisfront, die de herdenkingsdienst mede organiseert, red.] me aan en vroeg waarom ik niet meeging naar Lourdes. Onze vorige directeur Frank Marcus vraagt me dat ook regelmatig. Nu was mijn dochter erbij en zij besloot resoluut dat we samen zouden gaan. Maar helaas gaat dat nu niet door. Trouwens, naast de kerk in Best zit de beste slager van Nederland. Bij Slagerij Beerens haal ik zo’n twee keer per jaar voor wel zo’n 300 euro het fijnste vlees. Thuis stop ik dat in de diepvries en als ik zondags bij mijn kinderen ga
eten, neem ik het mee.’ Tientallen jaren kriskras door het land toeren en het hebben van duizenden (oudere) veteranen als culinaire infor- manten, hebben ervoor gezorgd dat Vink precies weet waar in Nederland de beste bakkers en slagers zitten.
Lezen Een mens heeft echter ook geestelijk voedsel nodig. ‘Ik ben gereformeerd opgevoed, maar ik kijk tegenwoordig vaak op zondag naar katholieke missen op de televisie. Mooi al die poespas eromheen. Hoewel ik het zingen van de protestantste liederen bij de EO op zaterdagavond ook mooi vind.’ Vink kijkt verder niet zo heel veel tv (‘ben geen tv-man’), maar leest des te meer, vooral tijdschriften. ‘Quote, Elsevier, de Haagse Post, Autovisie en ik lees wel zo’n drie, vier uur per dag op mijn iPad. Kranten, ik volg al het nieuws. Algemeen Dagblad, Reformatorisch Dagblad. Maar veel dingen zeggen me niet zoveel meer.’
‘Ik heb een geweldige tijd gehad, fi jne jaren, altijd onderweg’
MSD Vink staat in de veteranenwereld bekend om zijn fenomenale dossier- kennis. Die heeft hij door de jaren heen opgebouwd. ‘Veel lezen, interesse hebben, nieuwsgierig zijn.’ Zo’n veertig jaar heeft hij bij de Militair Sociale Dienst (MSD) gewerkt, tegenwoordig is dat bedrijfsmaatschappelijk werk. Hij heeft daar letterlijk van alles gedaan. Een van de dingen die hij lang geleden heeft gedaan, is checken of het verhaal van een gewetensbe-
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
