20


over Deborah: BEHULPZAAM GEZELLIG EIGEN STIJL


Deborah en Deborah leerden kennen elkaar tijdens het Oriëntatie- jaar Koninklijke Land- macht (OJKL) toen ze nog puber waren. Als jonge vrouwen gingen ze samen op uitzend- ing naar Afghanistan. Inmiddels wonen ze (weer) in dezelfde plaats en zien ze elkaar regelmatig.


Tekst Iris Koomen Fotografi e Niels Blekemolen


‘ De tranen rolden regelmatig over onze wangen’


Deborah van Zelm (34)


AFGHANISTAN 2005


FUNCTIE Korporaal, (Kpl1 104 constructie), klasse 3


Deborah: ‘We leerden elkaar in 2002 kennen tijdens het oriëntatiejaar van de landmacht (OJKL). Ik was 17 en Deborah 16. We kwamen allebei uit Wijchen en reisden samen naar Boxmeer. Op sportgebied wilden we heel graag de beste zijn: de meeste push-ups, het verste op de coopertest, dat soort dingen. Het was heel natuurlijk dat we samen optrokken. Deborah was vaak te laat: ik moest haar regelmatig wekken door steentjes tegen haar raam te gooien zodat we de bus konden halen. We moesten een paar maanden


wachten voordat we aan de AMO (Algemene Militaire Opleiding) konden beginnen en sportten in de tussentijd veel samen. Op de AMO deelden we een kamer. Iedere ochtend hadden we kamerinspectie en altijd kreeg ze het voor elkaar om precies op de seconde op tijd klaar te zijn. De tranen rolden regelmatig over onze wangen van het lachen. We werden in de zomer van 2005 uitgezonden naar MeS [Mazar-e Sharif], Afghanistan met 104 Constructie Compagnie, om zo snel mogelijk een kamp uit de grond te stampen voor de mariniers. We gingen ook de stad in om inkopen te doen. Stonden we daar, 19 en 20 jaar, in een stad in Afghanistan, terwijl onze vriendinnen in Nederland de zomer vierden. Het was gelukkig een relatief rustige uitzending, maar het


heeft ons wel een stuk volwassener gemaakt. Natuurlijk kon ik Deborah af en toe wel schieten. Zij rommelig, ik een pietje-precies, dat botste af en toe. Maar de band die zo’n uitzending schept, blijft. We zijn elkaar een paar jaar uit het oog verloren en in die tijd werden we allebei moeder. Toen ze terug naar Wijchen kwam, pakten we vrij snel het sporten weer op. Haar oudste en mijn jongste zitten samen op kickboksen en we zijn allebei getrouwd met een militair. Deborah is uitgegroeid tot een zelfverzekerde volwassen vrouw. Ik vind dat mooi om te zien, omdat ik haar als (onzekere) puber leerde kennen. Ze werd stiefmoeder op een leeftijd waarop ik nog niet aan kinderen moest denken! Ik heb daar veel bewondering voor.’


Deborah


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76