wachtkamer’
‘Bereid om mee te
werken’ FOTO: ERIK VAN DER BURGT ‘P
atiënten zijn over het algemeen goed op de hoogte van de
regels en bereid om mee te werken aan alle extra maat- regelen. Er zijn echter ook dagelijks voorbeelden te noemen waaruit blijkt dat er toch nog het een en ander uitgelegd moet worden. Zo- als de stoff en zakdoek die in en uit de broekzak gaat zon- der erna de handen te des- infecteren. Of mensen die verbaasd zijn als ze een des- infectiedoekje krijgen als ze met de vingers in de mond hebben gezeten. Dat de maatregelen per week wijzi- gen, maakt het er voor pati- enten ook niet makkelijker op. Wat mag wel, wat niet; wat vorige week mocht, mag deze week weer niet meer. Dat zorgt voor verwarring. Met hoeveel mensen mag je naar de praktijk komen, mag je samen naar binnen? Nu komt weer de vraag of er een mondkapje op moet in de wachtkamer, dus het blijft dynamisch. Duidelijk
communiceren is belang- rijk. Verder is logisch dat wij als tandheelkundigen op het gebied van infectie- preventie een andere bril op hebben dan de gemid- delde Nederlander. Wij zijn al jarenlang gewend om te gaan met het tegengaan van kruisbesmettingen. Het reinigen van de deur- klink is voor ons volstrekt normaal, terwijl iemand anders daar nog steeds van opkijkt. Toch heb ik wel de indruk dat mensen het gevoel heb- ben in de praktijk op een ’veilige’ plek te zijn, juist door alle handelingen die (extra) gedaan worden en dat is natuurlijk belangrijk. Maar het blijft lastig als de mensen die het nog steeds allemaal overdreven vin- den, weer over de balie gaan hangen. Dan blijven we toch maar vriendelijk vragen of ze weer achter de streep wil- len plaatsnemen…’ NT
Martine Bakx (39), Vught ‘I
k moet zeggen dat we weinig problemen hebben gehad met de
implementatie van alle ex- tra coronamaatregelen die we hebben genomen, zoals meer behandeltijd plannen om drukte in de wachtka- mer te voorkomen, handen desinfecteren, waterstof- peroxidespoeling, gezond- heidschecks, et cetera. Toen we tijdens de eerste golf gesloten waren, kwamen er nog wel eens patiënten die er moeite mee hadden dat bijvoorbeeld een afgebroken stukje kies niet werd behan- deld. Wat extra uitleg hielp en de meeste patiënten had- den er begrip voor. Vooral het spoelmiddel wordt vies gevonden. Maar ach, we hebben het er voor over, wordt er meestal ge- zegd. Inmiddels zit er ook een soort gewoonte in. Men- sen moeten overal hun han- den wassen, gezondheids- lijstjes invullen; het wordt gewoon gedaan. In het begin maakte het per-
FOTO: ERIK VAN DER BURGT
soneel zich ook wat zorgen. We geven hen alle ruimte voor het uiten daarvan en zij die dat willen dragen, bij- voorbeeld een FFP2-masker en een spatkap. We hebben zelfs een spatkap die je over de patiënt heen schuift. En sinds kort ook mondkapjes in de wachtkamer, vanwe- ge de nieuwste aanscher- pingen van de overheid. Niet verplicht, maar het werd door de helft van de mensen toch al gedaan. Soms levert het ook wel weer komische situaties op. Zegt iemand die al vijftien jaar bij je komt: ‘Hé Mi- chiel, ik zie dat jullie nu ook mondkapjes moeten dra- gen!’. Patiënten zijn zich er nu meer bewust van. Is ook wel weer handig soms: dan heb je een mooie aanleiding weer eens uit te leggen of aan te tonen hoe goed wij tandartsen eigenlijk altijd al met hygiëne omgaan!’ NT
Michiel van Genugten (47), Tilburg
41 NT
‘Mondkapje in de
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52
