CAMPERFAMILIE


stand van Duitsland. Zijn broers en zus mochten hier voor hun ontmoeting met Kampeerauto neerstrijken. En herinne- ringen ophalen aan het buitenleven in hun jeugd. Struinen door bos en veld, de boswachter uit handen zien te blijven op verboden terrein. “We zijn buitenmensen. Vrijheid, blij- heid”, vat Jan Steegh hun levensfilosofie samen. “En dat hangen we nog steeds aan.” Waarmee hun camperpassie aardig is verklaard, al heeſt het lang geduurd voordat ze eraan toegaven. Aan hun eerste camper ging bij het gros een lange reeks tenten, vouwwagens en caravans vooraf.


Als je samen op stap gaat, moet je van alles organiseren. Daar zijn we allemaal veel te vrijgevochten voor’


Frans, nestor van het stel, gaf in 2003 de aſtrap met een huurcamper, een VW T3, waarmee hij drie maanden rondtrok en onder meer Santiago de Compostela aandeed. “Meteen maar het serieuze werk”, vat hij samen. De verhuurder had hem nog beloofd dat hij het busje kosteloos mocht inleveren als de wagen niet zou bevallen, maar Frans was al verkocht voordat de Belgische grens


90


opdoemde. Een eigen camper volgde het huurbusje op. Een Westfalia, ook op VW-basis. En nog een en nog een.


Als een personenauto Hij heeſt er jarenlang naar volle tevre-


denheid mee rondgetrokken, maar inmiddels staat er een Fiat Ducato op zijn naam, een slag groter. Ook gebouwd door Westfalia. “Geweldige kwaliteit. Prachtig afgewerkt”, prijst Frans. Leuk, die VW-busjes, maar ja, de jaren gaan tellen en wat meer comfort, een toilet- ruimte en een vast bed zijn dan wel fijn. “Heerlijke wagen, die Ducato, met 180 pk en een automatische bak. Maar qua rijden is hij toch niet zo makkelijk als zo’n kleinere VW. Die rijdt echt als een personenauto.”


Zwarte doos Wat zijn broers en zus uit volle borst


beamen. Zij volgden de familienestor op het camperpad, zij het op enige afstand. Neem Ton. Die schaſte pas vier jaar geleden zijn T5 aan. Hij was altijd hartstochtelijk tentkampeerder. Tot die vakantie in Schotland. Regenen, gieten en spoelen. “Dat was ook letterlijk de druppel die de emmer deed overlopen”, vat Ton Steegh het einde van de tentpe- riode samen. Hij wist al precies wat hem voor ogen stond als er een camper zou komen, maar voor alle zekerheid zou hij er eerst een huren. Totdat zijn zwager Sjaak – “het camper-


geweten van de familie, hij weet alles van campers” – hem attent maakte op een handelaar in Groningen. “Dat was een eindje weg, maar die had precies de verlengde bus met de ideale indeling die mij voor ogen stond: met opklapbare lengtebedden, zodat de fietsen er ook kunnen staan.” En die zilvergrijze T5 staat nu dus tussen zijn verwanten mooi te zijn voor de foto.


Vrijgevochten


Net zoals de gele wagen van zus Mien en haar Sjaak. De Transporter trekt de aandacht door een zwarte doos die uit het rechterachterraam steekt. Het blijkt een soort mini-slideout te zijn. Oneer- biedig gezegd een voetenbak, die een dwarsbed mogelijk maakt in het smalle busje.


En zo hebben ze alle vijf hun eigen voorkeuren gerealiseerd in hun deels zelf gebouwde wagens. Ton: “De een zet er een grote voortent aan en zoekt campings op. De ander, zoals ik bijvoor- beeld, houdt het heel simpel en staat bij voorkeur op camperplaatsen.” Het is een van de redenen dat ze nog nooit met z’n allen op reis zijn geweest. “We komen een keer per jaar met alle vijf campers bij elkaar. Dat is leuk, dat is gezellig, maar dat is ook genoeg. Als je met z’n allen op stap gaat, moet je van tevoren gaan organiseren, campings bespreken bijvoorbeeld. Daar zijn we allemaal veel te vrijgevochten voor.”


KAMPEERAUTO 8 - 2018 WWW.NKC.NL


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124  |  Page 125  |  Page 126  |  Page 127  |  Page 128  |  Page 129  |  Page 130  |  Page 131  |  Page 132  |  Page 133  |  Page 134  |  Page 135  |  Page 136  |  Page 137  |  Page 138  |  Page 139  |  Page 140  |  Page 141  |  Page 142  |  Page 143  |  Page 144  |  Page 145  |  Page 146  |  Page 147  |  Page 148