DELFTCOLUMN
Paradijs
Jelte slaapt met zijn rug tegen een vijgenboom. Hij wedijvert met een krekel; wie kan het meest irritante geluid produceren. Mijn blik gaat naar hellingen vol druivenstokken. Een torentje op een heuvel. Een roze dorpje dat afsteekt tegen de blauwe zee in de verte. Wat zou ik nu graag een frisse duik in die zee nemen. Mijn blik valt op de camper. Op het luikje van de buitendouche… Niemand die me ziet op deze afgelegen plek, dus kleed ik me snel uit en laat het koele water over me heen stromen. “Wat een mooi uitzicht”, hoor ik een zware stem achter me zeggen. “Ja, ja, ik ken je geintjes”, zeg ik en draai me om. Jelte vangt me in zijn armen.
Opgefrist zit ik in de schaduw. Het is stil. Zelfs de krekel zwijgt. “Mevrouw, uw lunch”. Jelte komt met een boeren- theedoek over zijn arm en een volgeladen blad naast me zitten, hij bijt krakend op een radijsje. Achter ons klinkt een ratelend geluid vermengd met stampende voeten. Commando’s dreunen. Schoten… schoten??? Jelte duikt beschermend over me heen. Koude melk druipt in slow motion langs mijn benen, een gebakken ei glibbert via mijn schoot in het zand. “Madame… monsieur.” Ik open mijn ogen en zie twee benen in camouflagekleuren naast ons
staan. Voorzichtig waag ik het om mijn blik omhoog te laten glijden en zie twee uitpuilende ogen tussen woest geschilderde groene kleuren in het gezicht van een militair. De mond blaſt een commando naar soldaten die midden in hun actie bevriezen. “Wat de…”, breng ik met moeite uit en kom langzaam overeind. “Wat doet u hier in vredesnaam?” Ik kijk de militair verbijsterd aan. “U zit midden in een oefening van het Franse leger”, zegt hij bars. “We bootsen op deze helling een oorlogssituatie na.”
“Is het een idee om de weg hierheen af te zetten”, stotter ik, de Franse woorden bij elkaar schra- pend. “Zodat burgers het niet in hun hoofd halen van dit schitterende
plekje te komen genieten?” Een soldaat geeſt me een knipoog. “Dat zou zonde zijn”, hoor ik hem mompelen. Hij wijst op de camera’s die in de bomen, ook boven de camper hangen. “Came- ra’s hangen daar om oefeningen te filmen. We bespreken de beelden en leren ervan”, bast de commandant als hij mij ernaar ziet kijken. “Ja, en af en toe genieten we van het uitzicht”, fluis- tert een soldaat achter me.
WWW.NKC.NL KAMPEERAUTO 8 - 2018
111
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108 |
Page 109 |
Page 110 |
Page 111 |
Page 112 |
Page 113 |
Page 114 |
Page 115 |
Page 116 |
Page 117 |
Page 118 |
Page 119 |
Page 120 |
Page 121 |
Page 122 |
Page 123 |
Page 124 |
Page 125 |
Page 126 |
Page 127 |
Page 128 |
Page 129 |
Page 130 |
Page 131 |
Page 132 |
Page 133 |
Page 134 |
Page 135 |
Page 136 |
Page 137 |
Page 138 |
Page 139 |
Page 140 |
Page 141 |
Page 142 |
Page 143 |
Page 144 |
Page 145 |
Page 146 |
Page 147 |
Page 148
