groene meadows en livemuziek in donker- bruine kroegen. De clichés over het land zijn waar en of je wilt of niet, je gaat er zelfs naar op zoek. Maar wij zoeken vooral ook naar onze pot met goud onder de veel geziene regenboog: mooie, koude golven om te surfen.
asper steekt z’n hoofd uit het dak- raam en kijkt aandachtig naar de golven die binnenrollen op Marble Hill, het bekende surfstrand van Dun- fanaghy, een plaatsje aan de noordkust van Zuid-Ierland. Ik pak de surfoards uit het camperruim en geniet van een onverwachte zonnestraal. Er staat een koele bries en de bomen kleuren prach- tig geel en oranjerood. Het is november, volgens de Keltische kalender het begin van de winter. We trekken onze nog natte dikke surfpakken aan, inclusief neopreen schoenen, handschoenen en hoody. Er vormt zich langzaamaan een regenboog aan de horizon, opschieten dus. Het water is ijskoud, ruig en rauw. Just the way we like it.