COLUMN VARKENSHOUDERIJ
Vervroegd pensioen T
DE KOGEL IS DOOR DE KERK: ROOD VOOR ROOD. Door Dirk Dekker, varkenshouder in Nijkerk (Gld.)
erwijl het Journaal verslag doet van het pensi- oenakkoord van regering en vakbonden, be- sluiten wij met vervroegd pensioen te gaan. Na 45 jaar werken mag dat ook wel, vind ik. Ons varkensbedrijf is in zijn totaliteit verkocht. Een enorme stap. We hebben er best wel samen over zitten peinzen. Natuurlijk ga je niet over één nacht ijs. Ja, aan stop- pen met werken zijn we echt toe. Moegestreden en de jaren gaan tellen. Ik word binnenkort 60 en dat merk ik. Als we vroeger druk waren, zette je de wekker op 5 uur, totdat het weer rustiger werd. Als ik dat nu doe, moet ik ’s middags echt wel een powernap nemen. We hebben eerst geprobeerd een jonge boer te vin- den om het bedrijf in stand te houden. Maar banken vragen 40% eigen vermogen en dat heeft een jonge ondernemer echt niet. Wij zouden er risicodragend kapitaal in kunnen laten zitten om zo’n overname mo- gelijk te maken, maar dat doe je ook niet zo snel bij een vreemde. Daarbij speelt ook mee dat we het nog een beste poos moeten uitzingen tot we AOW krijgen. Toen een opvolger vinden niet zo snel lukte, dook ik in de rood-voor-roodregeling. Dan worden de stallen gesloopt en mag in plaats daarvan een aantal woningen worden gebouwd. Die kavels leveren natuurlijk geld op. Gelukkig hebben goede mensen om me heen ons daarmee enorm geholpen. Eerst een gesprek met de vergunningverlener, de gemeente. Onze 6.500 vierkante
meter stal is genoeg voor drie bouwkavels. De gemeen- teraad moet hier overigens nog een klap op geven. Vervolgens hebben we de prijs van de drie bouwka- vels bij de boerderij en de grond opgeteld en project- ontwikkelaars gebeld met de vraag of ze interesse had- den. Dat resulteerde in de verkoop. Wij hebben geen verstand van het vergunningentraject en de kans dat ik een foutje maak die veel geld kost, was zeker aanwezig. Dat hebben we met deze deal uitgesloten. De schonegrondverklaring die als enige nog roet in het eten kon gooien, is inmiddels ook binnen. Dus niks kan de oplevering op 1 mei 2020 meer in de weg staan. Het is fantastisch dat we langzaamaan zo kunnen stoppen. Maar het geeft ons óók een dubbel gevoel. We zijn blij én verdrietig. In september stoppen we met insemineren en dan lopen de stallen vanzelf leeg. Dan krijgen we ook meer tijd voor de grote opruiming. We mogen de stalinrichting er allemaal uit verkopen; ook dat past prima in het werkschema. Aan schoonmaken en slopen kunnen we dan onze tijd nuttig besteden. Nu nog op zoek naar een woning. Mijn vrouw wil in het dorp wonen en ik wil nog een paard kunnen hou- den. Dus het zal wel een mix aan de dorpsrand worden. We hebben best wat plannen om te reizen. Dan moet je vrij zijn elk moment de deur achter je dicht te kun- nen trekken. Ook de hoge prijzen momenteel helpen. Ik hoop echt dat het nog jaren zo blijft voor de sector.
BOERDERIJ 104 — no. 40 (2 juli 2019)
55
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
