COMMENTAAR Klimaatmiljoenen
LANDBOUW DOORSTAAT POLITIEK STEEKSPEL
Door Jan Vullings, hoofdredacteur H
et kabinet pakt de uitgestoken hand van de land- en tuinbouw aan. Er komt boter bij de vis. De klimaattafel landbouw opperde in maart om bovenop de opdracht van 3,5 megaton reductie in 2030 een extra taak- stelling van 2,5 megaton broeikasgassen te zetten. Op voorwaarde dat daarvoor ook serieus geld komt. Dat is er: ruim € 1 miljard voor klimaatmaatregelen.
Het kabinet maakte vrijdag het klimaat- akkoord bekend. Het is een dik boekwerk met beleidsplannen en met cijfers. Iedereen moet aan de bak. De ministersploeg haakt voor de land- en tuinbouw voor 95% aan bij het conceptakkoord dat de landbouwtafel onder leiding van Pieter van Geel eerder opstelde. Belangrijk is dat de budgetten in de veehouderij en in de glastuinbouw worden verdubbeld. Voor de veenweidegebieden wordt het zelfs meer dan verdubbeld naar € 276 miljoen. Nieuw is dat hiervan € 100 miljoen wordt uitgetrokken om te stoppen, verplaatsen of om te schakelen. Eenzelfde bedrag is voor boeren en natuur rondom Natura 2000-ge- bieden beschikbaar. Het mes snijdt aan twee kanten: én reductie van broeikasgas- sen én van stikstof. Dat laatste komt met de recente PAS-uitspraak bijzonder goed uit. Extra miljoenen komen er ook voor sanering van de varkenshouderij. Hier was nog € 120 miljoen uit het regeerakkoord van over. Daar komt nu weer € 70 miljoen bij. En zonder dat
inkrimping van de veestapel als doel op de agenda staat, hebben de klimaatplannen wel dit effect. De opgekochte productierechten komen niet terug op de markt.
Ondanks de klimaatscepsis hier en daar is dit akkoord voor de landbouw goed te verte- ren. Terecht merkt minister Carola Schouten op dat de plannen, mét de miljoenen, helpen om klimaatbestendig te boeren. Voor boeren zit er ook een keuze in om aan te haken. Vrij- willigheid dus. Tegelijkertijd is dit een angel: als te weinig veehouders instappen, raakt de taakstelling uit beeld. Hier ligt een opdracht voor alle betrokkenen. Van Geel is hierover duidelijk: “Een boer moet een reden hebben om iets doen. Er moet een verdienmodel achter zitten.”
Het klimaatplan voor de landbouw lijkt het politieke steekspel goed te hebben door- staan. Vanuit de maatschappij was er druk om hard in te grijpen. Schouten heeft veel eu- ro’s weten los te peuteren bij haar collega van fi nanciën. Vanuit de politiek is het een royaal gebaar: een miljard overheidsgeld naar kli- maatmaatregelen door boeren. Tegelijk weet iedereen: de ondernemer zal hiervoor zelf nog veel grotere investeringen moeten doen. Op bedrijfsniveau zijn subsidies slechts een aanvulling op daadwerkelijk gemaakte kosten. De vraag is of de boer dat gaat doen, zonder een stevige stok achter de deur.
BOERDERIJ 104 — no. 40 (2 juli 2019)
3
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
