949 | WEEK 44-45 28 OKTOBER 2020


HARDE BREXIT WARE RAMP VOOR NEDERLANDSE VISSERIJ Boris Johnson wil boter bij de vis


37


BRUSSEL Boris Johnson, die in Brussel als journalist van gematigd euroscepticus in een fervent eurohater veranderde, wil nu jaren later als premier van Groot-Brittannië boter bij de vis. Tijdens de brexit-onderhandelin- gen hebben hij en de Britse hoofdonderhan- delaar David Frost meer dan eens duidelijk gemaakt dat de EU-vissers na de aanstaan- de scheiding niets meer te zoeken hebben in de nog rijkelijk van vis voorziene Britse wa- teren, die zij ‘onbeschaamd’ tientallen ja- ren zouden hebben leeggevist… De boter die Johnson bij de vis wil, bestaat uit meer con- cessies van de EU bij de onderhandelingen.


JAN SCHILS


EU-hoofdonderhandelaar Michel Barnier laat zich echter niet uit veld slaan door het Britse trommelgeroffel. Zijn onderhandelingsposi- tie is duidelijk: de EU-vissers moeten na de brexit op dezelfde wijze toegang houden tot de Britse visserijwateren als voorheen. Intussen is de visserijkwestie tot een van de moeilijkste kwesties aan de onderhandelings- tafel uitgegroeid, ofschoon het belang van de visserij aan Britse kant met een aandeel van nog geen 1 procent van het bruto nationaal product (bnp) economisch nu niet bepaald groot is.


Anderzijds exporteert het land 70 procent van zijn vis naar de landen van de Europese Unie. Dreigementen van EU-zijde, dat die export eveneens in gevaar komt bij een harde brexit, worden met het bekende Britse flegma gepa- reerd: “In de EU eten 500 miljoen mensen vis, in de hele wereld een veelvoud daarvan.”


‘Verraad’ Het probleem aan Britse zijde is vooral van politieke aard. De Britse vissers, deels ook op- gejut door de Labour Party, hebben Johnson duidelijk gemaakt dat zij het als ‘verraad’ zullen opvatten als hij concessies doet aan Europa. Ze zouden hem dan bij verkiezingen ‘wel weten te vinden’. Afspraken uit de jaren ‘70 tussen het Verenigd Koninkrijk en de rest


van Europa over toegang tot elkaars territori- ale wateren, moeten opgezegd worden - aldus de Britse vissers ‘omdat die afspraken onder dwang werden gemaakt’.


Een inmiddels teruggetreden woordvoerder van Nigel Farage’s Brexit-partij heeſt het voor- al op de Nederlandse vissers gemunt, die hij de ‘cowboys van de Noordzee’ noemt met hun ‘zwaar en onwettelijk gesubsidieerde reus- achtige schepen’ en ‘milieu- en zeebodem onvriendelijke pulsvisserij’, waaraan Europa volgens hem terecht een einde zou hebben gemaakt. “Eindelijk eens een goed besluit van Brussel, een van de weinige van de laatste ja- ren”, zo besluit hij. Gevraagd naar welke sub- sidies hij bedoelt, blijſt hij een concreet ant- woord schuldig: “Wij weten dat het om veel geld gaat. Die schepen zijn erg duur, dat zien ook onze vissers. Die betaal je niet met je zak- geld, als je weet wat ik bedoel.”


Aan Europese zijde daarentegen is het eco- nomische belang van de visserij in de Britse wateren wel zeer groot. Onder meer de Nederlandse, Belgische en Franse vissers heb- ben er groot belang bij om per 1 januari 2021 niet uit de Britse wateren te worden verjaagd. Dat zou een schade van vele tientallen mil- joenen euro’s kunnen betekenen. Duizenden directe en indirecte banen in de Europese visserij zouden dan op het spel staan. Een overgangsperiode van vier jaar zou daar wei- nig aan veranderen.


Compromis Mede daarom hebben de EU-onderhandelaars besloten een gematigder toon aan te slaan tegenover hun Britse collega’s, waarbij de Fransman Barnier het voorbeeld gaf: “Ik blijf bereid om tot het laatste moment naar een compromis te zoeken.” Intussen stelt Johnson zich eveneens wat soepeler op en heeſt hij de deadline voor een akkoord met de EU van 15 oktober achteraf geschrapt. Maar over con- cessies in het visserijdossier zwijgt hij als het graf - zoals hij eveneens niet thuis geeſt als hem wordt gevraagd of hij bereid is een deal


FKH Batterijen: Bij ons staat de klant op 1


Batterijen zijn er om energie te geven. Daar- om levert FKH Batterijen BV veilige kwali- teit aan particulieren en rederijen voor alle toepassingen.


Frits Hardeman vertegenwoordigt met zijn medewerkers FKH Batterijen BV. FKH advi- seert over en verkoopt start- en tractieaccu’s, omvormers, laders en verdeelsystemen. Van- uit de vestiging in Nijmegen wordt er door ge- heel Nederland, België, Duitsland en Noord- Frankrijk geleverd. De service is 7 dagen per week en 24 uur per dag beschikbaar.


Slechts één telefoontje naar 024-3738875 en u wordt direct geholpen. Binnen de kortste


keren staat er een van de FKH werkbussen voor uw schip met uitgebreide apparatuur en uitrusting aan boord, om het schip voeding te geven.


De storing wordt geanalyseerd, indien nodig is er ruilapparatuur bij de hand. Ondanks geavanceerd uitgevoerde schepen draait er zonder spanning niets aan boord. Stroom is de bron. FKH zorgt voor plaatsing, het aansluiten van de batterijen en beproeſt de installatie op deugdelijkheid en u bent snel weer op weg.


FKH Batterijen. Persoonlijk advies en klantgerichte service.


FKH Batterijen BV T: +31 (0)24 3738875 M: +31 (0)620 399660


E: info@fkhbatterijen.nl W: www.fkhbatterijen.nl


te sluiten over eerlijke en gelijke concurrentie- voorwaarden voor de industrie in zijn land en in de EU.


Terugkomend op het economische plaatje kan men niet anders dan concluderen dat een harde scheiding van de Britten een keiharde klap zal betekenen voor de Nederlandse vis- sers. Niet meer mogen vissen in de Britse wa- teren, waar zij liefst 80 procent van hun ha- ring en makreel vangen en 70 procent van hun blauwe wijting, is ronduit rampzalig. Plaatsen als Urk, Scheveningen, Katwijk en andere zijn voor 40 procent of meer van in de Britse wate- ren opgehaalde afhankelijk vis. Op Texel zou het om 50 procent gaan.


Twee keer gepakt


De Nederlandse visserij dreigt niet alleen gepakt te worden door de harde Britse op- stelling tegenover de EU-vissers. Ook het buiten hen om in eigen land tot stand geko- men Noordzee-akkoord over het beheer tot 2030 over het Nederlandse gedeelte van de Noordzee schaadt direct hun belangen, als 15 procent van de Noordzee gesloten wordt voor de kottervisserij tegenover nu nog 5 procent. In eerste instantie werd deze sector door de bevoegde minister Cora van Nieuwenhuizen (Infrastructuur en Waterstaat) helemaal niet bij deze kwestie betrokken, ofschoon zij toch de oudste gebruikers van de Noordzee zijn en helemaal aangewezen op de Noordzee voor hun broodwinning. Ze werden buiten het ak- koord tussen de overheid, havens, olie- en gasbedrijven, exploitanten van windmolen- parken en natuurbeschermingsorganisaties gehouden.


Achteraf heeſt de Nederlandse regering wel 119 miljoen euro uitgetrokken om de vissers ertoe te bewegen om te stoppen met hun be- roep en voor verduurzaming van de overblij- vende vloot, maar volgens de sector is dat veel te weinig. Bovendien heeſt de Europese politiek een verduurzamende vlootinnovatie van de afgelopen tien jaar (de puls-techniek) om zeep geholpen.


Johnson, premier


met Turkse roots BORIS Johnson (56) is een achterkleinzoon van de Turkse journalist Ali Kemal, die in het begin van vorige eeuw korte tijd minis- ter van binnenlandse zaken was in de re- gering van het Osmaanse rijk. Zijn Turkse overgrootouders emigreerden in 1910 naar Groot-Brittannië.


Tijdens de Eerste Wereldoorlog vocht het Osmaanse Rijk aan de Duits-Oostenrijkse kant. Zijn grootvader nam de Britse natio- naliteit aan en veranderde zijn achternaam in Johnson, de naam van zijn Britse vrouw (bron: Wikipedia).


Na studies in Oxford werd Boris journa- list en begon hij zijn loopbaan in 1987 bij The Times. Daar werd hij ontslagen, omdat hij een citaat had ‘vervalst’. Via een vriend kwam hij terecht bij The Daily Telegraph, voor welke krant hij van 1989 tot 1994 EU- correspondent was in Brussel. Hij werd daar een van de toen weinige journalisten die de EU durfden bekritiseren.


Af en toe nam hij het in zijn berichtgeving niet zo nauw met de waarheid en verzon berichten over ‘dwaze’ EU-maatregelen als normen voor condooms, afmetingen voor bananen en komkommers en een pe- perduur nieuw gebouw voor de Europese Commissie, dat het grootste ter wereld zou worden.


In 1994 keerde Johnson terug naar Engeland, waar hij vijf jaar lang politieke co- lumns voor de krant schreef. Van 1999 tot 2005 was hij er hoofdredacteur.


Hij bleef steeds zeer kritisch en wilde in fei- te alleen een Europese Unie waar de landen alleen op het gebied van de handel samen- werken. Hij verafschuwde een politieke unie en vond de euro een ‘onding’.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48