search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Zuidwest-Engeland


In 2015 vertrekt dierenarts Elske Put (37) naar Engeland, omdat veterinaire banen hier in die tijd niet voor het oprapen liggen. Na elf


jaar wonen en werken als farm vet in Devon is ze er helemaal geworteld; teruggaan naar Nederland ziet ze dan ook niet gebeuren.


Tekst: Monique Bowman


Hoezo Engeland? “Vanwege de taal lag de UK het meest voor de hand én ik kon hier meteen aan de slag, wat in andere Engelstalige landen als Australië of Nieuw-Zeeland niet mogelijk was. Via een online veterinaire vacaturebank kwam ik terecht bij North Park Vets, een gemengde praktijk in Devon waar ik nog altijd werk. Het beviel me hier meteen en dat was wederzijds, want ik mocht blijven. Drie jaar geleden heb ik in het plaatsje Winkleigh, waar ik tot dan iets huurde, mijn eerste huis ge- kocht. En in 2024 ben ik mede-eigenaar geworden van de praktijk.”


Waar heb je aan moeite wennen? “Aan de grote afstanden op het Engelse platteland, je moet daardoor veel meer plannen, altijd zorgen voor voldoende benzine en genoeg boodschappen in huis. Verder had ik wat moeite met het dialect en het vaak wat binnensmonds praten. Omgekeerd moest men hier wennen aan mijn Nederlandse direct- heid. Nog steeds trouwens. Britten communiceren veel omzichtiger.”


Geen heimwee? “Natuurlijk mis ik Nederlandse vrienden en familie, maar ik zie ze geregeld. Als farm vet heb je als voordeel dat je heel snel onderdeel wordt van een plattelands- gemeenschap. Zo word ik, als ik rond


64 aena • juli/augustus 2026


etenstijd op een boerderij ben, altijd wel uitgenodigd te blijven eten. Toen ik mijn ouders meenam naar de plaatselijke pub, zagen ze me tussen mijn Engelse vrienden en hoe mensen me begroetten. ‘Je past hier echt’, zeiden ze.”


Hoe breng je je vrije tijd door? “Ik doe aan trail running en maak graag lange wandelingen met mijn cocker spaniels Erik en Mae. Overal zijn public footpaths, je kunt hier zo veel kanten op. Vooral in de lente en de zomer is dat heerlijk, want dan is de countryside op zijn mooist. Door de honden ben ik de fazantenjacht ingerold. In de herfst en winter loop ik geregeld mee als beater. Alle geschoten vogels worden opgegeten en ze hebben een goed leven gehad in de vrije natuur. Het is een plattelandstraditie waar ik samen met mijn honden erg van kan genieten.”


Meer tradities overgenomen? “Mijn thee drink ik meestal met melk, daar ontkom je hier niet aan. Scones eet ik the Devon way, met de clotted cream first en de strawberry jam on top. Ik ben een liefhebber van cider geworden, Winkleigh heeft zelfs zijn eigen cider. Verder kijk ik ieder jaar in mei weer, net als de locals, uit naar de Devon County Show en plaatselijke shows zoals die van Okehampton, daar lopen zo veel


bekenden rond. En net als veel Britten ga ik op zondag graag voor een traditionele Sunday Roast naar de pub.”


Nog toeristische tips voor Devon? “Wie graag wandelt, moet er zeker op uit trekken in Dartmoor National Park. Belstone Tor bij Okehampton is een prachtig uitzichtpunt, en Tavistock is een mooi dorp waar ik graag kom. Maar sowieso vind ik ieder dorp met een leuke pub de moeite waard.”


van een plattelands- gemeenschap’


Meer lezen? Zie artsenauto.nl/dossier/groetenuit.


‘Als farm vet word je heel snel onderdeel


Foto's


: Shutterstock


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100