OPINIE


De kunst van het niets doen


Door steeds meer te behandelen, creëren we afhankelijke patiënten met een toene- mende zorgvraag, aldus tandarts Maarten Wieberdink. Zijn boodschap: accepteer onvermijdelijke achteruitgang. En ook dat minder doen soms de beste vorm van preventie is.


D 18 aena • juli/augustus 2026


e tandheelkunde heeft in Nederland een bijzondere rol in het leven van mensen. We conditioneren kinderen vanaf jonge leeftijd om naar de tandarts te gaan, al op


het consultatiebureau. Preventie is het mantra. Zodra kinderen eenmaal gewend zijn,


blijven we naast passende preventie ook hande lingen uitvoeren waarvan we weten dat ze lang niet altijd meer standaard


nodig zijn, zoals fluorideapplicaties of het sealen van kiezen. Niet altijd omdat de indicatie erom vraagt, maar ook omdat de routines in de praktijk zijn blijven bestaan. Vaak volgt daarna een beugel. Rechte


gebitten voorkomen immers problemen in de toekomst. Althans, dat is de preven- tieve gedachte. Tegelijkertijd speelt iets anders mee. Jongeren zijn teleurgesteld als ze geen beugel nodig hebben, want de rest van de klas heeft er óók een. En niemand wil als enige met scheve tanden achterblijven. Dat zegt iets. De norm lijkt verschoven: niet de indicatie bepaalt de behandeling, maar het beeld van wat ‘normaal’ is geworden. Daarna zien we bij jongvolwassenen


langzaam eenzelfde verschuiving van preventie naar maakbaarheid. Jarenlange blootstelling aan esthetische ideaalbeel- den vertaalt zich in hulpvragen. En wij faciliteren die onder het mom van auto- nomie en kwaliteit van leven. Natuurlijk, met onze opgebouwde kennis en kunde kunnen we mensen helpen om bijvoor- beeld na een trauma hun voortanden of aangezicht te herstellen. Maar dat is allang niet meer waar het zwaartepunt ligt. Wat begint als individuele vraag- stukken en keuzes, stapelt zich zo op tot een bredere praktijkcultuur waarin esthetiek een steeds grotere rol speelt.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100