Schmitz Snijders vs


Ha Heleen, ik vond het maar zeurpieten: de medisch specialisten op leeftijd die aan het jammeren waren over de diensten. Gewoon je schouders eronder, rug rechten; aan elke dienst komt immers vanzelf ook weer een einde. Bovendien heeft het ook wel zo zijn charme om ’s nachts door het ziekenhuis te banjeren. Nu ik zelf bijna de fi nish in zicht heb, denk ik er toch anders over. Natuurlijk voel ik mezelf, zoals de gemiddelde chirurg – en ik ben niet anders – jong, vitaal en energiek. Maar nu betekent één keer ‘s nachts gebeld worden de volgende dag een jetlag in mijn kop. Dat had ik vroeger echt niet. Dus voor mij liever geen diensten meer, niet omdat ik ze niet leuk vind, maar omdat ik er de volgende dag last van heb. Tegenwoordig hebben wij in onze vakgroep van zeven- tien chirurgen een seniorenbeleid. Dit betekent dat je mag afzien van je voorwachtdiensten na je zestigste, maar dan moet je wel binnen twee jaar je scalpel aan de wilgen hangen. Dit houdt overigens in dat ik nog steeds één op de vijf achterwachtdiensten heb voor mijn aandachtsgebied: de gastro-intestinale chirurgie. Maar de kans dat ik daar ’s nachts voor word gebeld, laat staan mijn bed uit moet, is klein. Een mooie eerste stap naar meer levensfase- gebonden afspraken binnen een vakgroep. Wat zou jij een mooie tweede stap vinden?


’s Nachts gebeld worden levert me nu een jetlag op


De nieuwe column


van verpleegkundigen Albers en Bergkamp staat nu online. Scan de QR-code of ga naar artsenauto.nl/avsb-nr7


Hardheid als coping; zelfopoff ering wordt zo een identiteit


DUOCOLUMN


Ha Roderick, jong, vitaal, energiek; zo schets je de ge- middelde chirurg. Bijna bovenmenselijk. Het is een blik die we onszelf aanleren. Thuis betrap ik ons daarop: dezelfde grappen, als twee chirurgen onder elkaar: ‘Je ligt toch niet op de IC?’ wanneer we griep hebben. Hardheid als coping. Want zo zijn we opgevoed in dit vak, waarin doorgaan de norm is. Afstand houden tot je eigen emoties, functioneren ondanks vermoeidheid, niet klagen en je vooral niet te snel ziekmelden. Zelfopoff ering wordt zo een identiteit. Alsof je pas een goede dokter bent wanneer je jezelf wegcijfert. De afgelopen twee jaar heb ik afstand genomen van die


cultuur. Ik moest afkicken en merkte hoe diep die refl ex zit. Maar ik vond ook terug wat ik blijkbaar was kwijtgeraakt: zachtheid, ruimte. Het vermogen om niet altijd door te hoeven. Feilbaar mogen zijn. Waarom dat keurslijf? Misschien zit er iets onder wat we liever niet aanraken: een existentiële angst voor ziekte en kwetsbaarheid. We worden er dagelijks mee geconfronteerd en beschermen ons door er zelf een


beetje buiten te gaan staan. Alsof het ons niet aangaat. De stap die jij in je vakgroep beschrijft, is daarom meer dan een detail. Het is een begin. En ik hoop oprecht dat jullie jezelf iets gunnen wat in onze wereld zelden vanzelfsprekend is: dat er fases zijn waarin je meer nodig hebt. Wanneer je zwanger bent. Of net vader. Wanneer een dierbare ziek is of overlijdt. Wanneer het leven zich even niet laat plannen. Dat we onszelf toe- staan om niet altijd jong, sterk en energiek te zijn. Dat we erkennen dat we niet onsterfelijk zijn. Dat we tenslotte gewoon mensen zijn.


RODERICK SCHMITZ WERKT ALS GASTRO-INTESTINAAL CHIRURG IN HET GROENE HART ZIEKENHUIS IN GOUDA HELEEN SNIJDERS WERKT ALS CHIRURG IN DE PROCTOS KLINIEK IN AMSTERDAM


aena • juli/augustus 2026 25


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100