INTERVIEW


over specifieke gezondheidsproblemen in de LHBTQIA+-gemeenschap.”


Bici spreekt uit ervaring als hij zegt dat het pit- tig kan zijn om als queer je weg te vinden. Zelf realiseert hij zich rond zijn 11e dat hij jongens leuker vindt dan meisjes. Maar daarover praten is in zijn islamitische familie – zijn ouders komen oorspronkelijk uit Turkije – geen optie. “Ik wist niet eens wat gay zijn was en kende geen enkele homo.” Zijn gevoelens zijn verwarrend en maken hem angstig en somber. “Naar buiten kon ik dat goed verhullen, maar ’s avonds lag ik in bed te huilen.” Op zijn 16e begint hij online met lotgenoten te chatten. “Het was een enorme opluchting dat er meer mensen bleken te zijn zoals ik.” Niet lang daarna komt hij uit de kast, eerst naar zijn vrienden, twee jaar later naar zijn ouders. “Mijn moeder reageerde verrassend positief.


‘Je blijft altijd mijn zoon’, zei ze. Mijn vader had er meer moeite mee. Hij nam me mee naar de huisarts om te vragen of die mijn probleem kon ‘oplossen’. ‘Uw kind is anders, maar niet ziek’, zei die. Daar blijf ik hem altijd dankbaar voor. Hij vergeleek mijn situatie met die van een kind dat uitzonderlijk lang is. ‘Dat kan ik ook niet korter maken’, zei de huisarts tegen mijn vader. Een prachtig voorbeeld van sensitieve zorg. Je gunt iedere queer zo’n zorgverlener.” In tegenstelling tot de middelbare school –


waar hij, nadat hij uit de kast was gekomen, veel was gepest – voelt de studie geneeskunde voor Bici als een warm bad. “Ik werd er aangemoedigd mezelf te zijn.” In eerste instantie denkt hij aan een specialisatie als internist, maar dat verandert als hij coschappen gaat lopen op de afdeling psychiatrie. “Daar werd me voor het eerst oprecht gevraagd wat ik dacht en vond. Mijn begeleiders waardeerden mijn visie als queer uit een collec- tieve cultuur. Met mijn achtergrond en ervaring kan ik als psychiater echt een verschil maken, voelde ik.” Nu, in de laatste fase van zijn oplei- ding, specialiseert hij zich in transculturele psychiatrie. “Ik geloof in deze aanpak, omdat je daarbij niet zozeer vanuit een diagnose werkt, maar klachten vanuit een breder perspectief benadert. Denk aan identiteit, zingeving, religie en culturele achtergrond. Dat kan dus ook een queercultuur zijn.”


WAAROM SPREEK JE JE PUBLIEKELIJK UIT OVER DIT ONDERWERP? “Als tiener heb ik enorm geworsteld met het gebrek aan kennis en steun, en aan goede voorbeelden waarmee ik me kon identificeren.


Pride Amsterdam en WorldPride


Pride Amsterdam (8 t/m 29 juli) is een jaarlijks evenement dat zich richt op de zichtbaarheid, accep- tatie en viering van de LHBTQIA+-gemeen- schap, met als hoogte- punt een botenparade door de grachten. Dit jaar organiseert


Amsterdam daarnaast ook de WorldPride (25 juli t/m 8 augus- tus), die sinds 2000 eens in de paar jaar plaatsvindt, telkens in een andere stad. Eerdere edities waren in onder andere Rome, Jeruzalem, Londen, Sydney, Madrid en New York. Naast feesten zijn er ook debatten en conferen- ties met thema’s als emancipatie, mensen- rechten en internatio- nale samenwerking. Amsterdam kreeg de World Pride 2026 toe- gewezen, mede omdat de stad dit jaar viert dat daar precies 25 jaar geleden het eerste homohuwelijk ter wereld werd gesloten.


‘Negatieve ervaringen creëren wantrouwen, ook naar de zorg, en maken het moeilijker om hulp te vragen’


Dus toen ik eenmaal uit de kast was, ben ik zelf meteen voorlichting gaan geven, onder andere op scholen en in buurthuizen. Er is zoveel onwetendheid over onze gemeenschap, met onbegrip, vooroordelen en haat tot gevolg. Daar wil ik iets tegen doen. Het is ook de reden dat ik meewerk aan dit interview, en ambassa- deur ben geworden van de Pride. Ondanks dat ik weet dat ik door die zichtbaarheid vooral online een heleboel negativiteit over me heen ga krijgen.”


aena • juli/augustus 2026


> 15


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100