Tekst: Cees Miedema Illustratie: Marcel Leuning


Onvergetelijk 049


Tóch wel goed “


Oud-huisarts en SCEN-arts Cees Miedema (74) kreeg op een dag een telefoontje dat voor flink wat consternatie zorgde.


Dit verhaal speelt zich af in de jaren tachtig. Mijn vrouw en ik hebben een grote praktijk aan huis in een kleine stad. Op een maandagochtend infor- meert ze me dat er een jongen zonder afspraak in de wachtkamer zit die zegt dat hij de huisarts graag wil spreken. Na een half uur zit er een jongen van


een jaar of veertien voor me uit een mij wel bekend gezin. Als ik vraag wat ik voor hem kan betekenen, vertelt hij dat hij al jaren geestelijk en lichamelijk mishandeld wordt door zijn vader. De mishandelingen variëren van geslagen worden met een stuk hout tot weekenden verplicht op zijn kamer blijven als hij te laat uit school komt. Hij vertelt dat hij, als zijn vader boos is, het lijdend voor- werp is en dat kleinerende opmerkingen vaak ontaarden in fysiek geweld. Ik leg hem uit dat de Kinderbescherming in zijn situatie de aangewezen instantie is. Hij antwoordt dat hij daar nu nog niet naartoe wil, maar dat hij terug


zal komen als zijn vader hem opnieuw mishandelt. Een week later zit de jongen weer tegen-


over me. Ik bel de Kinderbescherming en de medewerker die ik aan de telefoon krijg, laat weten dat de jongen meteen kan ko- men. Na 2 uur word ik gebeld door dezelf- de medewerker. Met trillende stem vertelt hij dat de vader erachter is gekomen, met de jongen is meegekomen en nu dreigt de huisarts die dit in gang heeft gezet dood te schieten. Ik bel meteen de politie, want van de


Kinderbescherming naar onze praktijk is het slechts 20 minuten rijden. Binnen 5 minuten arriveren er drie politieagen- ten; alle patiënten hebben we intussen naar huis gestuurd. De agenten dragen kogelvrije vesten – ik niet, realiseer ik me. Ze vertellen ons dat we maar beter naar


het achterhuis kunnen gaan. Twintig minuten later staat de vader aan de voor- deur van de praktijk. Hij blijkt een pistool bij zich te hebben en wordt meegenomen naar het bureau. Via snelrecht wordt hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van 3 maanden. Kort na zijn vrijlating komt mijn vrouw


de spreekkamer binnen en zegt: ”Je raadt nooit wie er aan de telefoon is. De vader van die jongen, hij vraagt of hij alsjeblieft


patiënt bij ons mag blijven, want hij vindt je toch wel een goede huisarts.” Ik vertel de man dat ik altijd open sta voor een gesprek, maar dat ik dan wel een bloemetje voor mijn vrouw verwacht, gezien de onrust die hij heeft veroorzaakt. Ik informeer de politie en we spreken af dat enkele agenten als patiënten in de wachtkamer zullen plaatsnemen. Samen met iemand van de reclassering


komt de man langs. Mét een bosje bloemen. Hij betuigt spijt en vraagt nogmaals of hij met zijn gezin bij onze praktijk mag blijven. Ik accepteer zijn excuses. De jongen is uit huis geplaatst. Van het gezin heb ik gelukkig nooit meer last gehad.


Binnen 5 minuten arriveren er drie politieagenten


Iedere zorgprofessional heeft wel een patiënt of cliënt (gehad) die hij of zij nooit vergeet. Heeft u ook een ontroerend of grappig verhaal? Stuur het dan in 330 tot 500 woorden naar redactie@artsenauto.nl (o.v.v. Onvergetelijk).


”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92