Duocolumn 035 vs Snijders Schmitz
Toe maar Heleen, Je hebt je repertoire weer uitgebreid en schuift nu wekelijks aan bij RTL Tonight om gezondheidszorg te duiden. En dat is toch echt iets anders dan waarvoor je bent opgeleid. Als jouw opleider was ik trots dat wij je in 2021 als vaardig gastro-intestinaal chirurg hadden afgeleverd. We moesten alleen nog maar een plekkie voor je regelen bij een vakgroep. Dat zou niet makkelijk worden, de markt voor jonge klare chirurgen was immers gespannen. Teveel gegadigden in een wereld waarin de gevestigde orde meer bezig was met het vasthouden van de eigen – te – dikke knip dan met het zoeken naar een oplossing voor deze zelf veroorzaakte chirurgische weeffout. Het is ons helaas niet gelukt jouw droom te verwezenlijken
en je de rest van je werkzame leven in een mooi team van gelijkgerichte professionals te laten onderwerpen aan de regelmaat van operatie- kamer, polikliniek, verpleegafdeling, SEH en, natuurlijk niet te vergeten, dienst. De laatste tijd merkte ik dat je op weg was naar de uitgang van je gastro-intestinale carrière – op LinkedIn noemde je je immers al anuschirurg. Maar is het wel echt ‘helaas’ dat het ons niet is gelukt? Is de reis die je de afgelopen jaren hebt afgelegd eigenlijk niet heel erg mooi geweest met deze column, Nurses Know Better, Future Surgeon, podcasts, moderaten op congressen en nu dus televisie?
Is het wel echt ‘helaas’ dat het
ons niet is gelukt?
Ja Roderick, Toen ik achttien was, twijfelde ik: geneeskunde of een crea- tiever pad. Het werd geneeskunde. Stevig, tastbaar, serieus. Het creatieve pad leek onzeker, broos, misschien zelfs onbelangrijk. En toch wist ik: ook daar zat iets van mijzelf in – de behoefte om verhalen te delen en mensen te raken. De chirurgie bleek een ratrace. Dienst, poli, operatie, her-
halen. Het maakte me vaardig, sneller, scherper. Maar ergens onderweg verloor ik ook iets: die andere kant van mezelf, die achttienjarige die meer wilde dan alleen de regelmaat van het vak. De tegenslagen,
Het voelt niet als verraad aan de chirurgie
het niet vinden van die vaste plek, deden pijn. Het voelde alsof ik buiten de boot viel. Maar misschien was het juist een kans om opnieuw te kiezen. Om weer dichter bij die achttien- jarige te komen die verhalen wilde vertellen, taboes wilde doorbreken, thema’s groter wilde maken dan het eigen vak. Daarom voelt het niet als verraad aan de chirurgie dat ik nu
ook aan een talkshowtafel zit. Het is eerder een verbreding. In de spreekkamer werk ik voor één mens tegelijk. Bij RTL mag ik een gesprek voeren dat velen raakt. En ja, ik blijf verdrietig dat jonge klare chirurgen geen ruimte krijgen. Dat die stoelen bezet blijven. Maar misschien is dat ook de les: zelfs voor de teleurgestelde, uitgebluste specialist is er een zijpad. Soms moet je gewoon afslaan.
HELEEN SNIJDERS WERKT ALS CHIRURG IN DE PROCTOS KLINIEK IN AMSTERDAM
De column van Maurice van den Bosch is dit keer online te lezen. Ga naar
artsenauto.nl/vdbosch of scan de QR-code.
RODERICK SCHMITZ IS GASTRO- INTESTINAAL CHIRURG IN HET
GROENE HART ZIEKENHUIS IN GOUDA
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92
