search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Tekst: Shirin Slabbers


Juridisch 023 VRAAG MDO en tuchtrecht


Na haar bevalling krijgt een jonge vrouw last van pijn en zwelling in haar borst. De huisarts verwijst haar naar het ziekenhuis, waar ze maandenlang wordt behandeld in de veronderstelling dat het om een onschuldige aandoening gaat. Uiteindelijk blijkt het echter te gaan om een zeldzame, agressieve vorm van borstkanker. Tijdens het traject wordt haar


situatie besproken in een regionaal multidiscipli nair overleg (MDO), waaraan ook een internist-oncoloog deelneemt. Later dient de vrouw een klacht in tegen deze specialist, omdat er volgens haar tijdens het overleg een onjuist advies is gegeven. De centrale vraag luidt: kan


een arts tuchtrechtelijk worden aangesproken op uitspraken in zo’n overleg, ook zonder een directe behandelrelatie met de patiënt?


Invloed op individuele zorg


Het antwoord is duidelijk: ja. Dat blijkt uit een recente uitspraak van het Regionaal Tuchtcollege Amsterdam. Het ging om een internist die betrokken was bij een patiëntenzorgoverleg, maar de patiënt zelf nooit had behandeld. Omdat er geen directe behandeling plaatsvond, moest het handelen van de arts worden getoetst aan de zogenaamde tweede tuchtnorm. Deze norm richt zich op professioneel gedrag dat invloed kan hebben op de zorg voor een individuele patiënt, ook als een arts niet rechtstreeks verantwoordelijk is voor de behandeling. Volgens het college was dat in dit geval zeker van toepassing: de internist leverde advies dat de besluitvorming over de zorg van de patiënt beïnvloedde, ook al voerde zij zelf geen medische handelingen uit. Toch kreeg de internist geen berisping. Het college benadrukte dat


Professioneel gedrag moet altijd worden beoordeeld in de context van de situatie


Shirin Slabbers is advocaat gezond- heidsrecht en klachtenmanager VvAA Stichting Rechtsbijstand en Legal


haar rol tijdens het overleg louter adviserend was. Op basis van de informatie die haar werd aangereikt, was het niet nodig om aanvullende vragen te stellen of verder onderzoek voor te stellen. Bovendien was het overleg niet bedoeld om diagnoses te stellen; de internist zou pas actief betrokken worden bij de casus als er een aanwijzing was voor een ernstige of mogelijk kwaadaardige aandoening. In die context handelde zij dus binnen de grenzen van haar verantwoordelijkheid, en was er geen sprake van nalatigheid of tekortkoming in haar professioneel gedrag. Het ziekenhuis zelf trok wel


conclusies uit de situatie. Naar aanleiding van de casus werden nieuwe werkafspraken ingevoerd, gericht op een betere voorbereiding van overleggen en een duidelijkere


formulering van de vragen die aan artsen worden voorgelegd. Bij het betreffende overleg waren deze afspraken echter nog niet van kracht, waardoor de internist daar persoonlijk niet verantwoordelijk voor kan worden gehouden. De uitspraak laat zien dat professioneel gedrag altijd moet worden beoordeeld in de context van de situatie, de beschikbare informatie en de geldende procedures op dat moment. Het benadrukt ook hoe belangrijk het is dat ziekenhuizen duidelijke richtlijnen en af- spraken hebben, zodat alle betrokkenen weten welke rol zij hebben en welke verantwoordelijkheden daarbij horen.


JURISTEN EN ADVOCATEN VAN VVAA ONDERSTEUNEN LEDEN BIJ UITEENLOPENDE PROBLEMEN


ANTWOORD


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92