017


zijn het probleem helemaal niet. De grootste obstakels in ons dagelijks werk zijn zogezegd de wachtlijsten voor patiënten met ernstige klach- ten. Zij kunnen niet op de juiste plek terecht en als huisartsen kunnen wij ze niet goed helpen. Dáár moeten we iets aan doen.”


Dat het huidige systeem de zorg onderaan de streep alleen maar duurder maakt, vindt Run- haar het meest wrange. “Sturen op kosten is een doodlopende weg. Het creëert een vicieuze cir- kel: bij gebrek aan noodzakelijke zorg kloppen patiënten bij de spoed aan. Met als gevolg dat de kosten nog verder oplopen. Want alles wat je niet regulier oplost, wordt uiteindelijk dure noodhulp. Zo zakken we steeds dieper weg in het moeras.” Volgens de huisarts gaat het aan de basis al fout.


“Het uitgangspunt van het huidige systeem is: hoe kunnen we zoveel mogelijk zorg verlenen voor zo min mogelijk geld? Het loont dus om volume te draaien. Maar daarmee gaan we voorbij aan de vraag of we ook de goede dingen doen. Bereiken we op deze manier wel de grootst mogelijke gezondheidswinst? Dát is immers het doel van de zorg.” Als je focust op effectiviteit in plaats van op efficiëntie, ben je op de lange termijn goedkoper uit, betoogt hij. “Het betekent immers dat je vaker nee zegt tegen zinloze diagnostiek en behandelingen, en dat je complexe klachten niet onnodig erger – en dus duurder – laat worden. Bij het bieden van passende zorg spelen huisartsen een sleutel rol. Vandaar mijn oproep om de eerstelijnszorg de komende jaren verder te versterken.”


Hoe ziet dit er in de praktijk uit? “Sterke zorg bouw je lokaal. Als het aan mij ligt, heeft elke wijk in de toekomst – naast een eigen huisarts – ook een eigen wijkver- pleegkundige en een eigen maatschappelijk werker. Gezamen lijk dragen ze zorg voor een vaste patiëntengroep. Zo heb je in de eerste lijn betrokken zorgverleners als poortwachters voor de cure, de care én het sociale domein. Burgers met een hulpvraag kunnen snel terecht en dankzij de korte lijntjes tussen professionals krijgen mensen de best passende zorg. Zo’n aanpak voorkomt medicalisering en houdt de specialistische zorg beschikbaar voor wie die echt nodig heeft. Met als gevolg dat alle zorgaanbieders verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hun eigen patiëntenpopulatie. Daarvoor moet de politiek dan wel scherpe keuzes durven maken.”


Welke keuzes dan? “Ik zou willen dat politici de regie weer naar zich toetrekken en in overleg met zorgverleners knopen doorhakken over hoe we onze zorgeuro’s


‘Door de marktwerking zijn we in een administratieve loopgravenoorlog beland’


zo effectief mogelijk – dus met zo’n groot moge- lijke gezondheidswinst – kunnen besteden. Ver- volgens is het aan hen en aan zorgverzeke raars om de benodigde randvoorwaarden te creëren. Bijvoorbeeld door het voor huisartsen aantrek- kelijker te maken om zich in een eigen praktijk te vestigen, en door continuïteit van zorg door een vaste huisarts financieel te belonen. Verder zou er een regionale verplichting moeten komen voor zorgaanbieders om 24/7 spoedzorg voor hun eigen patiëntengroep te regelen. Een verplichting die verder gaat dan de telefoon aannemen en naar de huisartsenpost verwijzen. Oók voor zelfstandige behandel centra. Zodat wij als huisartsen – binnen en buiten kantoor- uren – weer de zorg kunnen verlenen waar we het beste in zijn.”


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92