search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
032 Interview


Tekst: Monique Bowman Beeld: De Beeldredaktie/Dingena Mol


Hij was ooit ‘een beetje dokter en een beetje detective’, en zit nog altijd barstensvol verhalen. Gepensioneerd huisarts én muzikant Onno Dokkum zag in zijn jaren als verslavings- en forensisch arts heel wat ellende. “Zonder mijn vrouw Truus was ik zeker aan lager wal geraakt.”


Leven van dag tot dag


H


et ziet er even naar uit dat de fotografie voor bij zijn interview lastig wordt. Want sinds 2021 woont gepensioneerd huisarts, oud-forensisch en versla-


vingsarts én muzikant Onno Dokkum (63) in Frankrijk, samen met zijn vrouw Truus. Maar we treffen het: binnenkort komt hij toevallig een paar dagen naar Nederland, voor de zestigste verjaardag van zijn broer. Dokkum waarschuwt dat hij wel nét naar de kapper is geweest “Ik zie er nu met dit korte haar een beetje uit als een burgermannetje.” En nee hoor, geen bezwaar als de fotograaf hem op het feest op de foto zet. Op verzoek van zijn broer zal hij daar een speciale uitvoering van My way van Herman Brood spelen. “Ik moet de tekst nog bewerken. Wacht, ik leg de telefoon even neer, dan kan ik alvast een stukje laten horen.” Onno Dokkum zit niet alleen vol


muziek, hij zit ook barstensvol verhalen. Herman Brood heeft hij persoonlijk gekend. Eén van diens Wild Romance-


bandleden van het eerste uur, gitarist Peter Bootsman, komt nog steeds gere- geld naar Frankrijk om samen muziek te maken. Schrijven is zijn tweede passie. Hij


vertelt dat hij in zijn studententijd via de Actie Schrijftalent in de reclame belandde. Als beginnend copywriter bij een van de grootste reclamebureaus van Nederland (Prad), kreeg hij schrijfles van niemand minder dan Dimitri Frenkel Frank. In zijn reclamejaren loopt de in


een medisch-muzikaal nest geboren Amsterdammer (“mijn vader had een huisartsenpraktijk aan de Overtoom, mijn moeder studeerde zang en piano”) zeer selectief college. “Alleen chirurgie, interne en natuurlijk verplichte num- mers zoals practica. En ik speelde in een band, van slapen kwam dus niet veel.” Hij weet nog dat de chirurgen van het Slotervaart altijd wilden ‘meedenken’, en reclame slogans voor hem bedachten. “Uit beleefdheid zei ik dan dat ik ze zou meenemen naar de klant, maar het meeste ging de versnipperaar in.”


Ondanks zijn passie voor musiceren en componeren, treedt hij uiteindelijk toch in zijn vaders voetstappen. Dat het geen con servatorium wordt, heeft een simpele reden: “Ik heb een hekel aan blad muziek.” Eenmaal afgestudeerd verruilt


Dokkum, na anderhalf jaar werken in het OLVG, Amsterdam voor Utrecht. Daar gaat hij als verslavingsarts aan de slag. En hij wordt forensisch arts. “Nu is dat een speciale opleiding, maar in die tijd kon iedere arts al na één examen, gewelds- delicten en lijkschouwingen doen.” Het zijn heftige en tegelijk ook


boeiende jaren. Dokkum komt voor medicijnverstrekkingen aan gedetineer- den in gevangenissen en treft heel wat kleurrijke figuren op zijn pad. Maar als ‘junkiedokter’ en forensisch arts ziet hij vooral een hoop narigheid: hij wordt geconfronteerd met slachtoffers van moord en doodslag, verkrachtingen en hevig geweld. Hij is in die jaren ‘een beetje arts en een beetje detective’. Voor de schrijver en componist Dok- kum is het een vruchtbare periode.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100