012 Interview


Neuropsychiater Theo Compernolle waarschuwt voor gevaren hyperconnectiviteit


V ‘Weg met die


mobieltjes’


Op 77-jarige leeftijd is neuropsychiater Theo Compernolle nog lang niet uitgewerkt. Hij geeft lezingen, traint managers en werkt aan een update van zijn bestseller Stress: vriend en vijand. Ondertussen waarschuwt hij voor de gevaren van sociale media, multitasking en de verslaving aan de smartphone, ook onder zorgprofessionals.


ijf verdiepingen telt de Brusselse woning waar neuropsychiater, psychotherapeut, consultant en (team)coach Theo Compernolle nu bijna twintig jaar woont en werkt. “In Amsterdam is dat niet te betalen, maar hier is het een


ander verhaal.” Er is plaats voor drie auto’s in zijn voortuintje. Op 50 meter afstand kan hij de bus, metro of trein pakken. Zo kan hij in 6 minuten in het centrum zijn en in 20 minuten op de luchthaven of op station Brussel-Zuid, vanwaar hij gemakkelijk kan doorreizen naar Fontaine- bleau in Frankrijk. Daar zit het CEDEP European Centre for Executive Development, waar hij nog altijd als gastprofessor doceert.


Springplank Zijn specialisme is stressmanagement en de werking van het brein. Compernolle schreef meer dan honderd wetenschappelijke artikelen


en een dozijn boeken, waaronder de bestseller Stress, vriend en vijand. Momenteel werkt hij aan een update van dit boek, dat hij eigenlijk voor managers schreef maar dat vlot zijn weg vond naar een breed lezerspubliek. De vertaling van BrainChains, gepubliceerd onder de titel Ontketen je brein, belandde eveneens snel op de bestseller- lijst. Zijn meest recente boek schreef hij voor ouders: Ontketen het brein van je kind. Stressmanagement voor leidinggevenden


was niet altijd de grote liefde van Compernolle. Jarenlang was hij als kinderpsychiater verbon- den aan het Centrum voor Kinder- en Jeugd- psychiatrie Triversum in Alkmaar en daarvoor aan de poli Kinder- en Jeugdpsychiatrie van de KU Leuven. In 1987 promoveerde hij op het onderwerp Stress op de middelbare school. Tot zijn eigen verbazing werd dit proefschrift de springplank naar internationale bekendheid: “Het kreeg veel aandacht in de media en dat trok de aandacht van het bedrijfsleven. Ook toen ik


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100