64 brieven
Deel uw mening in de brievenrubriek. Mail de redactie: checkpoint@
mpg.today o.v.v. brieven. Of stuur uw brief naar Checkpoint, rubriek brieven, Postbus 862, 1180 AW Amstelveen. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te redigeren, in te korten of niet te plaatsen.
Hr.Ms. Friesland bijna door eigen bom de grond ingeboord
Het was 18 oktober vijftig jaar geleden dat er een ernstig ongeluk met Hr. Ms. Friesland is gebeurd. De Friesland voer op die dag onder commando van KLTZ Enterman in het Skagerrak tussen Denemarken en Noorwegen om proefnemingen uit te voeren met raketdieptebommen. Hiervoor waren er twee ingenieurs en de heer Groen van de munitiebergplaats aan boord. Het ongeluk gebeurde toen de raketmo- tor van een raketdieptebom voortijdig ontbrandde, terwijl de lanceerinrichting in de laadstand stond. De steekvlam die als gevolg van de explosie door de bedieningsruimte sloeg, had fatale gevolgen. Korporaal Foncke was op slag dood. Hij verbrandde en heeft waarschijnlijk als schild gediend voor een ingenieur en Groen. Ze zaten beiden in de bedieningsruimte. De sterk verwarmde lucht zocht een uitweg en heeft een binnendeur van de longroom ingeblazen en heeft LTZT Van Vliet geraakt. Ook hij overleed. Verder zaten in de longroom de offi cieren Casparie en Dolman. Zij liepen brandwonden op, net als de heer Groen.
checkpoint
De commandant die op de brug stond en een vuurzuil omhoog zag schieten, gaf direct bevel volle kracht vooruit. De dieptebom kwam achter het schip terecht. Was dit niet gebeurd en de bom was op het achterschip terechtge- komen, dan hadden wij een grote ramp gehad. Dankzij de commandant is dat niet gebeurd. Nu hadden wij helaas twee doden en negen gewonden. Op 18 oktober denken wij aan de fami- lies Van Vliet en Foncke. Op 22 oktober 1971 werd door de commandant der zeemacht in Nederland, viceadmiraal A. van der Moer, als collectieve beloning een tevredenheidsbetuiging uitgereikt. Dit vanwege bekwaam en re- soluut optreden van de gehele beman- ning, waardoor het aantal slachtoff ers, de omstandigheden in aanmerking genomen, beperkt is gebleven. Ik diende tijdens het ongeval als SCFSCUR a/b. Ik doe hierbij de nog levende bemanningsleden de hartelijke groeten.
M. ETTEMA (LTZ VK2 B.D.)
Meer dan landmacht
Zojuist las ik de artikelen over Afghanistan in CP07. Op pagina 22 staat een overzicht van de missies in Afghanistan. Zoals zo vaak zie ik eigenlijk alleen maar in het groot landmachtmissies uitgelicht, maar er is meer op hemel en aarde. In 2003, 2004 en 2005 hebben in eerste instantie de luchtmacht en later ook de marine het genoegen gehad PRT-missies te mogen uitvoeren in de provincie Baghlan. Ik kan u veel over de allereerste missie vertellen en het feit dat de hele politiek geen idee had waar ze de mensen naar- toe stuurden. Niet te vergelijken met de opstart van Uruzgan. Overigens waren die PRT-missies een groot succes. Ook heb ik het genoegen gehad met veel Nederlandse collega’s leiding te geven aan het Command Kandahar Airfi eld, waar de minister op bezoek kwam en geen idee had wie wij waren. Vanuit wetenschappelijk perspectief bent u zeer incompleet, maar wat ik veel erger vind, is dat u heel veel mili- tairen tekortdoet die ook recht hebben op erkenning op basis van deze missies. Spijtig. Ze verdienen betere aandacht.
FRITS VAN BALVEREN
Veteranenpins (1) Bij CP07 kreeg ik twee nieuwe pins van
de Minister van Defensie. Tot mijn gro- te verbazing en teleurstelling las ik op het kaartje het volgende: ‘Ik bied je met plezier deze twee Veteranenvlagpins aan’ en ‘Daarmee kun je laten zien dat je veteraan bent’. Weet de minister niet dat alle veteranen altijd al standaard een V-pin krijgen? Waarmee wij laten zien dat wij veteraan zijn? Dit doel was dus volledig overbodig.. Vervolgens lees ik: ‘Geef de tweede aan iemand in je omgeving: familie, collega of vrienden’. Is deze pin bedoeld als equivalent van de ‘poppy’, zoals die gebruikt wordt in de VS, Canada, Australië en het VK? Dat zou ik een prima doelstelling vin- den. Maar dat heb ik gemist in de info. Dan kunnen beide pins dus aan anderen gegeven worden. Want de veteraan
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108
