16


Kees en Wesley maakten samen een heftige missie mee in Afghanistan. Het was Kees’ eerste, en Wesleys vierde uitzending. Ze hielden altij d contact en werden steeds hechtere vrienden.


Tekst Iris Koomen Fotografi e Niels Blekemolen


over Wesley:


VRIEND VOOR HET LEVEN OP ALLE FRONTEN


KAN HEEL DIEP OP ONDERWERPEN INGAAN


LOYAAL


‘ Ik had misschien niet moeten gaan ’


Wesley van Scheppingen (38)


MISSIE AFGHANISTAN, 2008


FUNCTIE TROPCO- chauffeur


‘Ik had het thuis niet fij n, en toen ik de mavo had afgerond, was Defensie voor mij een uitvlucht. Ik vond soldaat een stoer beroep. Net 17 was ik toen ik aan de basisopleiding begon. Na 2,5 jaar bij Verbindingen solliciteerde ik bij de Genie, werd aangenomen en mocht meteen op missie naar Afghanistan. Ik was een broekie van 20 en dacht: spanning en sensatie, leuk! Maar toen er een bus werd opgeblazen, bleek het toch anders dan ik me had voorgesteld. Kees leerde ik kennen na mij n eerste missie en we kwamen


checkpoint


elkaar later weer tegen bij Logistiek. Hij en ik hadden dezelfde interesses, vooral snelle auto’s, en we hielden ook van dezelfde muziek. Toen we in 2008 naar Afghanistan gingen was dat mij n vierde uitzending in vij f jaar tij d. Ik had misschien niet moeten gaan; het was genoeg geweest. Maar Kees ging voor het eerst en vond het fij n dat ik meeging. Daarnaast ging ik ook uit plichtsbesef: je kiest voor zo’n baan, dan ga je er ook voor. Het was spannend en leuk om samen op missie te gaan. We hebben best bizarre tochten gemaakt, over 180 kilometer deden we soms 26 uur omdat we zo vaak stil kwamen te staan. In de verzengende hitte, met helm en beschermvest aan. We hebben samen ook verschillende beschietingen mee-


gemaakt door de taliban. Gek genoeg gaf me dat ook een soort rush. Toen we terugkwamen in Nederland ging het niet goed met ons, we dronken te veel en kwamen regelmatig te laat. We zij n daar toen niet goed in begeleid door Defensie; we kregen alleen maar straf. Ik ben nog steeds bezig met het verwerken van mij n verleden en de missies. Kees woont niet om de hoek maar is er altij d voor me, bij voorbeeld als ik het wil hebben over Afghanistan. Wat hij ook heel goed begrij pt, is het onveilige gevoel, het altij d scherp zij n, op elkaar letten en elkaar rugdekking geven. Ik denk dat dat typisch iets is voor defensievriendschappen; met mij n burgervrienden heb ik dat niet.’


Kees


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108