Waar laat je al die bouwvakkers die iedere maand tweeënhalve Eiffeltoren aan staal in elkaar sleu- telen? Het antwoord op die vraag heette PEARL VILLAGE. Op het hoogtepunt van de bouwactivi- teiten woonden er 37.000 van de 52.000 werkne- mers, wat iets meer is dan bijvoorbeeld Beverwijk
en iets minder dan Heemskerk. Met bewoners uit meer dan vijftig verschillende landen was de rondom de groene strook ‘Al Muntazah’ gebouwde werkstad een internationale gemeenschap. Op het hoogtepunt van de werkstad waren er dagelijks meer dan 1800 man ondersteunend personeel
bezig, waaronder bijna 500 schoonmakers en meer dan 1000 man keukenpersoneel. De ‘nieuwe buitenlanders’ die bij de verdere ontwikkeling van Pearl actief zullen zijn, zullen zich niet in de werk- stad vestigen. Zij gaan wonen in Al Khor, zo’n 30 kilometer verderop.
OM DAT TE BEREIKEN zijn er al vele onvermoede wereldrecords gesneuveld. De prestaties van het complex in het industriegebied Ras Laffan Industrial City, 80 kilometer ten noorden van de hoofdstad Doha, verdienen los van elkaar een vermelding in het Guinness Book of Records. Het investerings- bedrag alleen al ligt tussen de $18 en $19 miljard. Dat komt geheel voor rekening van Shell in ruil voor een zogeheten production sharing agreement met Qatar.
DE GEÏNVESTEERDE MILJARDEN zijn zowel op zee als op het land uitgegeven. Zestig kilometer uit de kust staan twee platforms in veertig meter diep water. Ieder platform heeft elf putten, die in recordtempo zijn aangeboord. Transportleidin- gen met een diameter van 76 centimeter (30-inch) vervoeren het aardgas richting kust. Daar waar in de industrie 75 dagen als een mooi gemiddelde gold, zijn de 22 Pearl-putten in gemiddeld 45 dagen geboord.
Pearl-project in Qatar door de jaren heen
1973 Shell richt zich - in de dagen van de eerste oliecrisis - op de ver- dere ontwikkeling van het Fischer-Tropsch-pro- ces, dat gas en andere grondstoffen trans- formeert in vloeibare brandstoffen.
1983 Bouw van fabriek in Amsterdam om op grotere schaal testen te kunnen doen op het gebied van moge- lijke GTL-producten die voortkomen uit GTL-paraffi ne was. Onderzoek toont aan dat hogere concentra- tie GTL-brandstof de lokale luchtkwaliteit kan verbeteren.
Aangekomen bij het land wordt het gas gescheiden. Ethaan wordt gebruikt voor industriële processen, LPG gaat richting huishoudelijk gebruik en condensaat wordt als grondstof voor de raffi naderijen ingezet. Tegelijkertijd worden vervuilingen zoals metalen en zwavel verwijderd. Het pure gas (methaan) gaat door naar de GTL- installatie, waarin het in drie stap- pen van gas wordt omgezet in GTL-producten (bekijk het pro- cesschema op pagina 13). De
1993 Start eerste commer- ciële GTL-installatie in Bintulu, Maleisië. De fabriek in Sarawak is ontworpen voor een productie-capaciteit van 12.500 vaten GTL-producten per dag.
installatie herbergt tal van verbor- gen schatten en onvoorstelbare grootheden. Zo zijn er bijvoor- beeld ruim één miljoen fl enzen, de verbindingsstukken tussen pijpen, gebruikt. De bedrading tussen controlekamer en installatie- onderdelen is bij elkaar opgeteld 6000 kilometer, wat - mits uitge- rold - Doha met Londen zou verbin- den. De controlekamer is met bijna 1000 gekoppelde schakelkasten en 200 computerservers één van de grootste en meest geavan-
1997 Luchtverontreiniging door bosbranden ver- oorzaakt in 1997 een explosie in de lucht- scheidingsinstallatie van de fabriek in Bintulu. De productie valt stil.
2000 Productie wordt hervat met technische verbe- teringen om productie- capaciteit te verhogen.