FOTO’S: KOOS GROENEWOLD
Door Margreet Welink
Nadat haar zoon Landolin totaal onverwacht hersenletsel opliep, besloot Sandra hem thuis te ver- zorgen. “Op een boerderij kan dat, driehoog achter niet.”
anonder een bos donker haar kijkt hij met gro- te ogen naar het bezoek aan tafel. Sandra Jan- tjes, zijn moeder, vertaalt de blik moeiteloos: “Hij vraagt zich af wie jij bent en wat je komt doen.” ‘Hij’, is Landolin, haar zoon. 22 jaar inmiddels en volledig zorgbehoevend sinds hij op zijn achttiende NAH opliep: Niet Aangeboren Hersenletsel. Rond de 645.900 mensen in Nederland hebben NAH door bijvoorbeeld een ongeluk, hersenbloeding, tumor, hartstilstand of een operatie. Bij Landolin is de oorzaak niet duidelijk maar de gevolgen zijn dat wel: praten gaat niet meer, lopen ook niet. Reiken naar een kopje op tafel lukt wel, het pakken niet. “Er is ontzettend veel beschadigd in zijn hersenen”, legt Sandra uit.
V
Ze herinnert zich de nacht vier jaar geleden toen zij en Jan Jaap ’s nachts gebeld werden door het ziekenhuis. Landolin was buiten bewustzijn binnengebracht. “We schrokken ons rot. Ik dacht dat hij misschien gevochten had of zo. Niet dat hij een agressieve jongen was, maar heel soms kon hij uit de band springen.” Snel pakte ze een tasje met wat schone kleren voor hem in, voor als hij zou bijkomen.
Maar hij kwam niet bij. “Na vijf dagen werden we, weer midden in de nacht, gebeld door het ziekenhuis. De druk in zijn hersenen liep gevaarlijk hoog op, de vrees bestond dat hij zichzelf van binnenuit zou dooddrukken. Mochten ze opereren of niet? Nou, veel keus hadden we natuurlijk niet dus we stemden toe.”
Een slechte fi lm we vorm
Sandra Jantjes (48) woont met echtgenoot Jan Jaap (53) in West-Graftdijk (N.-H.). Ze hebben vier kinderen van 26, 24, 22 en 19 jaar en een kleinzoon van 3 maanden. Hun biologisch melkveebedrijf telt 100 koeien.
De operatie redde Landolins leven, maar hij kwam niet bij. Sandra had het gevoel in een hele slechte fi lm te zitten. “Ik was overdag steeds in het ziekenhuis, Jan Jaap pendelde heen en weer tussen ziekenhuis en boerderij. Daar nam onze jongste zoon, destijds 15 jaar, veel werk over. Ook was er hulp van mijn broer die werkte bij de boerenhulp.”
In het ziekenhuis waren er na de operatie al snel geen mogelijkheden meer voor Landolin. “Ze hielden hem in leven, maar meer ook niet.” Toen er weken later nog steeds niets veranderd was in zijn toestand, kwam Til- burg in beeld. Daar zit het expertisecentrum voor NAH en het is de enige plek in Nederland waar VIN-therapie wordt aangeboden. Dat staat voor Vroege Intensieve Neurorevalidatie, het is een speciaal stimuleringspro-
BOERDERIJ 105 — no. 3 (15 oktober 2019) 57
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
