COLUMN VARKENSHOUDERIJ
Trots op de acties H
et grote boerenprotest op 1 oktober was een groot succes. Geweldig al die trekkers richting Den Haag, al die mensen op het Malieveld. Dat gevoel van eenheid, samen optrekken. Ik wist wel dat de frustratie diep zat, maar zo’n opkomst had ik niet verwacht.
Door de acties denk ik steeds vaker terug aan de ac- ties van 1995 en 1996. Toen is er een cd uitgebracht met de toepasselijke titel ‘Wij zijn ’t zat’. Die cd draaide ik vaak in de auto, onze kinderen konden alle liedjes mee- zingen, nu nog steeds trouwens. Ik heb die cd nu weer aan staan in de auto. Onze kinderen zijn ondertussen het huis uit, maar de boeren zijn het nog steeds zat. Mijn man Evert was destijds nauw betrokken bij de organisatie van die acties. Hij kon me goed uitleggen wat er toen speelde. LTO maakte allerlei afspraken waar de leden het niet mee eens waren. Dit was aan- leiding tot het ontstaan van de NVV met Wien van den Brink als grote leider. Toen er een verliesnorm afge- kondigd werd van maximaal 20 kilo fosfaat en 180 kilo stikstof was de maat vol. De trekkers kwamen ook toen op de weg en de aangifte overschotheffing is twee jaar op rij door veel vee- en varkenshouders niet ingevoerd. Mede door deze acties kwamen er uiteindelijk financi- ele middelen om gerechtelijke procedures te starten te- gen de generieke korting van een kwart van de varkens- rechten. Daardoor is uiteindelijk maar 10% gekort.
IN 1995 WAREN WE HET AL ZAT, NU NOG STEEDS Door Carolien Hendrikx, varkenshouder in Lottum (L.).
Hetzelfde dreigt nu: generieke korting op dier- en ammoniakrechten zonder vergoeding. Nu zou je mede door samen actie te voeren kunnen bereiken dat er ten minste een vergoeding komt. Als er dan toch gekort moet worden, zet er dan fatsoenlijk wat tegenover. Een begin is er. Het is supermooi om te zien dat alle sectoren nu samen optrekken. Iedereen pakt zijn rol en dat is waarschijnlijk ook de kracht. Als iedereen samen blijft werken en Agractie en FDF met elkaar de leiding nemen, zijn we tot veel in staat. Het belangrijkste is dat we elkaar vasthouden en er samen voor gaan. Wat mij het meest is bijgebleven van de acties in 1995-’96 is de saamhorigheid die ik toen voelde. Ook toen waren er fanatieke actievoerders en mensen die gematigder van aard waren. Hetzelfde zie ik nu weer en dat stemt mij positief. Het maakt ons als boeren sterk. ‘Den Haag’ kan niet meer om de boeren heen. Voor mijn gevoel vindt er al een verandering in de manier van denken plaats bij veel burgers. In 1995 hadden we liedjes als symbool voor de acties die van- daag de dag nog steeds actueel zijn. De verbinding, het elkaar niet onderling afvallen. Dus hoewel we het na bijna 25 jaar nog steeds zat zijn, is er toch veel gebeurd. Zolang wij samen op blijven trekken en ons niet uit el- kaar laten spelen, kunnen we ver komen. Mede dankzij iedereen die opkomt en zich inzet voor ons boerenbe- lang ben ik nog steeds trots om boer te zijn.
BOERDERIJ 105 — no. 3 (15 oktober 2019)
31
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
