FOTO: HENK RISWICK
FOTO: VAN ASSENDELFT FOTOGRAFIE
FOTO: BOERDERIJ
VARKENSHOUDERIJ
wensen van de markt en maatschappij. Uiteindelijk gaat het er volgens Bens om dat varkenshouders zin houden om te ondernemen en daar ook voldoende beleidsruim- te voor krijgen. Iets wat Linda Jansen, voorzitter van de POV, van harte onderschrijft. “Verschuiving van natio- naal naar lokaal beleid en willekeur in wetgeving zie ik als een grote bedreiging voor de sector die de gewenste richting heel moeilijk maakt.” Het ligt echter op dit moment buiten de invloedssfeer van de sector en zeker van individuele varkenshouders. “Het enige dat we nu kunnen doen is continu bij de overheid de consequen- ties van beleid kenbaar maken.”
Een aspect dat gerelateerd is aan de keuzes die varkenshouders maken, is de gezondheid van de varkensstapel. René Veldman constateert dat het op bedrijfsniveau echt het verschil maakt in technisch en economisch resultaat. Op bedrijven waar dat onvoldoen-
de aandacht krijgt, is dat een zwakke schakel maar zijn de gevolgen daarvan in de hele sector voelbaar. Ooit was de verwachting dat SPF de toekomst was maar dat is voor de Nederlandse sector niet gebeurd. De aandacht die er nu is voor hoge gezondheid op een deel van de bedrijven is volgens Veldman voor de meesten al een hele stap. Waarom hoge gezondheid op het an- dere deel te weinig prioriteit krijgt is gissen, maar het moeilijk kunnen doorbreken van bestaande patronen en ontbreken van direct resultaat zullen daar zeker aan bijdragen. Overigens benadrukt Veldman wel dat het belangrijk is dat varkenshouders hun eigen koers varen die het beste bij hen zelf en het eigen bedrijf past.
Afzet buiten Europa
Achilleshielen zitten er dus op bedrijven, maar ook op een ander niveau. Zo ziet Robert Hoste, econoom
Overzicht van onderwerpen waar wel een tandje bij mag
Weinig stappen met gezondheid
Kostprijs in Nederland blijft hoog
Er is meer aandacht voor gezondheid maar de stap naar SPF of hoge gezond- heid is vaak nog groot.
De druk op de gezondheid is in Neder- land met veel varkens en handelsrelaties per definitie groot. De structuur is de afgelopen decennia wel verbeterd door stoppende bedrijven en aanscherping van regels rondom hygiëne en transport. Er is meer toepassing van all-in/all out maar multisite is nooit doorgebroken. Nederland telt slechts enkele tientallen ‘zuivere’ SPF-bedrijven. Gezondheid staat hoger op de agenda, mede door de aan- dacht voor antibiotica. Maar structureel werken aan hoge gezondheid komt nog moeilijk tussen de oren. Een nadeel is dat gezondheid onvoldoende wordt beloond. Met een nationaal plan zijn grote stappen te zetten.
De Nederlandse kostprijs in 2018 is volgens Interpig € 1,52 per kilo gewicht. Dat is stukken hoger dan in Denemarken (€ 1,38) en Spanje (€ 1,39). Ondanks een scherpe voerconversie liggen de voerkos- ten relatief hoog. Het grootste probleem zijn de mestkosten die in Nederland structureel hoog zijn. Ook kosten voor maatschappelijke eisen drukken hier harder door op de kostprijs, alhoewel dat verschil kleiner is dan tien jaar geleden. Vergeleken met internationale spelers als de VS en Brazilië hebben alle Europese landen prijsnadeel. Een hogere kostprijs wordt niet terugverdiend in de verkoop van varkensvlees, wat de concurrentiepo- sitie onder druk zet.
Risico’s bij afzet vlees buiten de EU
Bij de vleesafzet binnen en buiten de EU ontbreekt het nog teveel aan een duidelijke focus.
De afzetkosten van mest zijn in Neder- land structureel hoog en drukken hard op de kostprijzen.
Nederland opereert in een Europese markt met zo’n 120% zelfvoorzienings- graad, met concurrentie tussen landen en handelsakkoorden met andere grote producenten van varkensvlees. In dat krachtenspel is het Nederlandse varkensvlees weinig onderscheidend qua kostenniveau of kwaliteit. De Europese en Nederlandse varkens- houderij profiteren van de export naar China, maar dat is een risico. Zeker omdat in het verleden de export buiten Europa vooral gericht was op de bijproducten, maar de laatste jaren ook betere delen van het karkas naar verre bestemmingen gaan. Dat is niet erg, mits de afzet stabiel en structureel is. Dat is nu niet het geval.
46
BOERDERIJ 105 — no. 37 (9 juni 2020)
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
