996 | WEEK 34-35 24 AUGUSTUS 2022


2.500.000ste passagier voor de Waterbus in Vlaanderen


7 NOELIA ROMERO CABRERA - VOOYS Oud nieuws


Ik heb afgelopen week terug moeten denken aan een telefoontje dat ik met mijn moeder had, enkele jaren geleden. Er was een onge- luk gebeurd bij mijn ouders in de straat. Een vrouw die overstak op het zebrapad was ge- raakt door een te hard rijdende auto, om- dat deze niet meer op tijd kon remmen. Mijn moeder had het gezien en was er behoor- lijk ondersteboven van. Maar toch merkte zij toen op: “Ik hoop dat er dan nu eindelijk eens iets aan gedaan wordt. Er moet altijd eerst iets gebeuren.”


Bij de huldiging: Gerbrand Schutten (CEO Aqualiner), Caroline Lootens (MDK), minister Lydia Peeters, Ana Roza Holvoet en Thierry Van Steenbergen (Operating Director bij Aqualiner).


ANTWERPEN Het gaat snel voor de Waterbus in Vlaanderen. Na amper vijf jaar zit het pas- sagiersvervoer over de Schelde al aan 2,5 miljoen passagiers en ook deze zomer wor- den nieuwe records gebroken.


Op dinsdag 9 augustus stapte aan het Steenplein in Antwerpen de 2.500.000ste pas- sagier af. Ana Roza Holvoet (29) uit Antwerpen was nietsvermoedend ingescheept in Hemiksem en kreeg bij aankomst een verras- sing van Lydia Peeters, Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken. Ana Roza werd in de bloemen gezet, ontving een jaar- abonnement ter waarde van 685 euro, alsme- de een goodiebag.


Ana Roza over de Waterbus: “Ik hou van de Schelde. En bovendien gaat de Waterbus snel vooruit. Je kan er op rekenen. En het perso- neel is vriendelijk. In Hemiksem pak ik dan vaak deze veerdienst naar de overkant. Daar kan je prachtige fietstochten maken. Met mijn vriend ben ik al op elke steiger afgestapt om te gaan fietsen en we hebben al heel mooie plekken ontdekt.”


Cruciale schakel Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken Lydia Peeters: “Ik ben blij om te zien dat de Waterbus zo’n succes is. Personenmobiliteit via het water is een be- langrijke schakel en alternatief op strategi- sche verkeersaders, zowel voor recreatieve verplaatsingen als voor woon-werkverkeer.


Zo is De Waterbus een cruciale schakel binnen de Antwerpse mobiliteit. Heel wat mensen schepen bijna dagelijks in voor hun woon-en werkverkeer om files te vermijden. En daar- naast heb je passagiers die gewoon een uit- stapje langs de Schelde willen maken. Door te investeren in deze vorm van mobiliteit dragen we bij aan een uitgebreid aanbod van duurza- me vervoersmodi.”


Voor de Waterbus lijkt 2022 een absoluut re- cordjaar te worden. Vorige maand stapten maar liefst 104.503 passagiers aan boord tus- sen Hemiksem en Lillo, en daarmee is het re- cord van augustus 2021 (toen 90.000 gebrui- kers) verpulverd. De dip die de Waterbus kende in de coronaperiode is helemaal weggewerkt.


Fiets mee De grootste groei zit bij mensen die stroomaf- waarts vanuit de zone Kruibeke de Waterbus richting Antwerpen nemen. Zowat 1 op de 3 gebruikers neemt aan boord ook een fiets mee voor verder woon-werkverkeer of ge- woon een fietstochtje. Op dit moment hebben zo’n 1.903 mensen een abonnement van een jaar of een maand. Vaak gaat het om mensen die in de haven werken.


De Waterbus begon in 2017 met twee sche- pen en voer toen alleen tussen Antwerpen en Hemiksem. Vandaag varen continu zes snelle veerponten de hele Schelde op en af, met hal- tes van Hemiksem tot aan Lillo.


Schippersinternaat De Meerpaal sluit na ruim 75 jaar zijn deuren


CAPELLE AAN DEN IJSSEL Schippersinternaat De Meerpaal in Capelle aan den IJssel heeſt 21 augustus na meer dan 75 jaar zijn deuren gesloten. Het aantal schipperskinderen dat er woonde, liep steeds verder terug. Daardoor was het financieel niet langer mogelijk om goede opvang en begeleiding voor de schip- perskinderen op dit internaat te bieden.


Van de acht jongeren die tot het laatst toe in De Meerpaal woonden, sluiten er drie hun periode op het internaat af. De overige kinderen star- ten het nieuwe schooljaar in een van de ove- rige locaties van koepelorganisatie Meander. De ouders kozen voor het Julia Internaat in Zwijndrecht en het Sint Nicolaas Internaat in Nijmegen.


De Meerpaal is in 1983 ontstaan, toen een aan- tal Rotterdamse schippersinternaten samen- ging. Zij verhuisden met alle kinderen en me- dewerkers naar een nieuw pand aan de rand van Capelle aan den IJssel. De Meerpaal ont- wikkelde zich tot een bloeiend internaat, waar in de hoogtijdagen 125 kinderen woonden. Met het vertrek van de laatste gezinnen sluit schippersinternaat De Meerpaal definitief zijn deuren.


Datzelfde ietwat cynische gevoel bekroop mij de afgelopen tijd bij het lezen van de vele nieuwsberichten in de landelijke dagbladen en media over de problemen met de lage wa- terstanden en droogstaande rivieren. Waar er normaal gesproken slechts zijdelings ge- schreven wordt over de scheepvaart – vooral in relatie tot pakketjes die langer op zich la- ten wachten – regende het afgelopen weken artikelen over de scheepvaart en de binnen- vaart in het bijzonder, nu de rivieren steeds lager komen te staan. Ergens ben ik daar blij om – want hoe meer aandacht voor deze prachtige sector hoe


beter, nietwaar? Maar tegelijkertijd is daar wel datzelfde stemmetje dat zegt: die pro- blemen met stremmingen, achterstallig on- derhoud en scheve marktwerking tussen ver- laders en vervoerders, dat is eigenlijk geen nieuws meer. Dat speelt al veel langer en pas nu wordt dat blijkbaar duidelijk, nu ook de rest van Nederland beseſt dat het essentieel is wanneer vaarwegen met minder opstop- pingen te maken krijgen.


Het is jammer dat er altijd ‘eerst iets moet gebeuren’ voordat er serieuze aandacht voor iets komt. En daarmee is het nog niet eens gezegd dat daarmee de problemen worden opgelost. Nu is het thema heet van de naald vanwege de huidige (weers-)omstandighe- den, maar blijſt dat ook zo als het dadelijk weer als vanouds regent en het waterniveau stijgt? Ik hoop van wel. Tegelijkertijd weet ik ook: bij mijn ouders in de straat is er sinds dat ene telefoontje nog eenmaal een onge- luk en nog twee keer een bijna-ongeluk ge- weest voordat er twee jaar geleden drempels en wegversmallingen zijn gekomen. Laten we hopen dat het voor de binnenvaart wat snel- ler gaat dan daar in de straat.


Zeehavens gaan maritieme infrastructuur standaardiseren


ROTTERDAM Havenbedrijf Rotterdam, Groningen Seaports en North Sea Port gaan hun maritieme infrastructuur standaardise- ren. Daarvoor hebben de drie havenbedrij- ven een overeenkomst gesloten. Het gaat om steigers, bolders, kademuren, wegen en elektriciteitsvoorzieningen.


Standaardiseren heeſt voordelen, onder meer omdat het goedkoper en efficiënter is en het de kwaliteit van de haveninfrastructuur ver- hoogt. De standaarden maken het mogelijk projecten sneller te realiseren. Ze zorgen voor uniformiteit, maar niet voor eenheidsworst. Uiteindelijk krijgt ieder project een uniek pro- gramma van eisen.


Betrouwbaarheid, beschikbaarheid, onder- houdbaar, veiligheid, gezondheid en duur- zaamheid, dat zijn de leidende principes bij alle voorschriſten van de haveninfrastruc- tuur. Internationaal staat dit bekend onder het Engelstalige begrip ‘RAMSHE’ (Reliability, Availability, Maintainability, Safety, Health and Environment). Het streven is om op deze


manier een soepele, voorspelbare en daar- mee veilige uitvoering van de haveninfrastruc- tuur te voorzien tegen optimale kosten.


Havenbedrijf Rotterdam besloot in 2015 voor realisatie van haar maritieme infrastructuur de ontwerpvrijheden vast te leggen en over te gaan tot standaardiseren op basis van de ja- renlange ervaring die het heeſt in havenbouw en -beheer.


Kerntaken North Sea Port en Groningen Seaports gaan de standaarden gebruiken in de verdere ont- wikkeling van de toekomstbestendige haven- infrastructuur, wat tot de kerntaken van de havenbedrijven behoort.


Met goede infrastructuur willen beide haven- bedrijven de veiligheid in de haven verbeteren en maatwerk aan bedrijven en investeerders leveren. Ze zullen bovendien samen met het Havenbedrijf Rotterdam de ervaringen delen en werken aan de verdere ontwikkeling van de Nederlandse havenbouwstandaarden.


Gezinsbedrijf Verdeeld over negen locaties, verspreid over Nederland wonen momenteel 229 kinderen en jongeren op de internaten van Meander. Met het oog op de voortgaande terugloop van het gezinsbedrijf in de binnenvaart en daarmee ook de daling van het aantal schipperskinde- ren, is stichting Meander in 2021 een onder- zoek gestart hoe zij de continuïteit en kwali- teit van opvang, begeleiding en huisvesting in de toekomst kan blijven garanderen. Het slui- ten van De Meerpaal is een conclusie uit dit onderzoek.


Een van de slimme bolders in de haven van Rotterdam.


Foto Port of Rotterdam – Danny Cornelissen


AVERECHTS


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44