996 | WEEK 34-35 24 AUGUSTUS 2022


LOUIS KRÜGER MET EMERITAAT Dominee met het hart ten dienste van de binnenvaart


ROTTERDAM Na twintig jaar de Protestantse Kerk Nederland gediend te hebben, is Louis Krüger afgelopen juni met emeritaat ge- gaan. Zoals zovelen die met veel plezier en in- zet hun loopbaan hebben vervuld, is ook ds Louis Krüger nog niet uitgediend. Geregeld verzorgt hij nog diensten in de Rotterdamse Koningskerk en in de Hafenkirche in Mannheim.


TRUUS DEN HARTOG


Met zijn charmante Afrikaanse accent vertelt Louis Krüger graag over het boeiende leven dat hij geleid heeſt en nog steeds leidt. Geboren in Zuid-Afrika en sinds 1984 in Nederland, is de lief- de voor zijn geboorteland nog volop aanwezig. Elk jaar brengt hij met gezin een bezoek aan fa- milie om weer de warmte en de kleuren van het land te ervaren.


Pastor zijn in Nederland voor het binnenvaart- pastoraat en de Koningskerk en het schrijven van romans in de Zuid-Afrikaanse taal zijn de twee passies die hem niet loslaten na zijn eme- ritaat. Als dominee wordt hij nog regelmatig ge- vraagd om voor te gaan. En als schrijver kan hij de liefde voor de Zuid-Afrikaanse taal tot uiting brengen. “Een prachtige taal”, kan Krűger maar niet genoeg benadrukken: “Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen.”


Rustig achterover leunend in de coffeecorner nabij de Koningskerk, gelegen aan de Maas met een prachtig uitzicht over het water en de Erasmusbrug, steekt ds Louis Krüger van wal. Het eerste onderwerp is de bijbel. “In de uit- zending van De Slimste Mens deed Maarten van Rossum de domste uitspraak die ik ooit hoorde over de bijbel. Hij noemde het een ‘achterlijk boek’. Hoe kun je zo’n uitspraak doen over het meest verkochte boek ter we- reld? Iedere dag ben ik bezig met de bijbel en leer er nog steeds van.”


Het geloof zit diep in Krügers ziel en met veel overtuiging brengt hij de boodschap over de schepping. Nu hij met emeritaat is, is er meer ruimte om over de grote levensvragen dieper na te denken. Zijn liefde voor de Afrikaanse en de Nederlandse taal komt tot uitdrukking in de vele boeken die hij geschreven heeſt. Zowel kinder- boeken als romans. Kort geleden is zijn dertien- de roman uitgekomen: ‘Die Verleiding van Eva de Winter’ - uitgegeven bij Graffiti & Stationary, het eerste boek dat zich volledig afspeelt in Europa. Nu nog uitsluitend verkrijgbaar in Zuid-Afrika. Al zijn literaire werk is in het Afrikaans uitgege- ven en de meeste romans zijn vertaald naar het Nederlands en/of de Engelse taal.


Op pinkstermorgen dit jaar was Krügers af- scheid van de geloofsgemeente. “Het was een heel mooi en positief vaarwel”, zegt hij erover. “Jarenlang heb ik met heel veel verschillende mensen samengewerkt en het leven is niet zo eenvoudig. Er zijn soms spanningen. En predi- ken betekent per definitie dat je weerstanden oproept wanneer je de waarheid spreekt. Maar als je mensen het gehoor wilt strelen, dan ben je niet goed bezig. Uiteindelijk kan ik met heel veel vreugde terugkijken op een mooie en boei- ende tijd.”


Oranjerivier Geboren in 1955 aan de Oranjerivier in Upington Zuid-Afrika in de provincie Noordkaap bij de grens van Namibië is hij opgegroeid in een gezin met drie oudere broers. Zijn vader is verongelukt toen hij zes jaar was. Zijn moeder heeſt het gezin met vier jongens alleen grootgebracht. Ondanks het grote gemis van zijn vader was het een ge- lukkige jeugd. Dichtbij de Kalahariwoestijn, de warmste plek van Afrika met tien of vijſtien be- wolkte dagen per jaar, waar 40 graden heel ge- woon is en met de rivier vlakbij, is veel gespeeld - in de woestijn en aan het water.


“Het was een heel eenvoudig leven, totaal niet ingewikkeld. Apartheid speelde bij ons geen rol. Zwemmen leerde ik van mijn broers, autorijden


Foto Brenda Veldtman Louis Krüger: “Prediken betekent per definitie dat je weerstanden oproept wanneer je de waarheid spreekt.”


ook. De volgende dag had ik mijn rijbewijs.” Het gezin is protestants en ging op zondag naar de kerk. Hoewel er geen dominees in de familie wa- ren, was de keuze om op zijn achttiende naar de universiteit van Stellenbosch te gaan om theolo- gie te studeren een natuurlijke stap.


Na zeven jaar theologie gestudeerd te heb- ben, volgde er nog een jaar een talenstudie van het Afrikaans en Nederlands. “In die tijd zijn we ons meer be- wust geworden van apartheid. Er was veel misleiding, we zijn ge- manipuleerd geweest door de overheid. Driekwart van wat ons werd voorgehouden, bestond uit leugens. De universiteit was een blanke universiteit, maar de weerstand groei- de. Dat kon zo niet verdergaan. De bijbel zegt ‘je moet bidden voor de overheid’, maar niet: ‘je moet de overheid vertrouwen’. Gelukkig is toen de omwenteling gekomen. In de universiteits- stad Stellenbosch hadden wij een mooi en vrij leven.”


Krüger


Als je mensen het gehoor wilt strelen, dan ben je niet goed bezig


“Het is een kleine gemeente,” vertelt Krüger. “Fijn om in te beginnen. Het is ons van het begin af aan goed bevallen. De mensen heb- ben heel goed voor ons gezorgd. Een heel bij- zondere tijd. Wat mij toen is opgevallen, dat de kerk in Nederland zo verdeeld is. In Zuid- Afrika is het veel eenvoudiger. Na vier jaar in Nieuwlande is Sliedrecht in beeld gekomen. Sliedrecht was iets groter. En ook daar heb ik met veel plezier mijn taak vervuld. Toen een delegatie van de her- vormde kerk langs kwam om te praten over een andere kerk had ik het gevoel: ‘maar ik ben nog niet klaar’. De delegatie uit Leusden had een plan.”


Op onze weg In de jaren ’80 was er een dringend tekort aan voorgangers in de protestantse kerk in Nederland. Zijn professor ontving een brief van Joop Lensink, Nederlands predikant, met de vraag of er geen afgestudeerde theologen wa- ren die naar Nederland wilden komen. ‘Waarom niet’, zei zijn vrouw, en zo vertrok het stel in 1984 naar Nieuwlande in Drenthe met typemachine, naaimachine, de kat en de hond - maar wel met een retourticket op zak.


Schipperskerk “De gereformeerde Laankerk aan de Prins Hendriklaan op het Noordereiland was een oude schipperskerk die nog werd verwarmd met de potkachel. Het gebouw moest op de schop en de gemeente moest eruit om maar te gaan kerken in de Breepleinkerk en de kerk in het centrum van Rotterdam. De verdeling viel niet in goede aarde bij de ge- meente. En zo is het plan op tafel gekomen om de grond op het Noordereiland te ruilen met een stuk grond aan de Stieltjesstraat, waar de Koningskerk is verrezen. Het voorstel van de delegatie was om voor 20 procent de Koningskerk te bedienen en voor 80 procent het binnenvaartpastoraat.


“Mijn vrouw was op dat moment weg”, vertelt Louis Krüger, “en toen ik dat voorstel hoorde


dacht ik eerst: nee, dat is niets voor mij. Maar toen ik even koffie en thee ging halen en de kamer weer binnenkwam met het dienblad dacht ik: ja, dit moet ik doen! En daar heb ik geen moment spijt van gehad. Je gaat over- al naar toe en ontmoet allerlei verschillende mensen.”


Alles sal reg kom Krüger kende de binnenvaart niet. Stukje bij beetje heeſt hij de wereld van de beroeps- schippers goed leren doorgronden. De pret- tige samenwerking met ds Dirk Meijvogel, die voor 50 procent bij het binnenvaartpasto- raat was aangesteld en in diens vroegere le- ven had gevaren, heeſt daar ongetwijfeld aan meegeholpen. Meijvogel bevestigt die pretti- ge samenwerking, maar soms: “Louis noteer- de niet altijd even goed zijn afspraken. Maar het mooie van Louis is dat het altijd goed is gekomen. Alles sal reg kom.” Daarnaast ver- vulde Krüger de rol van geestelijk begeleider als buitengewoon bestuurslid bij de CBOB, de Christelijke Bond van Ondernemers in de Binnenvaart.


Uit alles blijkt dat Louis Krüger zich als een vis in het water voelde bij het Binnenvaartpastoraat, dat valt onder de Protestantse Kerk Nederland (PKN).


Binnenkort zal deze gemeente zelfstandig ver- der gaan. Een proces dat al enige tijd aan de gang is. Dirk Meijvogel, nu voor 100 procent in dienst van het Binnenvaartpastoraat, is vol vertrouwen: “Grote kans dat het begin 2023 zijn beslag zal krijgen.” Dan zit Louis Krüger waarschijnlijk in Mosselbaai, Zuid-Afrika, te genieten van de zon en met ideeën voor een veertiende roman in zijn hoofd.


15


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44