894 | WEEK 38-39 19 SEPTEMBER 2018


Overal in de kerk zien we na een rustige zomer- tijd de activiteiten weer op gang komen. Van Anja van Alphen horen we hoe in Haastrecht, evenals in veel andere gemeenten, de vredesweek deze maand bijzondere aandacht krijgt. En ook in het binnenvaartpastoraat komen op (heel) korte termijn twee bijzondere evenementen in beeld, de Binnenvaart Ontmoetingsdag op zaterdag 22 september en het najaarsweekend vanaf 26 oktober (zie verderop).


Een nieuw seizoen kerkenwerk


Bovendien hoopt de Werkgroep Pastoraat Bin- nenvaart in de komende maanden meer zicht te krijgen op de toekomst van het binnenvaartpas- toraat. Het voortbestaan staat niet ter discussie, maar wel ligt het in de bedoeling om tot een meer zelfstandige opzet te komen dan nu het geval is, een volwaardige binnenvaartgemeente,


minder aangestuurd vanuit de landelijke kerk. We hopen hier in de komende tijd meer duidelijk- heid over te krijgen.


En dan wordt het ook weer Kerst over enkele maanden. Nu al willen we u vragen of u bijzon- dere herinneringen aan Kerst hebt of erva-


Nationale Vredesweek van 15 tot en met 23 september


Vrede, het lijkt zo vanzelfsprekend. Maar dat is het helaas niet. Gelukkig zijn er op veel plekken moedige mensen die zich hier- voor inzetten. In Nederland en daarbuiten. Mensen die écht naar elkaar luisteren en mensen samenbrengen.


Tijdens de Nationale Vredesweek, dé actie- week voor vrede van Pax (een organisatie voor vrede waarin onze landelijke kerken sa- menwerken), laten we samen met duizenden mensen zien dat het anders kan. In het hele land worden honderden activiteiten georgani- seerd: van filmavonden tot festivals, van vie- ringen tot debatten. Al die lokale activiteiten komen samen in één nationale Vredesweek.


In Haastrecht bijvoorbeeld, de gemeente waar ik predikant ben, hielden we vorig jaar met de vier kerken van het plaatsje een vredeswan- deling, waarbij we onderweg verhalen hoor- den over vrede van mensen die uitgezonden waren geweest op vredesmissies of mensen die de oorlog van 1940-1945 hadden mee- gemaakt. Het waren persoonlijke en indruk- wekkende gebeurtenissen. Voor de kinderen waren er plaatsen waar ze konden knutse- len of vredespuzzels oplossen. Ook mochten de deelnemers duiven loslaten als symbool voor de vrede. Sommigen vonden dit een heel mooi gebaar, maar anderen aarzelden de duif boven hun hoofd los te laten, omdat ze het eng vonden. De duiven vlogen daarna weer naar hun hok in de buurt. Op deze manier werden veel mensen bij de vredesweek be- trokken en dachten erover na.


Dit jaar organiseren we ‘Heel Haastrecht zingt voor Vrede’. Weer een activiteit van de ker- ken samen. Alle koren en muziekgroepen uit


Haastrecht en omgeving (kerkelijk en secu- lier) zijn uitgenodigd om zondagavond 16 sep- tember in de Barnabaskerk te komen zingen. Elk koor heeſt een lied gekozen over vrede of de vrede van God of Zijn Koninkrijk, dat ze al- leen zingen en een lied voor de samenzang. De opgaven maakten ons stil: acht koren! Dus het belooſt een afwisselende en inspirerende avond te worden. Ik zie er naar uit…


die hun ouders vaak al hadden. Wat hieruit blijkt? Vrede kun je leren, van elkaar. Het is ook een keuze: niet terugslaan, maar samen verdergaan.


Impact van oorlog Door de komst van vluchtelingen zien we opnieuw dat vrede niet vanzelfsprekend is. Oorlogsherinneringen en -trauma’s wor- den vaak van ouder op kind doorgegeven. Luister naar die verhalen, deel ze, tijdens de Vredesweek en daarna. Ook de verhalen van mensen die nog steeds midden in conflict of oorlog leven. Mensen die zich, ondanks het geweld om hen heen, blijven inzetten voor vrede. Met vallen en opstaan. Verhalen verbin- den het verleden met het heden en ook men- sen onderling.


Thema van de Vredesweek 2018: Generaties voor vrede! Door de generaties heen, in wat voor situatie dan ook, staan steeds weer mensen op voor vrede. Het thema van de Vredesweek is dit jaar dan ook ‘Generaties voor vrede’. Oud en jong kunnen veel aan elkaar hebben op weg naar een vreedzame wereld.


Met een zegenbede verlieten we de kerk.


Vrede kun je leren Oudere generaties delen hun verhalen met jongeren, zodat deze van hun ervaring kunnen leren. Jongere generaties halen inspiratie uit bijzondere rolmodellen - binnen hun familie of in de wereldgeschiedenis. In Amerika bijvoor- beeld staan dit jaar jongeren massaal op te- gen wapengeweld. En het waren jongeren die een nieuwe zwengel gaven aan de strijd om kernwapens de wereld uit te krijgen. Een wens


Zegenbede Droom de wereld open Zing tegen beter weten in


Zing en droom van de mens Die je zijn mag in Gods Naam.


Gezegend je hand Die uitreikt naar de ander


ringen die u nooit meer vergeet. Zou u deze met ons willen delen? Misschien kunt u zo een speciale bijdrage leveren aan ons Kerstnum- mer. Denk alvast eens na. We wensen u veel leesplezier!


Gert van Zeben


17


COLOFON Deze pagina verschijnt onder de verantwoordelijkheid van de werkgroep Binnenvaart van de Protestantse Kerk in Nederland.


Predikanten: Ds. L. Krüger, T: +31 652 336 794 e-mail: lkruger@planet.nl


Ds. D. Meijvogel, T: +31 631 041 389 e-mail: d.meijvogel@filternet.nl


Redactie: Ds. Gert van Zeben (Eindredacteur) Prins Willem-Alexanderlaan 856 7312 GX Apeldoorn T: +31 (0)55 35 58 791 E: gvanzeben@hetnet.nl


Anja van Alphen, Haastrecht Geke Kingma, Ms. Maranta Dhr. Bas Goudriaan, Krimpen aan de Lek


Gezegend je woorden Die de ander geluk wensen


Gezegend je voeten Op weg naar de ander, Op weg naar recht en vrede


Anja van Alphen


(De foto’s bij dit artikel zijn genomen tijdens de vredesweek van 2013 tijdens ‘Heel Haastrecht zingt’)


levert arbeidsplaatsen op. Dat was de op- dracht die hij kreeg toen hij 20 jaar geleden als havendirecteur aantrad.


20 jaar havendirecteur Andreas Pinkwart, minister van economi- sche zaken en digitale ontwikkeling van Noordrijn-Westfalen (NRW) en gastspre- ker op het logport- feest, feliciteerde dus niet alleen de haven Duisburg met ‘de verjaardag’ van zijn dochteronderne- ming. Hij feliciteerde en dankte, terecht, ook Erich Staake met zijn 20-jarige direc- teurschap. Logport was zijn eerste grote project waar hij zijn schouders onder moest zetten. Hij moest er- voor zorgen dat deze oude, smerige en verla- ten ‘zwarte industrieterreinen’ in bloeiende bedrijfsterreinen veranderden om nieuwe arbeidsplaatsen te creëren. Als vervanging van de verloren plaatsen in de wegkwijnen- de mijnbouw en staalindustrie. De peetva- ders waren vroegere minister-presidenten van NRW. Johannes Rau had in de jaren 80 gezien dat pure overslag aan de waterkant aangevuld moest worden met bedrijvigheid op de kade. Onder hem werden de eerste


kleinere havenbekkens gedempt om bedrijf- sterrein te scheppen. Zijn opvolger Wolfgang Clement drukte in de 90er jaren het logport- concept erdoor. De haven kon terreinen aan- kopen om meer bedrijven - met toegevoegde waarde - naar de haven te halen. Zo werd het terrein van de oude staalfabriek van Krupp in Rheinhausen tot Logport I.


Erich Staake


De visionaire aandrijvers wonnen het gelukkig altijd van de vele hinderaars


Logport als (export-) product Nu verdient duis- port rijkelijk met het logport-concept. Wellicht moeten we zeggen, het wa- renhuis++ concept. Want logport heeſt drie pijlers: ware- housing, toegevoeg- de bedrijvigheid be-


geleid met een efficiënt verkeersconcept, op het terrein zelf en van en naar het terrein. Dit concept exploiteert duisport onder zijn eigen dak, en met partners in de regio (Krefeld, Lülsdorf, Roergebied), in het oosten van het land (Chemnitz, Leipzig) en over de gren- zen (Trieste in Italië, Pune in India, Ankara in Turkije). Het kan in de vorm van partner- schap worden gegoten, dus met eigen inves- teringen. Maar het gaat ook op adviesbasis, zoals momenteel in duisports grootste pro- ject in Wit-Rusland. Bij de hoofdstad Minsk is


Ook in de eigen regio gaat de logport-reis verder. Met de sluiting van de laatste mijnen in het Roergebied einde dit jaar komen meer brownfields op de markt. duisport heeſt samen met de eigenaar, RAG Immobilien Gesellschaſt, het bedrijf logport Ruhr opge- richt. De facto heeſt het dus een optie op al die bruine vlaktes. Maar, zoals Staake pleegt te zeggen, we ontwikkelen niks wanneer we er geen klanten voor hebben. En dat hangt van de conjunctuur in het algemeen af. Bij alle feestelijkheden klonk Staake ook uiter- mate bezorgd, over de aanvallen op globa- lisering en de afschottingsinitiatieven, in Duitsland en overzee. “Ik breek een lans”, zo Staake, “voor globale, vrije handel, voor sociale markteconomie zonder mensen uit te sluiten. In logport bieden we faire sociale arbeidsverhoudingen aan”.


De werkgevers in Duitsland maken zich zor- gen, niet over brownfields, maar over het bruine verleden dat weer de kop op steekt.


duisport verantwoordelijk voor de planning van ‘s werelds grootste logistiekcentrum: een 90 vierkante kilometer groot spoor- en truck- overslagcentrum. Het ontwikkelt daarvoor ook het totale verkeersconcept voor deze megalomaan aandoende spil-en-assen-hub langs de China-Duisburg zijderoute. duisport denkt langs deze route meer opdrachten te kunnen omzetten.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56