Tekst: Wouter de Bruijne Illustratie: Marcel Leuning


Onvergetelijk 035


Snoer “


Voormalig huisarts Wouter de Bruijne gebruikte zijn verbandschaar om even niet verbonden te zijn.


Deze gebeurtenis speelt zich af eind vorige eeuw, dus in ‘die goeie ouwe tijd’. Wij, oudere generatie huisartsen, werkten met telefoons die nog aan een draadje zaten. Heerlijk rustig... Ik had weekenddienst. Het was zondag-


avond en ik kreeg een visiteaanvraag van de weduwe V., een patiënte uit mijn eigen praktijk. Een mens met gevoel voor hu- mor, alhoewel al flink dementerende. Ik bezocht haar op haar kamertje in het bejaardenhuis. Zij klaagde over misselijk- heid en buikpijn wat het gevolg moest zijn van het kwalitatief slechte eten van die dag. ‘Kijkt u maar, dit vlees is leer, want ze koken van oude schoenen van overleden bewoners.’ Ze had een stuk op een schotel- tje in haar glazen theekastje bewaard. Ik betaste even haar abdomen en luis-


terde naar de peristaltiek. ‘Gelukkig niets aan de hand, ik zal het vlees bekijken in de praktijk’, zei ik en nam de karbonade 'a la maison’ mee in een servetje. Thuis- gekomen ontving mijn vrouw mij met de


boodschap dat mevrouw V. weer gebeld had voor een visite. Er was iets mis met de buik en het kon niet wachten tot morgen. Na de maaltijd legde ik weer enkele visites af, ook aan mevrouw V. Daar zat zij, lekker op haar stoeltje, naar de tv te kijken, beide handen gevouwen op haar imposante buik. ‘Dat is nou toch jammer dokter, het is net over’. Na een uur belde ze weer. Er zat een


kabouter in haar theemeubel. Zo kon zij de nacht niet ingaan. Ik probeerde de dienstdoende bejaardenverzorgster te bellen, maar kreeg geen gehoor. Wat te doen? Door al die telefoontjes blokkeerde mevrouw V. mijn lijn en ik had weekend- dienst. Toen zij voor de zoveelste maal belde, stond mijn besluit vast. Met mijn dokterstas op schoot zat


ik even later in haar kamer, naast de telefoon die op het theemeubel stond. Toen ik haar vroeg waar de kabouter nu was gebleven, schommelde zij naar het inpandige keukentje en opende de vuil- nisemmer. In die korte tijd haalde ik de verbandschaar uit mijn tas en knipte de telefoondraad door. Eindelijk rust. Ik meldde mijn ingreep de volgende ochtend aan de directrice. Reactie: ‘Be- grijpelijk, maar laakbaar’. Mevrouw V. zat tevreden in haar stoel


te dutten en vertelde dat haar dochter op bezoek was geweest en had gezegd dat moeder geen haast moest maken met de reparatie, want in Amerika waren nu tele- foons zonder snoer te koop. Maar dat kon nog wel even duren. Na enkele weken werd mevrouw V.


opgenomen in een psychogeriatrisch verpleeghuis. Op de bijeenkomst van onze waarneemgroep die maandag waren de reacties op mijn verhaal divers, van ‘onethisch’ tot 'goede mop’. Ik reed vertwijfeld naar huis en nog steeds denk ik er weleens aan.


‘Er zat een kabouter in het theemeubel’


Iedere medisch professional heeft wel een patiënt (gehad) die hij of zij nooit vergeet. Wilt u ons uw verhaal (laten) vertellen, dan nodigen wij u uit contact op te nemen via 030 247 46 64 of wout.de.bruijne@artsenauto.nl


”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84