032 Interview


Tekst: Wout de Bruijne Beeld: De Beeldredaktie/Sander Koning


Onopgemerkte zwangerschappen opgetekend


Gepensioneerd verloskundige Michaela van Caspel maakt zich sterk voor vrouwen die onopgemerkt zwanger waren. Ze is min of meer ervaringsdeskundi- ge want het gebeurde haar eigen dochter. Van Caspel schreef er een boek over. “Zij werden vrijwel allemaal geconfronteerd met ongeloof.”


W


anneer we bellen om een afspraak voor dit in- terview te plannen, kapt Michaela van Caspel het telefoontje snel af. “Ik


moet nu vier kleinkinderen naar school brengen. Tja, zo’n oma ben ik nu een- maal”, klinkt het verontschuldigend. Haar eigen werkschema raakt er niet


door in de war, ze is gepensioneerd. “Emeritus verloskundige”, grapt Van Caspel (61) tijdens het interview op een later moment. “Nou ja, met pensioen, het is meer zo dat ik anderhalf jaar geleden mijn BIG-registratie heb laten verlopen. Ik had zware lichamelijke klachten en stond op dat moment mijn twee dochters waar mogelijk bij in werk en de opvang van hun kinderen. U kent het wel; drukke jonge gezinnen.” Het was met pijn in het hart dat ze


haar werk opgaf. Ze wilde al vanaf haar veertiende verloskundige worden en was het – na eerst wat andere banen in de zorg – bijna twintig jaar lang. Ze ‘deed’ een kleine duizend bevallingen. “Maar het kostte mij op een gegeven moment bij wijze van spreken meer geld om me te blijven registeren, dan dat mijn part- timebaan mij opleverde.” De ‘pensionering’ gaf Van Caspel ook de ruimte voor het schrijven van


Donderslag bij heldere hemel, het boek dat ze al een tijdje wilde maken. Zij inter- viewde hiervoor zestien vrouwen die ongemerkt zwanger zijn geweest. Het onderwerp voor dit boek werd


haar mede ingegeven omdat het haar jongste dochter overkwam. “Ik had een gezonde, gewone 18-jarige met een nor- maal postuur die weleens een snackje te veel at, maar zich daaraan niet te buiten ging. Die gewoon een spijkerbroek droeg, anticonceptie gebruikte, geen vreemde bewegingen in haar buik voel- de en die af en toe met maandverband naar het toilet ging omdat ze ongesteld was. Absoluut niet zwanger. Toch?” Dat beeld veranderde als donderslag


bij heldere hemel toen Michaela’s doch- ter hevige buikpijn kreeg en een geluid maakte dat verloskundigen herkennen van vrouwen die moeten persen. “Een specifiek soort harde kreun. Pas toen besefte ik dat ze zwanger was. Het bleek de aankondiging van de geboorte van mijn kleinzoon.” Beide vrouwen waren compleet over-


rompeld door de zwangerschap en de geboorte. Ze hadden er totaal geen weet van gehad dat de dochter in verwachting was. “Mijn dochter had al die tijd hele- maal niets door. Daarvoor steek ik mijn hand in het vuur.”


Dat Van Caspel het als verloskundige ook niet had gemerkt, neemt zij zichzelf niet kwalijk. “Er is geen enkele aanwijzing geweest. Maar als moeder verwijt ik het mezelf nog steeds. Ik merkte altijd van alles direct op bij de kinderen. Als mijn meiden een pukkeltje hadden, zag ik het; als ze ruzie op school hadden, voelde ik dat en nog ruim vóór zij ziek werden, wist ik dat al. En dit had ik gemist. Ik had het niet kunnen zien, maar het voelt nog steeds als falen dat ik mijn kind niet tegen deze shock heb kunnen bescher- men.” Met kleinkind en moeder is het hele-


maal goed gekomen. Maar de gebeurte- nis was voor oma Van Caspel aanleiding zich te verdiepen in de kwestie van onop- gemerkte zwangerschappen. Ze besloot er een boek over te schrijven. “Onge- controleerde zwangerschappen, zoals wij verloskundigen het noemen, komen vaker voor dan we denken. Daarvan ben ik overtuigd. Er staan geen cijfers op de verloskundige registratielijsten, maar daarmee komt de FIOM (Specialist bij ongewenste zwangerschap en afstam- mingsvragen, red.) dit najaar wel heb ik begrepen.” Van Caspel zegt dat zij, toen ze hier


en daar te kennen gaf er over te willen schrijven, van allerlei kanten hoorde dat


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84