Op patrouille in de Chora-vallei, Afghanistan 2009. Foto: privécollectie Peter Wolfs
volgens nog een oude vrouw naar buiten gebracht. Toen ik weer bin- nen was, zag ik vanuit mijn ooghoek een vuurbal, weer een explosie. Daardoor werd ik over stoelen weg- geblazen. Ik hoorde pistoolschoten en vroeg me nog steeds af wat er aan de hand was. Ik wist het niet.” Wolfs belandt uiteindelijk bewuste- loos in het ziekenhuis. “Ik had blast- letsel, je borstkast klapt dan door de luchtdruk en dan ga je gewoon out. In het ziekenhuis lag ik een paar uur stand-by voor een operatiekamer, mocht ik inwendige bloedingen krijgen. Dat was wel schrikken, maar ik heb er op het moment zelf helemaal niet bij stilgestaan wat
er allemaal had kunnen gebeuren. Volgens de reconstructie had die vent één explosief naar mij gegooid en op mij geschoten. Hij had alleen gemist.” Voor zijn heldhaftig optre- den ontvangt Wolfs diverse onder- scheidingen en tevredenheidsbetui- gingen. De dader – de gevaarlijkste terrorist van Nederland, aldus Wolfs – wordt na een vergelijkbare overval in Rotterdam gearresteerd, maar weet te ontsnappen. “Ze heb- ben hem later gepakt voor ik meen diefstal van een spijkerbroek. Na het afnemen van zijn vingerafdrukken gingen alle toeters en bellen af. Nu zit hij in Vught in de EBI”, vertelt Wolfs.
Raketaanvallen Na een vrij rustige uitzending in
Patrouille green zone in Uruzgan, Afghanistan 2009. Foto: privécollectie Peter Wolfs
40 september 2017
1999 als aanvullend detachements- commandant naar Amendola in Ita- lië en aansluitend Kosovo waarin hij veel samenwerkt met de luchtmacht, wordt Wolfs in 2002 drie maanden huismeester van de ambassade in Moskou. Vervolgens wordt hij zowel in 2008 als in 2009 als plaatsver- vangend detachementscommandant uitgezonden naar Kamp Holland in Afghanistan. “Tijdens de eerste mis- sie zijn Mark Schouwink en Dennis van Uhm overleden. Daarbij vielen ook twee zwaargewonden. Dat had een heftige impact op het kamp. We hebben ook heel veel raketaanvallen gehad, zowel in 2008 als in 2009. Tijdens een van die raketaanval- len in het tweede jaar kwam Azdin
Chadli om het leven en raakten vijf Nederlanders zwaargewond.” De raketaanvallen, de bermbommen en het beoordelen van gevechtssi- tuaties (TIC’s) betekenen veel werk en dus lange dagen voor de mare- chaussees. Wolfs legt uit wat het sneuvelen van Nederlanders voor zijn werk betekent: “Omdat het om een niet-natuurlijke dood gaat, moet er onderzoek gedaan worden. Eerst worden de stoffelijke overschot- ten in beslag genomen. Dan neem je contact op met de officier van justitie in Arnhem. Die wil weten wie het zijn, hoe laat ze zijn overle- den en wat de doodsoorzaak is. De officier geeft dan de lichamen vrij en dan moet je kleding in beslag nemen, persoonlijke spullen en militaire goederen scheiden, de kis- ten met alle kleding van die jongens netjes inpakken, een proces verbaal erbij en dat wordt dan naar Neder- land gestuurd.” Beide uitzendingen zijn ook voor Wolfs’ gezin behoorlijk zwaar, ver- telt hij. “Je kon de televisie niet aan- zetten of het was Kamp Holland. Voor onze kinderen was dat erg heftig, zij hebben er wel last van gehad. Mijn vrouw zat ermee opge- scheept. Zelf was ik aan het werk in Uruzgan, dan ben je daar niet de hele dag mee bezig”, aldus Wolfs, die begin vorig jaar nog werd uitge- zonden naar Irak en momenteel werkzaam is als 2e teamleider op de brigade Den Haag beveiliging. “Zelf heb ik weinig stress. Collega’s noe- men mij nuchter, maar ook hard. Dat zegt mijn vrouw ook: door de missies ben je wel hard geworden. Maar als ik terugkom van een uit- zending, zegt ze ook: jij komt als militair van de trap af, maar als je één voet op de grond zet, ben je gewoon weer echtgenoot en vader. Mijn vrouw heeft altijd achter me gestaan, absoluut. Zij zegt altijd: als jij dit wilt, dan ben ik de laatste die je tegenhoudt.”
Peter Wolfs was onlangs te zien in het tv-programma Kijken in de Ziel waarin Coen Verbraak praat met militairen over hun vak en zichzelf. De afleveringen zijn hier te bekij- ken:
http://bit.ly/2xvgRQk.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65
