EEN JONGE MARECHAUSSEE IN NEDERLANDS-INDIË
‘Gelukkig dienen’
Het vervoermiddel waarmee marechausseekapitein b.d. Cor de Boer de interviewer ophaalt van station Baarn kon niet passender zijn: een nassaublauwe Volvo. Overigens een automobiel van respectabele leeftijd. Dat laatste geldt ook voor de inmiddels 94-jarige De Boer. Onderweg passeren we twee blinkende en ronkende Harley Davidsons. Mach- tige motorfietsen, die hem doen terugdenken aan de Har- ley’s die in Nederlands-Indië ter beschikking stonden. Een mooie afwisseling met de bergpaarden die bij tijd en wijle als transportmiddel dienden in de Javaanse hooglanden.
Door: Christ Klep A 26
ls Arnhemse jongen zag Cor de Boer vlak na de oorlog een Engelse MP het verkeer regelen. “Dat vond
ik fantastisch, die strakke drill.” Hij schreef een brief aan het ministerie van Defensie met het verzoek bij de Koninklijke Marechaussee te mogen komen. Een wat rommelige periode volgde. In eerste instantie werd De Boer afgewezen, maar even later mocht hij zich alsnog melden bij de opleiding in het Brabantse Nistel- rode. Dit was een roerige tijd. Tij- dens de Rotterdamse havenstaking dreigde premier Drees niet alleen de politie, maar ook het leger op de werkweigeraars te zullen afsturen. De communistische partij CPN was populair, vooral door haar actieve rol in het verzet. De CPN steunde onder meer stakingen tegen het uitzenden van troepen naar Nederlands-Indië.
Recherchewerk De eerste standplaats van Cor de
Boer was Maastricht, weg van het september 2017
Cor de Boer met in zijn handen een foto waar hij zelf op staat samen met de koninklijke familie, genomen
tijdens zijn periode als commandant van de
marechausseebrigade op paleis Soestdijk. Foto: Birgit de Roij
gewoel. Erg uitdagend was het werk niet en zo bleef hij nieuwsgierig naar het verre Nederlands-Indië. Een opleiding in Apeldoorn volgde, waar hij werd klaargestoomd voor Indië. Zijn bazen waren trouwens niet blij met De Boers keuze voor dienst in de kolonie. ‘Je kunt in Indië een
bevordering wel vergeten’, was de boodschap. De marechausseeleiding wilde vooral de eigen organisatie in Nederland opbouwen. Als gezegd, het waren onrustige tijden, de CPN boekte politieke winst en de werving voor marechaussees verliep niet al te best. Deze druk sorteerde enig effect.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65
