Een leven lang marech Door: Linde van Deth
Veteranendag 2017 in Den Haag: Frans Meijer met zijn kleindochter Isa, die graag een keer mee wilde. Foto: William Moore
Als dienstplichtige koos Frans Meijer al voor de marechaussee en die carrière stopte pas toen hij in 2000 met FLO ging. In 1992 werd hij als ‘groene’ marechaussee uitgezonden naar Kiseljak in Bosnië en daarna volgde nog een uitzending als ‘blauwe’ marechaussee met een politie- trainingsmissie, eveneens naar Bosnië. Ook na zijn FLO laat het korps hem niet los: hij is onder meer voorzitter van de afdeling veteranen en reservisten van de Stichting Marechaussee Contact en vertegenwoor- digt die stichting in het Veteranen Platform.
20 september 2017
nummer in 1964. Een goede tip, want Meijer bleef de rest van zijn werkende leven bij de marechaus- see. “Ik vroeg vervroegde dienst aan en was met mijn 18 jaar de jongste op de kazerne. Na een half jaar werd ik beroeps. Waarom? Het strakke sprak me wel aan. Ik ben als rebel uit mijn jeugd gekomen en toch koos ik daarna voor de strakheid bij de KMar”, zegt hij met een glimlach. Na de basisopleiding en functies onder meer op paleis Soestdijk, in de grensbewaking bij Venlo en in de ondersteuning van de politie in Amsterdam en Den Haag deed hij in 1969 de onderofficiersopleiding. In 1977 rondde hij de opleiding tot officier speciale diensten af. Daarna kwam hij als officier toegevoegd terecht op het districtsbureau in Amsterdam. “Dat was de mooiste tijd van mijn marechausseeleven. Dat heeft me echt gevormd. Ik heb er veel afwisselende dingen gedaan. Marechaussees opleiden in schietvaardigheid, woningen voor hen regelen, maar ook het logistiek coördineren van ontruimingen van kraakpanden. Dat speelde volop in die tijd.” Na Amsterdam volgden functies als eskadronscomman- dant in Harderwijk, hoofd Bureau Verkeersveiligheid landmachtstaf en plaatsvervangend bataljonscom- mandant in Wezep. “Je wisselde om de drie jaar van functie. Het is ook wel makkelijk. Om de drie jaar was je vloerbedekking versleten en het schilderwerk moest gebeuren en dan verhuisde je. Je kreeg een vergoeding en dan had je weer alles nieuw”, zegt hij lachend. “Maar toen het mijn dochter zwaar begon te val-
Z
ijn buurman, die mare- chaussee was, tipte Frans Meijer (72) toen hij op moest komen voor zijn
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65
