Dubbel Check


‘Het blijft je hele leven spelen’


Hoewel hij bij de marechaussee was afgekeurd vanwege slechte voe- ten, werd Jaap Tuinder in 1949 in Indië wel toegelaten tot de Militaire Politie. Hij is inmiddels vijf keer teruggeweest naar Indonesië.


Door: Anne Salomons Foto: Jan Peter Mulder


aap Tuinder was 17 jaar toen hij thuis vertelde dat hij naar Indië wilde ‘om daar orde en vrede te brengen’. Zijn vader verbood het hem. Maar toen Tuinder later in 1948 als dienstplichtige toch naar Indië ging, had zijn vader het nakijken. Hij wilde graag bij de marechaussee. “Omdat ik hele slechte voeten had, werd ik niet toegelaten”, vertelt hij. “Ik werd daarom


ingedeeld bij de artillerie, 2-41 RVA, en opgeleid tot radiotelegrafist.” Onderweg naar Indië had hij bericht van zijn moeder gekregen dat als hij thuiskwam hij een nieuw broertje of zusje had. “Dat was dus Fester (zie hiernaast; red.). Twintig jaar jonger dan ik.” In Soebang, waar hij de eerste tijd verbleef om te acclimatiseren, werd Tuinder samen met zijn maat een nachtje in de cel gegooid omdat hij zonder toestemming het kamp had verlaten. “We wilden predikant Jense de nodige bewaking bieden. Hij heeft toen nog wel voor ons gepleit, maar dat mocht niet baten, we moesten de cel in. En diezelfde dominee Jense was later, in 1979, aanwezig bij de beves- tiging van het ambt van mijn broer Fester als legerpredikant in Amsterdam. Hij wist nog van dat voorval in Indië.”


MP Hoewel opgeleid als radiotelegrafist, werd Tuinder brenschutter. Lachend:


Naam en leeftijd: Jaap Tuinder (89)


Uitzending: Indië


Rang en functie: korporaal Militaire Politie


Is nu: gepensioneerd


Hobby's: fietsen en lezen


Hekel aan: mensen die arrogant overkomen


Beste oorlogsfilm: Band of Brothers


“Omdat er geen radio’s waren.” Negen maanden lang heeft hij toen uitputtende patrouilles gelopen, sjouwend met een zware bren van 10 kilo en behangen met patronen. “Ik, met mijn slechte voeten. Maar door dat lopen werden mijn voeten gek genoeg wel steeds beter.” Dat bleek een gelukkige ontwikkeling, want toen Tuinder aan een oproep voor de Militaire Politie in het blad De Wapenbroeder gehoor gaf, waren zijn voeten niet langer een belemmering en werd hij in drie maanden tijd opgeleid tot korporaal bij de MP. “Overdag had je les en ’s avonds was het hard studeren. Heel vroeg ’s ochtends, nog in het donker, deden we lichamelijke oefeningen bij het licht van de koplampen van twee auto’s die tegen- over elkaar waren gezet.” Als MP’er werd Tuinder in 1950 gestationeerd bij het derde bataljon in Palem- bang. “Dat was heel anders en heel leuk”, benadrukt hij. “Ik hoefde niet langer die patrouilles te lopen, ik had nu een mooie witte auto, een kaki pak en een witte helm. Behalve die keer dat een militair zelfmoord had gepleegd omdat zijn vriendin getrouwd was met een ander, hield Tuinder zich voornamelijk bezig met kleine vergrijpen en opstootjes. “Iemand die met een zatte kop een Chinees omver had gereden, of groene en blauwe baretten die in de garnizoenskantine in Bandoeng met elkaar op de vuist gingen. Dan moesten wij ertussen komen. We zijn ook nog in de hoerenbuurten geweest voor de Dienst bestrijding besmette- lijke ziekten, om Nederlandse militairen op te halen. Maar langzaam moesten we ook de boel gaan inleveren bij de Indonesiërs, dat was heel vervelend.” Op de terugvaart naar Nederland in 1950 trad Tuinder aan boord nog op als scheepspolitie, maar daarna was het afgelopen. Geld had hij niet en hij moest werk zien te vinden. “Er kwamen toen 150.000 jongens terug uit Indië, die moes- ten allemaal aan de bak.” Na verschillende banen werd Tuinder uiteindelijk per- soneelsconsulent, tot aan zijn pensionering. Hij is wel vijf keer teruggeweest naar Indonesië. Tuinder: “Het blijft toch je hele leven spelen.”


september 2017 33


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65