Y Hoe is dat, samenwerken met uw zus? N: “Heel makkelijk. Vaak hoeven we elkaar alleen maar aan te kijken en weten we precies wat we bedoelen. Want we staan er precies hetzelfde in: tandheelkunde is zo veel meer dan een gaatje vullen of een implantaat plaatsen. We zijn echt lifetime coaches. Dus áltijd verder kijken, want de conditie van het gebit heeft alles te maken met persoonlijk- heid en leefstijl. Om een goede, duurzame behandeling te kunnen bieden, is persoonlijke aandacht essentieel.”
Y Getwijfeld toen Nurcan u vroeg in de praktijk te stappen? S: “Geen moment. In onze studietijd droomden we er al van ooit voor onszelf te beginnen. Het was alleen de vraag wanneer. Na mijn afstuderen ben ik als zzp’er aan de slag gegaan, Nurcan was zich nog aan het differentiëren. Naast haar werk in een algemene praktijk zette zij in 2018 een eigen (nul)praktijk op, dat paste inmid- dels toch beter bij haar. En na een paar maanden vroeg zij of ik wilde aanhaken. En sinds 2,5 jaar werken wij daar iedere dag samen.”
Y Zussen, vriendinnen, collega’s. Gaat dat altijd goed? N: “Natuurlijk! Ik de praktijkeigenaar, zij de zzp’er. We zijn er door coaching achter ge- komen dat deze constructie beter voor ons werkt. Ik ben nogal een controlefreak. En ik ben altijd al de leider geweest en Sham de volger. Maar beiden vinden we dat eigenlijk wel zo prettig. Ik merk wel dat ik coulanter ben naar haar dan naar andere collega’s. Hoewel, uitlopen irriteert me mateloos, haha. We trekken bewust al zo veel tijd uit voor consulten en behandelingen. Maar ja, we zijn niet helemaal hetzelfde: ik communiceer met personeel met lichaamstaal en zij met woorden.”
Y Uiterlijk gezien had u een tweeling kunnen zijn! S: “Dat denken veel mensen inderdaad, we schelen maar 14 maanden. Nurcan ís de helft van een tweeling en ze lijkt qua karakter veel meer op hem dan op mij. Ik was zeker tot ik
kinderen kreeg altijd meer van feestje, beest- je. Nur daarentegen overdenkt echt alles wat ze doet. Ze is 1 grote kennisbank.”
Y Waarin blinkt Shamiram uit? N: “Ze is heel rustig en laat zich absoluut niet gek maken. Dat vertaalt zich ook in haar communicatie met cliënten. Maar ook met ons personeel kan zij het zakelijk goed vinden. Ik kan nog weleens in mezelf gekeerd raken en mopperen, vind ik zelf. Niet op collega’s, hoor! Ik ben dan vaak boos op mezelf. Bijvoorbeeld omdat een behandeling niet optimaal verloopt en ik niet wil falen. Gelukkig heb ik daar Nikki, onze praktijkmanager voor. Zij is mijn uitlaat- klep.”
Y Uw zus legt de lat hoog, hè? Nurcan (38) en
Shamiram (37) Yilmaz hetzelfde in”
“We staan er precies
S: “Ja, maar dat werkt voor mij juist inspire- rend. Ik lift graag mee op al haar kennis en kunde. Zij is altijd heel ondernemend geweest en in alle opzichten mijn grote voorbeeld. Wellicht komt dat doordat zij al jong haar toekomst heeft uitgestippeld. Onze ouders vluchten als Aramees-christenen uit zuidoost Turkije naar Nederland. Ze hadden maar 1 doel voor ogen toen wij hier geboren werden: hun kinderen perspectief bieden. Maar ze hadden toen geen idee welke wegen ze precies moes- ten bewandelen.”
Y U kiest bewust voor samenwerking met andere disciplines. N: “Ook al zijn we met name een verwijsprak- tijk voor esthetische, restauratieve en recon- structieve behandelingen en implantologie, we stuiten vaak ook op andere, onderliggende problemen. Wat is de oorzaak van knarsen en klemmen? Of kan er iets aan dat snurken wor-
den gedaan? Want met een tandheelkundige behandeling alleen ben je er vaak niet. Een fysio- of ademtherapeut kan heel waardevol zijn bij problemen in de mond.”
Y Drukke praktijk. Hoe ontspannen de dames zich? S: “Hardlopen, krachttraining, tennis; Nurcan sport bijna iedere dag. Ik heb 2 keer per week een personal trainer en trek er veel met de kinderen op uit. En ik kook heel graag. Maar Nurcan’s grote geheim? Eens per kwartaal praten met een psycholoog. Niet vanwege problemen, maar om die juist te voorkomen. Het rugzakje leegmaken, patronen herkennen en werken aan jezelf. Mentaal welzijn in ons vak is minstens zo belangrijk als lichamelijk in conditie blijven.”
YStaat alles in het teken van de tandheelkunde? N: “Ik sta gewoon altijd aan, 24/7. En ja, er gaat geen dag voorbij dat Sham en ik nog even bellen of appen buiten werktijden. Ook al hebben we de hele dag samen gewerkt; we carpoolen zelfs ook nog. Ach, onze partners weten inmiddels niet beter: moet je je zus niet even bellen, vraagt mijn zwager haar ’s avonds plagend. En mijn man? Die zegt
er inmiddels al niets meer van.”
Y Uw dromen zijn uitgekomen. Hoe ziet de toekomst eruit? S: “Over anderhalf jaar gaan we verhuizen naar een grotere locatie, in een gezondheids- centrum hier vlakbij. Dan hebben we geen 4 maar 6 behandelkamers en worden ook andere ruimtes niet alleen groter maar ook comfortabeler om in te werken. Voor de rest hebben we weinig wensen. We zijn gewoon heel dankbaar voor de geboden kansen, voor het vertrouwen van ons team en van de men- sen om ons heen die ons hebben geholpen. En dat nog steeds doen.” Z
Ons land telt vele tandartspraktijken waar familieleden van elkaar werken, in verschillende hoedanigheden. NT/Dentz portretteert 2. van die samenwerkende familieleden. Wilt u ook in deze rubriek?
Stuur dan een e-mail:
ntdentz@knmt.nl FEBRUARI 2024 NT DENTZ 41
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
