To the Point


In To the Point kunt u kort en bondig uw mening kwijt. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te redigeren en in te korten. Helaas kunnen slechts enkele van de vele brieven die binnenkomen wor- den geplaatst. Brieven kunt u sturen naar: Checkpoint, brievenrubriek To the Point, Postbus 1091, 6501 BB Nijmegen of (o.v.v. uw huisadres) tothepoint@veteranen.nu.


Uitgebreid onderzoek Nederlands-Indië Weer moet er een uitgebreid onderzoek komen over de ‘op grote schaal’ door ons kennelijk gepleegde oorlogsmisda- den (Check Up 7-2015). Ik weet ook wel dat Nederlands-Indië voor Nederland een zwarte bladzijde is geworden. Maar vergis je niet, wij hebben op een oproep van de toenmalige regering gereageerd, om Nederlands-Indië van de jappen te bevrijden. Ik was 17 jaar, net een hongerwinter achter de rug en vijf jaar bezetting. Dus wij wisten van de hoed en de rand wat dat betreft. Daarom gingen wij naar Nederlands- Indië. Wij wisten toen ook niet dat er heel andere bedoelingen achter die oproep schuilgingen. Wat ik eigen- lijk wil suggereren met deze brief is: waarom zouden onder anderen de heer Gert Oostindie (wat een toepasselijke naam zeg) en de heer Remy Limpach zich niet eens omdraaien en de andere kant eens gaan bestuderen. Over oor- logsmisdaden gesproken. Wat zouden deze heren hiervan vinden: wij heb- ben vermiste jongens teruggevonden, vreselijk doodgemarteld. Waarna ze in stukken werden gesneden. Ogen eruit, tong eruit en op die lege plaatsen wer- den dan de geslachtsdelen geplaatst. Dat is nog maar één voorbeeld. Zo kan ik er talloze opnoemen. Misschien moeten nabestaanden van die jongens ook maar eens excuses en financiële compensatie krijgen. Ga me niet ver- tellen dat wij het zelf gewild hebben. Want zoals ik hierboven al uitgelegd heb, wij reageerden in goed vertrou- wen op een oproep van de toenmalige regering!


Ton Kelders, Amsterdam


Uitgebreid onderzoek Nederlands-Indië (2) Gevraagd wordt om een grootschalig onderzoek naar de strijd die ons land in Nederlands-Indië gevoerd heeft in de jaren 1945-’50. Na de overgave van Japan ontstond een gezagsvacuüm


34 NOVEMBER 2015


in Zuidoost-Azië, waar de Engelsen en de Amerikanen de taken verdeeld hadden. Nederlands-Indië viel onder Engels gezag. In die situatie kwam Nederland aan de onderhandelingsta- fel terecht voor het voeren van bespre- kingen met vertegenwoordigers van de Indonesische bevolking inzake de toe- komst van het voormalig Nederlands- Indië. Na overleg werden overeen- komsten gesloten en weer geschonden (Linggadjati). Er ontstond een heftige guerrillastrijd in de loop van de tijd. Het afschuwelijke van een guerril- lastrijd is dat die bijna niet te bestrij- den is. Grootschalig onderzoek naar oorlogsmisdaden is al even moeilijk na zoveel jaren. Hoe dan ook wordt steeds weer naar ons gewezen, naar de Nederlandse strijdkrachten. Uit het boek van Frans C. Hazekamp Het laat- ste grote gevecht in Indië (Uitgeverij Aspekt, 2011) blijkt heel duidelijk dat een guerrillastrijd niet te ontwarren is. Het is al vele malen gebleken dat het juridisch vrijwel niet mogelijk is de toedracht van deze strijd vast te stellen. Na zóveel onderzoeken is het tijd om vooruit te blikken en samen te werken daar waar het mogelijk is. Onze opdracht was orde en vrede. De politieke doelstelling van Nederland (toegezegd in 1943) was de Verenigde Staten van Indonesië te creëren op voet van gelijkheid met Nederland en de andere staten van het koninkrijk, een staatsvorm die uitstekend past bij de bevolkingen van dit eilandenrijk.


G.H. Kolff, Naarden


Srebrenica (3) In zijn ingezonden brief in Checkpoint 7-2015 veroordeelt R. Strikwerda over- ste Karremans tot eeuwige schande vanwege de scène waarin hij het glas heft met generaal Mladic. Zelf ben ik als ECMM-monitor in het voormalige Joegoslavië geweest in het begin van het conflict, met name toen de Kroaten vochten tegen het toen door Serviërs gedomineerde Joegoslavische leger (JNA). Als eerste opdracht moest ik als teamleider de demining en het opruimen van improvised explosive devices (IED) van de JNA-locaties in en rondom Zagreb monitoren. In de op dat moment afgesloten wapenstil- stand was afgesproken dat de JNA- eenheden met medeneming van al hun personeel en materieel Kroatië konden verlaten, maar dat al de door hen gelegde mijnen et cetera rondom die locaties geruimd moesten worden.


Voorbeelden: het vliegveld Pleso en de Marshal Tito Barracks. Hoewel dit een hopeloze taak leek, zijn er uiteindelijk meer dan zesduizend mijnen geruimd en ten minste zes locaties konden aan de Kroaten overgedragen worden. Waarom deze uitgebreide toelichting? Het betekende dat ik dagelijks beide partijen moest bezoeken om de voort- gang te controleren. Een en ander was zeer dramatisch omdat onder de opruimingsteams veel gewonden en zelfs doden vielen. De mijnen waren in de zomer gelegd en moesten in de winter geruimd worden. In mijn team zat een Franse majoor die zei: als ik dienst heb, drink ik niet. Dat heeft hij precies drie dagen volgehouden. De cultuur in het leger van beide partijen was dat er vrijuit gedronken werd. Zo heb ik met een stomdronken majoor van de Joegoslavische luchtmacht een inspectietour op de luchtmachtbasis Pleso gereden, waarbij hij ongeveer de hele breedte van de startbaan nodig had om onze bestemming te berei- ken. Samengevat: als je niet ook een drankje van de Joegoslaven accep- teerde, werden er geen zaken met je gedaan. Hoe een generaal te weige- ren die je trots zijn door zijn familie gestookte twaalf jaar oude rakia aanbiedt? Ik denk dat Strikwerda te weinig idee heeft van de cultuur en de mores in voormalig Joegoslavië.


B.J.C.M. van Rijckevorsel, Munnekezijl


Witte anjer (5) Graag wil ik mij scharen achter het schrijven van dhr. G.L.M. Pastoor (Checkpoint 7-2015) over zijn afwijzing om de witte anjer te dragen. Ook ik vind dat er een smet ligt op het dra-


Foto: ministerie van Defensie


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65