Commandant Korps Mariniers Richard Oppelaar bij de ingebruikne- ming van de eerste marinierstram, die ter gelegenheid van het 350- jarig bestaan van het korps op trajecten in Rotterdam rijdt, maart 2015. Foto: ministerie van Defensie
Religie Leed
“Ik ben Nederlands Hervormd. Ik geloof op mijn manier. Het biedt houvast en soms bid ik
ook. Maar ik wil mijn geloof niemand opleggen of aanpraten, het is heel persoonlijk.”
“In mijn eerste jaar als commandant van het Korps Mariniers heb ik vijf begrafenissen van
(oud-)mariniers meegemaakt die aan een ernstige ziekte of een ongeluk waren overleden. Dat is zeer ingrijpend en indringend. Je komt direct in het leed van de familie terecht. Dat raakt je tot in je ziel. In 2010 zijn in Afghanistan twee mariniers gesneuveld toen ze met hun voertuig op een geïm- proviseerd explosief reden. Dit soort gebeurtenissen blijft je bij en laat je niet los. Juist daarom moeten wij er altijd voor zorgen dat we binnen onze mogelijkheden alles gedaan heb- ben om de mannen zo goed mogelijk voor te bereiden.”
De marinier
‘Wij mariniers moeten voortdurend tot de grens gaan en onze grenzen
steeds verleggen. Altijd proberen te voorkomen dat wij onvoorbereid in chaotische situaties terechtkomen. Dit is dan ook de reden dat we gedurende de opleiding, training en oefeningen zeer veel vergen van ons personeel. Júist om de mariniers maximaal voor te bereiden… op wat voor opdracht, onder welke omstandigheid en waar dan ook. Dit is de enige manier om de overlevingskans van de marinier en zijn team maximaal te kunnen maken en daarnaast succesvol de opdracht uit te kunnen voeren. Dat maakt een marinier tot een marinier.”
Vrouwen
“Vrouwen bij het korps? Diversiteit geeft verrijking, maar je moet je afvragen welk
doel je dient wanneer blijkt dat slechts een heel klein per- centage vrouwen door de opleiding komt. Wat bereik je er nu echt mee? Daarnaast lopen vrouwen die tijdens de opleiding afvallen wellicht fysieke of psychische nevenschade op. Moet je dat willen? Bovendien bewijzen vrouwen hun waarde nu al bij de ondersteunende eenheden van het Korps Mariniers, bijvoorbeeld als ziekenverpleegster, logistiek of juridisch expert of tolk.”
Jubileum Korps Mariniers
“350 jaar Korps Mariniers kent
zoveel wapenfeiten, als je daar slechts enkele van noemt, doe je de korpsgeschiedenis eigenlijk tekort. Maar goed, ik noem er een paar: Chatham natuurlijk, toen ruim achthonderd Nederlandse mariniers landden op Engels grondgebied en Fort Sheerness veroverden. Het was de eerste overwinning van het Korps Mariniers in 1667, twee jaar na de oprichting van het korps. Maar ook de verovering van Gibraltar in 1704 en later onze aanwezigheid in Indonesië, Peking, het Cari- bisch gebied en sinds de val van de Muur in bijvoorbeeld
24 NOVEMBER 2015
Irak, Cambodja, Bosnië, Albanië, Eritrea en Ethiopië, Liberia, Haïti, Tsjaad, Afghanistan en natuurlijk de antipiraterij- missies rond Somalië.” Het korps kwam wat minder goed in beeld toen in 1970 een aantal mariniers, maar ook matrozen, eigenhandig de Dam in Amsterdam schoonveegden van hippies. “Uiteraard is eigen- standig optreden uit den boze. Maar ik kan me er wel iets bij voorstellen; bij het monument op de Dam worden de geval- lenen herdacht en onze vrijheid is gestoeld op de slachtoffers van het verleden. Die mariniers en matrozen, en velen met hen, vonden dat de Damslapers daar geen respect voor had- den. Dan raak je mensen in hun ziel.”
Altijd Drie zonen Toekomst
“Eens marinier, altijd marinier.” “Zij moeten doen waar ze gelukkig van
worden, ik ga ze niet pushen.” “De chaotische en onvoorspelbare wereld
vereist dat wij de veranderingen volgen en
meegaan met de ontwikkelingen. Dat we creatiever, innova- tiever, beter en sneller zijn dan onze potentiële tegenstander. In denken en in handelen. Voor de doorontwikkeling van het Korps Mariniers zijn ‘verbinden’, ‘vernieuwen’ en ‘verbeteren’ bepalende thema’s. Het korps telt zo’n drieduizend uitstekend getrainde militairen die afgerekend worden op de adagia ‘doorgaan waar anderen stoppen of niet eens aan beginnen’ en ‘daar gaan waar nog geen weg is of waar geen weg meer is’. Het is onze plicht om continu te blijven professionaliseren, tot het uiterste te gaan en altijd op zoek te gaan naar de vol- gende grens. Dát draagt iedere marinier in zich.”
Brigadegeneraal Richard Oppelaar (1962) is sinds 2012 direc- teur Operaties van het Commando Zeestrijdkrachten. In die functie is hij ook commandant van het Korps Mariniers. Hij nam deel aan een aantal grote missies. Tussen 1990 en 2005 was hij vijf keer op uitzending: in Irak, Cambodja, Bosnië, Irak en Afghanistan. In Irak (1991) en in Cambodja (Cambo 3) was hij communicatieofficier, in Bosnië (1997) voerde hij het bevel over een compagnie, in Irak (2003/2004) en in Noord-Afghanistan (2005) was hij bataljonscommandant. Oppelaar heeft Nederlands recht gestudeerd aan de Eras- mus Universiteit. In 2007 werd Oppelaar onderscheiden als Ridder in de Orde van Oranje-Nassau met de zwaarden.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65