Tijdens de eerste Molukse trein- kaping bij Wijster in 1975 was Cloo inmiddels geplaatst bij de opleiding in Doorn, maar werd hij als voormalig BBE’er wel geconsig- neerd. Dat was ook het geval bij de gijzelingsactie in de Scheveningse gevangenis een jaar eerder. “We zaten op afroep in Doorn. Bij Sche- veningen werden we ook daadwer- kelijk ingezet, maar bij Wijster niet. Natuurlijk volg je wel alles.” In 1976 vertrok hij voor negen maan- den naar Curaçao en kwam hij al gauw terecht op de marinebasis Parera. “Daar werd ik chauffeur van admiraal Veldkamp, een schit- terende vent.”


Gijzelingsactie Bovensmilde Na terugkeer in Nederland, werd hij in mei 1977 op onverwachte wijze weer actief voor de BBE. “Ik weet nog goed dat ik in Steenwijk met mijn vrouw door de HEMA liep. Plotseling werd omgeroepen of de heer Cloo zich wilde melden bij de directie. Ik vraag gekscherend aan mijn vrouw: wat heb je nu weer gejat? Maar ik kreeg te horen dat ik me met spoed moest melden in Doorn. Ze wisten via mijn ouders dat we daar boodschappen aan het doen waren.” Cloo kreeg op weg met de BBE van- uit Doorn te horen dat hij ingezet zou worden vanwege de gijzeling op een lagere school in Boven- smilde door enkele Zuid-Molukkers. “Ik ben onlangs nog gaan kijken naar de gymzaal waar we gelegerd werden, toen zag ik pas hoe dicht we bij de school zaten. De school zelf is nu weg, maar er staat nog een bankje ter herinnering.” In de gym- zaal werden de mariniers secuur gebrieft over hun taak, die erop neer- kwam dat ze de gijzelaars zouden moeten ontzetten. Dat gebeurde uiteindelijk na twee en een halve week. De kinderen van de school waren inmiddels vrijgelaten, maar de leraren werden nog gegij- zeld. Het bevrijdingsplan bestond eruit dat van drie kanten met pant- serwagens de school binnengevallen zou worden. Cloo zat in een van de pantserwagens. “We wisten precies waar de gijzelnemers zaten. We reden dwars door de muur een groot klaslokaal binnen en dat moet je dan veiligstellen. Het was vergelijk- baar met een oorlogssituatie. Jij hebt een taak gekregen en dat doe je.”


Veel meer wil hij er niet over kwijt, behalve over de sfeer onderling. “De verbondenheid is fantastisch. Je vertrouwt blindelings op elkaar en dat is nog steeds zo. Je hebt een bud en daar vaar je op!” Na de suc- cesvolle operatie – de leraren wer- den bevrijd en de Zuid-Molukkers gevangengenomen – keerden ze terug naar Doorn. “We kregen een tevredenheidsbetuiging met een geldbedrag, maar dat moest wel met 130 man gedeeld worden. Ik geloof dat we 8 gulden overhielden en daar moest de belasting nog af!”


Whiskycie Cloo kwam vervolgens terecht bij de eerste amfibische gevechtsgroep. “Groene pakken en een oranje muts, het was net alsof er een bosje wortelen door het terrein aan het rennen was”, zegt hij droog. “Het


Veteranenstatus Hij kijkt met trots terug op het avon- tuurlijke mariniersleven, maar de keerzijde realiseert hij zich ook. “Je bent veel weg van huis en dan kom je terug en wil je je kinderen ook discipline bijbrengen. Dat botst dan wel eens met de opvoeding als je weer weg bent”, zegt hij met een grijns. ”Maar aan de andere kant: als ik thuis was, gingen die dochters voor de deur van de wc zitten als ik daar zat. Die ouwe kon er wel weer eens tussenuit knijpen!” Cloo betreurt wel dat hij altijd op de ‘verkeerde plek’ zat tijdens uitzen- dingen. “Telkens als er zoiets speelde, of het nou Cambodja of Irak was, zat ik in de West.” Maar het missen van uitzendervaring wordt enigszins vergoed door het rege- ringsbesluit om de veteranenstatus ook toe te kennen aan militairen die


‘We wisten precies waar de gijzel- nemers zaten. We reden dwars door de muur een groot klaslokaal binnen en dat moet je dan veiligstellen’


was ook voor het eerst dat de hele eenheid in Noorwegen ging oefe- nen. Dat heb ik tot 1981 gedaan.” Daarna volgde opnieuw een plaat- sing op de Antillen ‘bij de mortie- ren’ en terug in Nederland kwam hij weer terecht bij de BBE. In 1988 werd hij bij de zogeheten Whis- kycie geplaatst, waar hij bij zou blijven tot de opheffing in 1990. Het was een eenheid die afwisselend in Noorwegen, Schotland en op Sar- dinië opereerde. “Ik heb het genoe- gen gehad om bij twee bijzondere eenheden te hebben gezeten. Maar bij de Whiskycie had ik echt de tijd van mijn leven. Waar anderen ophielden, gingen wij verder. Daar leer je pas wat afzien is.” Daarna vertrok hij weer voor drie jaar, nu met zijn vrouw en dochters, naar de Antillen waar hij bewapenings- onderofficier werd. Er volgden nog plaatsingen in onder meer Rotter- dam en nog een keer drie jaar in de West voordat hij in 2003 vervroegd de dienst verliet.


zijn ingezet bij de Molukse gijze- lingsacties bij De Punt en Bovens- milde. De oud-marinier denkt er genuanceerd over. “Wat wij gedaan hebben, was een tot in de puntjes voorbereide actie op een overzichte- lijke locatie. Dat is niet te vergelij- ken met de inzet in een groot onoverzichtelijk gebied, zoals in Afghanistan. Anderzijds is het een extra waardering voor wat we des- tijds onder gevaarlijke omstandighe- den hebben gedaan, dus ik draag mijn veteranenspeld met trots.” Veteraan voelt hij zich nog steeds niet echt, maar naast zijn huidige werk als conciërge op een middel- bare school, zet hij zich wel als vrij- williger in voor het Veteraneninsti- tuut. “Dat doe ik sinds 2009 toen ik als begeleider betrokken ben geraakt bij de fietstocht van veteranen die de route van de Prinses Irenebrigade nog eens hebben overgedaan. Dat was behoorlijk zwaar, maar ik doe dit vrijwilligerswerk nog altijd met veel plezier!”


NOVEMBER 2015 15


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65