search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
G&F 75 JAAR ▶▶▶ JAREN ZEVENTIG ▶▶▶ ENERGIE


‘Gassificatie tuinbouw vooral voor het milieu’


Vanwege de tv-toespraak van premier Rutte over de coronacrisis is de oliecrisis van 1973 veelvuldig in herinnering geroepen. De tuinbouw ontkwam daar ook niet aan. Maar doordat er toen al jaren werd gewerkt aan de ‘gassificatie’ van de kassen én er een collectief gascontract was, bleven de gevolgen beperkt. Tuinder, tuinbouwbestuurder en VVD- prominent Marius Varekamp blikt terug.


INTERVIEW | door Ton van der Scheer “I


n de jaren 68, 69 was alles hier nog oliestook. En dat was ach- teraf echt een verontreinigen- de toestand. Als je op een win-


terdag keek wat er voor roet in de lucht hing. Mensen konden de was niet buiten hangen, zelfs tot in Den Haag toe.” Marius Varekamp was toen nog groente- teler, sla, tomaten, druiven. “Wij waren een van de eersten die een ketel met een gas-


brander hadden. Want hier aan de Opstal in Naaldwijk legden ze toen zo’n hoofdgas- leiding. Het was voor de tuinders sowieso ook goed. Want met die zware oliestook moest je elke week die ketel en de vlampij- pen ragen. Daar bleven restanten in han- gen en dan werd je warmtewaarde veel minder. Dat gas was schoon, ketelhuis en ketels bleven schoon.” De minister die de tuinbouw aan het gas kreeg was Pierre Lardinois, van 1967 tot 1973 op landbouw. “Toen Lardinois aan die gassificatie begon was wel duidelijk dat er een prijs gezet moest worden die mini- maal concurrerend was met olie. En dan hadden we tussendoor wel vaak gedoe over de gasprijs, als die weer mee omhoog ging met de olieprijzen, met grote tuin- dersbijeenkomsten op Veiling Delft of hier in Poeldijk. Maar dan ging Lardinois voor zo’n zaal staan met allemaal heet gestook- te tuinders en dat had hij ze binnen 10 mi- nuten om. Geweldige man was dat. Ook al was hij niet van mijn partij. Dat maakte mij voor de tuinbouw ook niet zo uit.”


Marius Varekamp: “Met petities op het Binnenhof staan is altijd te laat. Dan is de koek al gesneden.”


40


Korte lijntjes In de onderhandelingen die Varekamp zelf in de jaren tachtig en negentig als tuin- bouwbestuurder namens het Landbouw- schap met de Gasunie voerde, was het lijn- tje naar CDA-politici dan ook kort. “Ik sprak voor en soms tijdens die onder-


▶GROENTEN & FRUIT | 27 maart 2020


handelingen met landbouwministers Gerrit Braks en later Piet Bukman. Die wisten pre- cies tot hoever we het politiek konden rek- ken en waar het ophield. De onderhande- laars van de Gasunie hadden natuurlijk weer de adem van de Esso en de Shell in hun nek. En van de Nederlandse staat, maar die zat er dus wel een beetje dubbel in. De minister had ook het economische belang van de tuinbouw in het achterhoofd.”


Van meet af aan moest er ook toe- stemming uit Brussel komen voor zo’n gascontract. “En die kregen we wel, maar dat was wel- eens moeizaam. Ik ben zelf wel naar Brus- sel getogen. Frans Andriessen was toen Europees Commissaris en die ging erover. Die moesten we een beetje bepraten. Hij wilde wel, maar wij moesten hem de argu- menten waarom leveren. Met name de Duitsers ageerden er nogal tegen. Die be- taalden met relatief kleinere tuinbouwbe- drijven veel meer voor hun olie. We zijn ook diverse malen met het Bloemenbu- reau en het CBT namens de groenten naar het CMA, toen de promotieorganisatie van de Duitse tuinbouw gegaan en dan stort- ten we weer een paar miljoen in het potje voor groente- en bloempromotie, om die mensen een beetje rustig te houden.” Toch nog even partijpolitiek: de VVD liep voorop als het ging over het opheffen van de ‘schappen’, waaronder het Landbouw- schap dat toch maar mooi al die collectie- ve gascontracten uit de brand sleepte. “Dat was in de sfeer van het opkomend neo-liberalisme. In die sfeer wilden onder- nemers ook af van organisaties als de schappen met hun verplichtende karakter. Er werd natuurlijk ook steeds meer aan opgehangen. Tot en met mestheffing en wat al niet. Zo begon het te lijken alsof er


FOTO: DENNIS WISSE


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48