COLUMN BOERENLEVEN
Coronafi etsers Margreet Welink, redacteur Boerderij C
oronafi etsers. Ik had de term nog niet eerder gehoord, maar zodra een boer erover begon, wist ik wat hij bedoelde. Mensen die als gevolg van de lockdown geen ander vertier meer konden hebben dan wandelen en fi etsen. Terrassen zaten dicht, bioscopen, pretparken, dierentuinen, zo ongeveer alles was gesloten om de besmettingskans met Covid-19 maar zo klein mogelijk te houden. Ook bezoek van en aan vrienden en familie mocht niet, of anders zeer beperkt. Tja, wat doe je dan als het buiten mooi weer is? Dan ga je wandelen. Of fi etsen. Niet in de stad, maar op het platteland.
En dat gebeurde de afgelopen weken dan ook massaal. Ik woon in een toeristisch gebied en merkte het ook. Het is hier altijd al druk met recreanten, maar tijdens de lockdown was het nog drukker dan anders. Leuk voor de recreanten, ze genoten duidelijk volop. Maar niet iedereen was blij met ze. Zoals die boer die over coronafi etsers begon. Hij had last van de hoeveelheid fi etsers, maar ook van hun gedrag. Ik vermoed dat heel wat boeren het zullen herkennen: fi etsers die niet aan de kant gaan als je erlangs wilt. Ze blijven stoïcijns twee aan twee fi etsen, gesteund door de accu op de begagedarger, want fi etsen zijn meer en meer e-bikes. En hoewel ik geen statistisch onderbouwd bewijs heb, lijken de e-bikers eigenwijzer dan gewone fi etsers. Willen ze niet uitwijken? Of horen ze het misschien niet als je met een brullende trekker achter ze zit? Het zou kunnen natuurlijk, al lijkt het me niet heel waarschijnlijk. De boer in kwestie had eens getoeterd, maar het enige dat dat had opgeleverd, was boosheid. Ze mochten daar toch fi etsen? Nou dan. Omgekeerd heb ik weleens meegemaakt dat als ze mij wilden passeren, ze erg boos werden als ik niet snel genoeg aan de kant ging. Misschien valt het niet mee om een e-bike in be- dwang te houden en worden mensen daarom boos als er anderen op de route zijn, ik weet het niet want ik heb er geen. De weg is van iedereen, maar dat iedereen verschillende belan- gen heeft, is wel duidelijk. Fietsers willen lekker fi etsen, boeren willen lekker werken en dat gaat niet als je je langs al die fi etsers moet manoeuvreren. Plattelandswegen zijn niet allemaal even breed en je wilt mensen ook niet aldoor in de berm drukken. En wat je al helemaal niet wilt, is iemand van de sokken rijden. De boer had uiteindelijk maar besloten ’s nachts in te kuilen. Dan waren er tenminste geen fi etsers en kon hij even fl ink meters maken. Om half drie had hij het plastic over de bult getrokken en was de klus geklaard. Niet ideaal, wel slim. Tegen de tijd dat deze column verschijnt, zijn de strengste maatregelen opgeheven. Maar het mooie weer blijft en nu fi etsers eenmaal de smaak te pakken hebben, denk ik dat boeren voorlo- pig nog wel met extra weggebruikers te maken zullen hebben.
DRUKTE OP PLATTELANDS- WEGEN
BOERDERIJ 105 — no. 39 (23 juni 2020)
59
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
