search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Reacties 081


Parttimers ‘Als parttimers meer uren gaan werken, helpt dat de arbeidstekorten in de zorg terug te dringen, reden voor het ministerie van VWS om in te zetten op contractuit- breiding’, stond er in Arts en Auto 02 in de intro boven een artikel over tekorten op de arbeidsmarkt van de zorg.


In het artikel werd besproken hoe part- timers gestimuleerd konden worden om meer te werken om de tekorten in de zorg op te vangen. De enige manier om mensen enthousiast te maken voor meer uren werken, is door het aan- trekkelijker te maken. De werkdruk verlagen bijvoorbeeld. Werkdruk is een breed begrip, waar niet alleen het volume van het werk onder valt, maar ook bijvoorbeeld de regelmogelijkhe- den. Daarnaast moet werken ook meer lonen, vooral in fiscaal opzicht. Syste- mische oorzaken, en dan met name de instanties die de bureaucreatie in stand houden, zullen oplossingen echter niet makkelijk maken. Voorlopig moeten we ervan uit gaan dat een deel van het zorgpersoneel parttime zal blijven werken. Laten we ervoor zorgen dat we deze mensen behouden, in plaats van hen met ‘de stok’ de zorg uit te jagen. Mohammed Boudjemaoui, arts in opleiding tot bedrijfsarts


Bedankt Onder de kop ‘Bedankt’ beschreef hoofd- redacteur Marjan Enzlin in Arts en Auto 03 aan de hand van haar ervaring met een Brabantse loodgieter die na carnaval in haar huis kwam, de manier waarop overal geworsteld wordt met de (versoepeling van) COVID-19-maatregelen. De bedoeling was te laten zien dat vooral niet-zorgpro- fessionals door haperende communicatie vanuit de overheid maar half-geïnformeerd zijn en dus begrijpelijke wijze handelen alsof COVID 19 niet meer bestaat. De column werd echter door sommigen gele- zen als denigrerend richting (in dit geval) de loodgieter.


Ik ga er vanuit, dat de hoofdredacteur ook de mening van de gehele redactie


ventileert. Dit is voor mij de reden om per direct het ontvangen van het maga- zine, na meer dan 45 jaar, te beëindigen. Het stigmatiserende loodgieter, en


vol dedain ‘zo gaat het dus’, geschreven redactioneel artikel, met als titel ‘Bedankt’, zegt mij genoeg over het niveau van hoe er op de redactie gedacht en gewerkt wordt en daar wil ik niet meer mee geconfronteerd worden! Hans Leenhouts


Bedankt (2) In reactie op Marjan Enzlins redactio- nele commentaar van 5 maart jl. heb ik deze column op sociale media als ‘deni- grerend tegenover werkende mensen omschreven’. Marjan liet mij weten dat zij, na de tekst opnieuw te hebben gele- zen, begreep wat ik had bedoeld, maar heeft mij ook gevraagd om een brief in te zenden. Marjan stond natuurlijk volledig in


haar recht om te vragen dat de lood- gieter in het huis (op de juiste manier) een mondkapje zou dragen. Het doel van mijn reactie was echter om erop te wijzen dat klassenverschillen een sluikende rol hebben gespeeld tijdens de coronacrisis. Deze factor is naar mijn mening onderbelicht geweest en verhin- dert effectieve communicatie. Laten we vanaf nu meer aandacht


besteden aan het overbruggen van dergelijke verschillen; het toekomstige vertrouwen in de zorg hangt ervan af. L.F.A. (Laurens) Fokkinga


Naschrift Allereerst aan beide heren; dank voor uw reacties, die voor mij een eyeopener waren mbt de betreffende tekst. Het was nooit mijn bedoeling op welke wijze dan ook denigre- rend te zijn jegens wie dan ook. In tegendeel; mijn hart ligt juist bij de ‘werkende mensen’ (waaronder ik overigens ook mezelf en bij- voorbeeld de in de tekst genoemde verpleeg- kundigen schaar); niet voor niets ben ik al jaren actief in de vakbeweging. Niettemin hebben uw reacties ervoor gezorgd dat ik de tekst ben gaan herlezen met uw invalshoek in het achterhoofd en toen begreep ik dat deze heel goed anders gelezen kon worden dan door mij bedoeld.


Reacties op artikelen in Arts en Auto of op de website zijn welkom. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te wei- geren of brieven langer dan 150 woorden in te korten. U kunt uw brieven sturen naar: Redactie Arts en Auto, Postbus 8153, 3503 RD Utrecht of: brieven@artsenauto.nl


Wij leerden op de opleiding tot journalist al: Als een tekst niet wordt gelezen en/of anders wordt opgevat dan bedoeld, dan was deze niet helder genoeg en dat ligt nooit aan de lezer. In die zin trek ik hier graag het boete- kleed aan en dank ik u voor de eyeopener. Tot slot aan meneer Leenhouts; ik verkon-


dig in mijn redactioneel niet de mening van de redactie en ben alleen zelf verantwoorde- delijk voor de inhoud ervan. En aan meneer Fokkinga; zeer eens met uw slotopmerking. Marjan Enzlin, hoofdredacteur


Beeld


In de rubriek Beeld Gespot (Arts en Auto 03) staat een foto van de verstandelijk beperkte Elly, een groot liefhebber van het lied ‘Ik verscheurde je foto’. Ze zingt het lied bijna dagelijks en verscheurt daarbij ook een foto, zoals afgebeeld op de foto in het magazine.


In de rubriek Beeld Gespot van de laatste uitgave van Arts en Auto wordt ‘Ik verscheurde je foto’ ten onrechte aan André Hazes toegeschreven. Jacobus Johannes (Koos) Krommenhoek, één van de hoekstenen van het Nederlandse levenslied zong ook: ‘Laat ze maar praten, geen mens ooit mijn tranen zien’ en ‘Neder- land, oh Nederland’. Zijn artiestennaam was Koos Alberts. Niets ten nadele van André Hazes. Ik


ben nog steeds ‘een beetje verliefd’ op zijn nummers. Hein Stallmann


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92