042 Fietsen


Zonder kaart kun je


Geen groter cliché dan de fi ets pakken naar Santiago de Compostella. Maar zou het lukken die ervaring frisheid te geven door net als de vroege pelgrims zonder navigatie of kaart te reizen? Psycholoog en geluksonderzoeker Ad Bergsma deed een poging.


D


e superrij ken tonen, nog net voor de pan- demie, een karikatuur van ons vakantiege- drag. Wie is uitgekeken op luxe cruises, kan


in 24 dagen met vij ftig reizigers in een privévliegtuig de wereld over, via onder meer het Copacabana-strand in Rio de Janeiro, de Galápagos-eilanden en de berggorilla’s in Rwanda. De nachten worden doorgebracht in vij fsterren hotels, de maaltij den hebben Michelin- sterren en alle fooien en champagne zij n inbegrepen. De reis kost, aldus de Britse krant The Guardian, 128 duizend euro per persoon. In de beleveniseconomie heeft rei-


zen als doel jezelf zoveel mogelij k te kietelen. Op vrij e dagen zitten we niet meer in een klapstoel in de berm van onze rust te genieten, maar willen we dat elk moment bij zonder is. We volgen de mooiste routes en plannen de beste herinneringen vooraf. Het grootste obstakel in het zoeken


naar optimaal genot is echter niet onze portemonnee, maar ons brein. Zenuw- cellen hebben een maximumcapaciteit. Constante sterke prikkeling van een zin- tuigcel maakt haar minder gevoelig. Op het niveau van de genotscentra van het brein heet dit verschij nsel hedonistische adaptatie. Teveel van het goede maakt blasé. Ik stel me voor dat de superrij ke toerist gefrustreerd raakt bij zij n bezoek


aan de berggorilla’s, omdat de beesten nét liggen te suff en tij dens het uur dat de reizigers hier voor hebben gereser- veerd terwij l het volgende hoogtepunt al weer wacht.


De kust rechts Ons plezier is niet alleen afhankelij k van de prikkels, maar ook van onze ver- wachtingen. Als ik een wolf zou tegenko- men op mij n wandelingen op de Veluwe, dan zou ik stuiteren van enthousiasme, of van angst als die beesten mij n kant op bewegen. Als ik echter een hele roedel in Dierenpark Amersfoort te zien krij g, haal ik mij n schouders op. Blij zij n we vooral als een ervaring


beter uitpakt dan we vooraf hadden verwacht. In theorie zou ik daarom meer plezier kunnen ervaren op reis, als ik mij minder zou richten op optimale


belevenissen en me open zou stellen voor het onverwachte. Dus toen ik naar Santiago de Compostella wilde fi etsen, had ik een probleem. Ik had er reisver- slagen over gelezen en fi lms over beke- ken. De voorpret was in orde, maar hoe maak je een reis leuk waar je al vij ftien jaar naar hebt uitgekeken? De oplossing ontstond door onvermo-


gen. Als toekomstige fi etser wilde ik navigatieapparatuur aanschaff en voor de route. Ik zou dan vanzelf langs alle pittoreske dorpjes en de meest verkeers- luwe fi etspaden gestuurd worden. Het lukte echter niet een keuze te maken uit het enorme aanbod en gefrustreerd haakte ik af. Impulsief verviel ik in het andere ui-


terste. Ik zou net als in de middeleeuwen reizen zonder kaart. Als je naar Santiago de Compostella wilt vanuit Nederland, brengen alle wegen richting het zuiden je dichter bij je doel, zolang je de kust rechts houdt. Bretagne zou dan welis- waar voor een omweg zorgen, maar dat was toevallig een stukje van Frankrij k dat ik heel graag wilde zien. Een beetje googelen leerde dat ik in vij f weken op de plaats van bestemming zou aanko- men als ik honderd kilometer per dag zou kunnen volbrengen. Deze reis wilde ik zoeken naar de over-


‘De wereld is vol weggetjes die de goede kant op


beginnen maar onverwacht afbuigen’


vloed van het alledaagse. Niet proberen te krij gen wat ik het liefste zou willen, maar willen wat ik zou krij gen: een lan- ge tocht, een lieve partner die met me mee wilde fi etsen, veel uitzicht op zee en de lichte prikkeling van onzekerheid. Reizen zonder kaart heeft echter ook


nadelen. Dicht bij huis bleek Dordrecht een enorme stad, waar ik, op richting- gevoel verder trekkend, een paar keer opnieuw in terecht kwam. De wereld is vol van weggetjes die de goede kant op beginnen, maar uiteindelij k onver- wacht afbuigen. Bij Dordrecht was dit frustrerend. Op onbekend terrein echter


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92