032 Interview


Tekst: Wout de Bruijne Beeld: De Beeldredaktie/Vincent van den Hoogen


Doorzetter


Als tandartsassistente maakte Nathalie Sampono haar droom waar. Met ijzeren doorzettingsvermo- gen legde ze een lange weg af naar de door haar begeerde functie van tandarts. “Het is het mooiste beroep dat er is.”


H


et interview vindt plaats op maandag 28 februari, een gewone doordeweek- se werkdag boven de grote rivieren. Maar de


praktijk in het Brabantse Hoogeloon, waar Nathalie Sampono (44) tandarts is, is gesloten. “Ja, carnaval, hè”, zegt ze. “Ze gaan hier momenteel helemaal los omdat het door COVID de afgelopen twee jaar niet gevierd kon worden. Het is ze van harte gegund, maar zelf ben ik niet zo’n ‘carnavaller’. Bovendien ben ik hoogzwanger van mijn eerste kindje.” Behalve dat Sampono in Hoogeloon


werkt, werkt ze ook in Weert, Mid- den-Limburg. Ze is nog niet zo heel lang tandarts (in juni 2019 studeerde ze af in Groningen), maar ze kent meer kanten van de dagelijkse praktijk dan sommige tandheelkundigen met langere ervaring. Zíj kent het vak aan beide kanten van de stoel; Nathalie was jarenlang tandartsas- sistente in diverse praktijken. “Natuurlijk is de rol van een assistente


een andere dan die van de tandarts”, zegt ze. “Maar het is ook al heel lang niet meer beperkt tot alleen het aangeven van het gereedschap. Veel assistentes hebben ook een éigen agenda. Zo legde ik laesierestauraties aan, zette ik verdo- vingen en maakte ik prothese-afdruk-


ken. En tijdens de periode waarin ik bij een grote orthodontiepraktijk werkte, wist ik ook veel over beugels.” Dat tandarts Sampono ooit als


assistente in de tandheelkunde begon, is gezien haar vooropleiding niet echt logisch. Ze deed LBO elektrotechniek. “Mijn keuze voor die opleiding heb ik niet echt bewust gemaakt”, zegt ze. “Als kind heb ik een grote leerachterstand opgelopen. Ik ben geboren in Suriname, in een dorpje niet ver van Paramaribo. Toen ik een jaar oud was, gingen mijn ouders naar Nederland, maar vier jaar later gingen ze terug naar Suriname. In 1987, toen ik tien jaar was, keerden mijn ouders definitief terug naar Nederland en gingen ze in Eindhoven wonen.” De onderwijzers in Nederland hadden


Nathalie maar relatief kort meegemaakt op school en gingen voor het advies over een geschikte middelbareschool af op de uitslag van de Cito-toets. Daar kwam uit dat het LBO/MAVO elektrotechniek moest zijn. “Dat ben ik toen maar gaan doen, ik wist niet wat ik anders wilde.” Na haar opleiding in de elektrotech-


niek had Nathalie Sampono weinig zin om in die richting verder te gaan of om werk op dat gebied te zoeken. “In plaats daarvan deed ik een tussenjaar ‘oriën- teren en schakelen’ voor oriëntatie op


toekomstmogelijkheden en interesses. Hier kwam ik in contact met de tand- heelkunde door een klasgenootje dat enthousiast vertelde over haar stage bij een tandartsenpraktijk. Ik besloot de driejarige opleiding tot tandartsassisten- te te doen en dat bleek voor mij wél de juiste keuze.” Assistente Sampono kon na haar oplei-


ding direct de praktijk in. Maar ze wilde meer. “Ik ben iemand die binnen een functie graag extra uitdagingen zoekt.” Na een jaar zat ze in het team voor het begeleiden van de werknemers. “Ik besliste mee bij sollicitaties en werkte nieuwe collega’s in. Voor functionerings- gesprekken bracht ik de leidinggeven- den op de hoogte van de kwaliteiten van de nieuwe werknemers.” Haar éigen kwaliteiten bleven niet on-


opgemerkt en toen Nathalie Sampono in de praktijk van een orthodontist werkte, kreeg zij van hem te horen dat haar ‘schoolpapieren niet bij haar klopten’. “Of andersom”, lacht ze. “In ieder geval kon ik volgens hem tandarts worden.” Daar had de assistente wel oren naar:


“Het was mijn droom.” Maar natuurlijk was het ook een enorme stap voor ie- mand met LBO elektrotechniek als basis. Een stap die begon met het behalen van VWO- deelcertificaten en haar prope-


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92